خواجوی کرمانی (غزلیات)

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) از خواجوی کرمانی

'

• ای غره ماه از اثر صنع تو غرا
• صل علی محمد دره تاج الاصطفا
• ای صبح صادقان رخ زیبای مصطفی
• طوبی لک ای پیک صبا خرم رسیدی مرحبا
• این چه خلدست که چندین همه حورست اینجا
• بگذر ای خواجه و بگذار مرا مست اینجا
• گر راه بود بر سر کوی تو صبا را
• چو در نظر نبود روی دوستان ما را
• وقت صبوح شد بیار آن خورمه نقاب ار
• همچو بالات بگویم سخنی راست ترا
• آن نقش بین که فتنه کند نقش‌بند را
• رام را گر برگ گل باشد نبیند ویس را
• ای ماه قیچاقی شبست از سر بنه بغطاق را
• مگذار مطرب را دمی کز چنگ بنهد چنگ را
• دست گیرید درین واقعه کافتاد مرا
• یاد باد آنکه بروی تو نظر بود مرا
• ساقیا وقت صبوح آمد بیار آن جام را
• ای ترک آتش رخ بیار آن آب آتش فام را
• مگذر ای یار و درین واقعه مگذار مرا
• میرود آب رخ از باده‌ی گلرنگ مرا
• کجا خبر بود از حال ما حبیبانرا
• بگوئید ای رفیقان ساربان را
• آخر ای یار فراموش مکن یارانرا
• ای بناوک زده چشم تو یک اندازانرا
• شبی که راه هم آه آتش افشان را
• اگر در جلوه میری سمند باد جولانرا
• چو در گره فکنی آن کمند پر چین را
• آنکه بر هر طرفی منتظرانند او را
• رحم بر گدایان نیست ماه نیمروزی را
• بده آن راح روان پرور ریحانی را
• خرقه رهن خانه‌ی خمار دارد پیر ما
• آب آتش میبرد خورشید شب‌پوش شما
• آن تن ماست یا میان شما
• اگر سرم برود در سر وفای شما
• آن ماه مهر پیکر نامهربان ما
• مغنی وقت آن آمد که بنوازی رباب
• ای دل نگفتمت که ز زلفش عنان بتاب
• طلع الصبح من وراء حجاب
• دیشب خبرت هست که در مجلس اصحاب
• ای خط سبز تو همچون برگ نیلوفر در آب
• ساقی سیمبر بیار شراب
• ای جان من بیاد لبت تشنه بر شراب
• هر که در عهد ازل مست شد از جام شراب
• ای لب میگون تو هم شکر و هم شراب
• من مستم و دل خراب جان تشنه و ساغر آب
• دیشب درآمد آن بت مه روی شب نقاب
• ای کرده مه را از تیره شب نقاب
• برقع از رخ برفکن ای لعبت مشکین نقاب
• رفت دوشم نفسی دیده‌ی گریان در خواب
• ای ز چشمت رفته خواب از چشم خواب
• ای چشم نیم‌خواب تو از من ربوده خواب
• ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب
• گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب
• چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب
• طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوب
• طره مشکین نباشد بر رخ جانان غریب
• ای که از سرچشمه‌ی نوشت برفت آب نبات
• ای که شهد شکربن تو برد آب نبات
• پیش اسبت رخ نهم ز آنرو که غم نبود زمات
• تا کی ندهی داد من ای داد ز دستت
• ای درد تو درمان دل و رنج تو راحت
• چو بر قمر ز شب عنبری نقاب انداخت
• بسکه مرغ سحری در غم گلزار بسوخت
• آه کز آهم مه و پروین بسوخت
• صبح کز چشم فلک اشک ثریا می‌ریخت
• یاد باد آن روز کز لب بوی جان می‌آمدت
• از سر جان درگذر گر وصل جانان بایدت
• ساقیا ساغر شراب کجاست
• ای باغبان بگو که ره بوستان کجاست
• منزلگه جانست که جانان من آنجاست
• این باد کدامست که از کوی شما خاست
• ایکه از باغ رسالت چو تو شمشاد نخاست
• این بوی بهارست که از صحن چمن خاست
• گر نه مرغ چمن از همنفس خویش جداست
• دلبرا سنبل هندوی تودر تاب چراست
• کار ما بی قد زیبات نمی آید راست
• با منت کینه و با جمله صفاست
• با تو نقشی که در تصور ماست
• طائر طوریم و خاک آستانت طور ماست
• کفر سر زلف تو ایمان ماست
• عقل مرغی ز آشیانه‌ی ماست
• کاف ونون جزوی از اوراق کتب خانه ماست
• ماییم آن گدای که سلطان گدای ماست
• جمشید بنده در دولتسرای ماست
• رنج از کسی بریم که دردش دوای ماست
• منزل پیر مغان کوی خرابات فناست
• گر از جور جانان ننالی رواست
• شامش از صبح فروزنده درآویخته است
• شوریده‌ئیست زلف تو کز بند جسته است
• روی زمین و خون دلم نم گرفته است
• هیچ می‌دانی چرا اشکم ز چشم افتاده است
• گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است
• چو سرچشمه‌ی چشم من دیده است
• مسیح روح را مریم حجابست
• دلا جان در ره جانان حجابست
• رخش با آب و آتش در نقابست
• یاران همه مخمور و قدح پر می نابست
• هنوزت نرگس اندر عین خوابست
• آنزمان مهر تو می‌جست که پیمان می‌بست
• رخسار تو شمع کایناتست
• ما هم از شب سایبان برآفتاب انداختست
• ایکه لبت آب شکر ریختست
• کارم از دست دل فرو بستست
• خطی کز تیره شب برخور نوشتست
• جان ما بر آتش و گیسوی جانان تافتست
• ایکه زلف سیهت برگل روی آشفتست
• جانم از غم بلب رسیده‌ی تست
• گر حرص زیردست و طمع زیر پای تست
• مگذر ز ما که خاطر ما در قفای تست
• دلبرا خورشیدتابان ذره‌ئی از روی تست
• پیش صاحب‌نظران ملک سلیمان بادست
• جانم از باده‌ی لعل تو خراب افتادست
• بسته‌ی بند تو از هر دو جهان آزادست
• رمضان آمد و شد کار صراحی از دست
• بشکست دل تنگ من خسته کزین دست
• زلال مشربم از لفظ آبدار خودست
• چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست
• هر که او دیده‌ی مردم کش مستت دیدست
• وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیدست
• چو از برگ گلش سنبل دمیدست
• گره‌ی زلف بهم بر زده کاین مشک تتارست
• شعاع چشمه‌ی مهر از فروغ رخسارست
• به بوستان جمالت بهار بسیارست
• نعلم نگر نهاده برآتش که عنبرست
• سحر بگوش صبوحی کشان باده‌پرست
• ای لبت باده‌فروش و دل من باده‌پرست
• ای لبت میگون و جانم می پرست
• گفتمش روی تو صد ره ز قمر خوبترست
• لب شیرین تو هر دم شکر انگیزترست
• بیمار چشم مست تو رنجور خوشترست
• در خنده آن عقیق شکرریز خوشترست
• زاهد مغرور اگر در کعبه باشد فاجرست
• فروغ عارض او یا سپیده سحرست
• این همه مستی ما مستی مستی دگرست
• جان هر زنده دلی زنده بجانی دگرست
• بوستان طلعتش را نوبهاری دیگرست
• آن نه رویست مگر فتنه‌ی دور قمرست
• ز آتشکده و کعبه غرض سوز ونیازست
• از لعل آبدار تو نعلم برآتشست
• ترا که نرگس مخمور و زلف مهپوشست
• باغ و صحرا با سهی سروان نسرین برخوشست
• شکنج زلف سیاه تو بر سمن چو خوشست
• در شب زلف تو مهتابی خوشست
• رخ دل‌فروز تو ماهی خوشست
• بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست
• بیش ازین بی همدمی در خانه نتوانم نشست
• خطر بادیه‌ی عشق تو بیش از پیشست
• بهار روی تو بازار مشتری بشکست
• ای بر عذار مهوشت آن زلف پرشکست
• ترا با ما اگر صلحست جنگست
• ابروی تو طاقست که پیوسته هلالست
• رخت خورشید را یات جمالست
• حسن تو نهایت جمالست
• خطت که کتابه‌ی جمالست
• هرکه مجنون نیست از احوال لیلی غافلست
• این چنین صورت گر از آب و گلست
• ای من ز دو چشم نیم مستت مست
• ترا که موی میان هم وجود و هم عدمست
• دوش پیری ز خرابات برون آمد مست
• سحرگه ماه عقرب زلف من مست
• دیشب درآمد از درم آنماه چهره مست
• اگر چه بلبل طبعم هزار دستانست
• نظری کن اگرت خاطر درویشانست
• آن جوهر جانست که در گوهر کانست
• دلم با مردم چشمت چنانست
• مرا یاقوت او قوت روانست
• یاقوت روان بخش تو تا قوت روانست
• گفتم که چرا صورتت از دیده نهانست
• روز رخسار تو ماهی روشنست
• بوقت صبح می روشن آفتاب منست
• سحاب سیل فشان چشم رودبار منست
• گل بستان خرد لفظ دلارای منست
• زلف لیلی صفتت دام دل مجنونست
• آن ترک پریچهره مگر لعبت چینست
• آن حور ماه چهره که رضوان غلام اوست
• گر سردر آورد سرم آنجا که پای اوست
• من بقول دشمنان هرگز نگیرم ترک دوست
• عنبرست آن دام دل یا زلف عنبرسای دوست
• ای فدای قامتت هر سرو بستانی که هست
• ایکه از دفتر حسنت مه تابان بابیست
• از روضه‌ی نعیم جمالش روایتیست
• ای پیک صبا حال پری چهره‌ی ما چیست
• ز زلفش نافه‌ی تاتار تاریست
• برسر کوی عشق بازاریست
• ترا که طره‌ی مشکین و خط زنگاریست
• جان من جان مرا چون ضرر از بیماریست
• نفسی همدم ما باش که عالم نفسیست
• غره‌ی ما جز آن عارض شهرآرا نیست
• نشان بی نشانان بی نشانیست
• بتی که طره او مجمع پریشانیست
• زلف هندوی تو در تابست و ما را تاب نیست
• بدایت غم عشاق را نهایت نیست
• هیچ روئی نیست کز چرخ سیه رو زرد نیست
• کو دل که او بدام غمت پای بند نیست
• هیچکس نیست که منظور مرا ناظر نیست
• عشق سلطانیست کو را حاجت دستور نیست
• اینجا نماز زنده‌دلان جز نیاز نیست
• مرغ جانرا هر دو عالم آشیانی بیش نیست
• روضه‌ی خلد برین بستانسرایی بیش نیست
• حذر کن ز یاری که یاریش نیست
• ورطه‌ی پر خطر عشق ترا ساحل نیست
• آن نگینی که منش می‌طلبم با جم نیست
• اگر ترا غم امثال ما بود غم نیست
• اهل دل را از لب شیرین جانان چاره نیست
• کدام دل که گرفتار و پای بند تو نیست
• در سر زلف سیاه تو چه سوداست که نیست
• شمع ما مامول هر پروانه نیست
• شمع ما شمعیست کو منظور هر پروانه نیست
• گرچه کاری چو عشقبازی نیست
• مشنو که مرا با لب لعلت هوسی نیست
• هیچ دل نیست که میلش بدلارایی نیست
• بر سر کوی خرابات محبت کوئیست
• دیشب دلم ز ملک دو عالم خبر نداشت
• کاروان خیمه به صحرا زد و محمل بگذشت
• ای قمر تابی از بناگوشت
• لعل شیرین تو وصفش بر شکر باید نوشت
• منزل ار یار قرینست چه دوزخ چه بهشت
• ز کفر زلفت ایمان می‌توان یافت
• هیچ داری خبر ای یار که آن یار برفت
• ترک من ترک من بی سر و پا کرد و برفت
• ابر نیسان باغ را در للی لالا گرفت
• سنبلش برگ ارغوان بگرفت
• بر مه از سنبل پر چین تو پر چین بگرفت
• چو آن فتنه از خواب سر بر گرفت
• سپیده دم که جهان بوی نوبهار گرفت
• دردا که یار در غم و دردم بماند و رفت
• نوبت زدند و مرغ سحر بانگ صبح گفت
• ای جان جهان جان وجهان برخی جانت
• بحز از کمر ندیدم سر موئی از میانت
• ز عشق غمزه و ابروی آن صنم پیوست
• خنک آن باد که باشد گذرش بر کویت
• برون ز جام دمادم مجوی این دم هیچ
• میانش موئی و شیرین دهان هیچ
• بنوش لعل مذاب از زمردین اقداح
• حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح
• ببوی زلف تو دادم دل شکسته بباد
• یاد باد آنکو مرا هرگز نگوید یاد باد
• پیه سوز چشم من سرشمع ایوان تو باد
• نسیم باد صبا جان من فدای تو باد
• تا دلم در خم آن زلف سمن‌سا افتاد
• چوعکس روی تو در ساغر شراب افتاد
• دلبرم را پر طوطی بر شکر خواهد فتاد
• گهی که شرح فراقت کنم بدیده سواد
• چون سنبل تو سلسله بر ارغوان نهاد
• بدان ورق که صبا در کف شکوفه نهاد
• یاد باد آنکه نیاورد ز من روزی یاد
• دل من زحمت جان برنتابد
• هندوئی را باغبان سوی گلستان می‌فرستد
• چون مرا دیده بر آن آتش رخسار افتد
• از باد صبا در سر زلفش چو خم افتد
• چون طره عنبر شکنش در شکن افتد
• هر کرا یار یار می‌افتد
• مه چنین دلستان نمی‌افتد
• لطافت دهنش در بیان نمی‌گنجد
• اگر آن ماه مهربان گردد
• ز جام عشق تو عقلم خراب می‌گردد
• چه بادست اینکه می‌آید که بوی یار ما دارد
• در راه قربت ما ره‌بان چه کار دارد
• با درد دردنوشان درمان چه کار دارد
• درد محبت درمان ندارد
• کسی کو دل بر جانان ندارد
• آن پریچهره که جور و ستم آئین دارد
• هر کو بصری دارد با او نظری دارد
• دل من باز هوای سر کوئی دارد
• کدام یار که ما را پیام یار آرد
• چون صبا نکهت آن زلف پریشان آرد
• خدنگ غمزه‌ی جادو چو در کمان آرد
• نقاش که او صورت ارژنگ نگارد
• کاروان ختنی مشک ختا می‌آرد
• دل من جان ز غم عشق تو آسان نبرد
• قصه غصه فرهاد بشیرین که برد
• پیغام بلبلان بگلستان که می‌برد
• توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد
• سپیده‌دم که صبا دامن سمن بدرد
• تاجداری کند آنکس که ز سردر گذرد
• خنک آن باد که برخاک خراسان گذرد
• ترک من ترک من گرفت و خطا کرد
• چو شام شد بشبستان باید کرد
• به دشمنان گله از دوستان نشاید کرد
• ماه من دوش سر از جیب ملاحت برکرد
• جان توجه بروی مهوش کرد
• باز عزم شراب خواهم کرد
• مه را اگر از مشک ز ره پوش توان کرد
• بی لاله رخان روی بصحرا نتوان کرد
• پشت بر یار گمان ابرو ما نتوان کرد
• بر سر کوی تو اندیشه‌ی جان نتوان کرد
• هر کو چو شمع ز آتش دل تاج سر نکرد
• سپیده‌دم که صبا بر چمن گذر می‌کرد
• طوطی از پسته‌ی تنگ تو شکر گرد آورد
• سوز غم تو آتشم از جان بر آورد
• من خاک آن بادم که او بوی دلارام آورد
• گل نهالی به بوستان آورد
• کس نیست که دست من غمخوار بگیرد
• چون خط تو گرد رخ گلرنگ بگیرد
• دلم دیده از دوستان برنگیرد
• دلم که حلقه‌ی گیسوی یار می‌گیرد
• طوطی چو سخن گوئی پیش شکرت میرد
• مرغ در راه او پر اندازد
• چون طوطی خط تو پر بر شکر اندازد
• تا برآید نفس از عشق دمی باید زد
• وصل آن ترک ختا ملکت خاقان ارزد
• صحبت جان جهان جان و جهان می‌ارزد
• حدیث آرزومندی جوابی هم نمی‌ارزد
• بهار دهر بباد خزان نمی‌ارزد
• همه گنج جهان ماری نیرزد
• دلا سود عالم زیانی نیرزد
• چو ترک مهوشم از خواب مست برخیزد
• آن فتنه چو برخیزد صد فتنه برانگیزد
• آنکو به شکر ریزی شور از شکر انگیزد
• کسی کزان سر زلف دو تا نمی‌ترسد
• دلم از دست بشد تا بسر او چه رسد
• این ترک زنگاری کمان از خیل خاقان می‌رسد
• خطی که بر سمن آن گلعذار بنویسد
• گر سر صحبت این بی سر و پایت باشد
• درد غم عشق را طبیب نباشد
• شام شکستگان را هرگز سحر نباشد
• روی نکو بی وجود ناز نباشد
• مردان این قدم را باید که سر نباشد
• کی طرف گلستان چو سر کوی تو باشد
• ز حال بی‌خبرانت خبر نمی‌باشد
• تا چین آن دو زلف سمن‌سا پدید شد
• مرا ای بخت یاری کن چو یار از دست بیرون شد
• دامن گل نبرد هر که ز خار اندیشد
• هر که او را قدمی هست ز سر نندیشد
• اسیر قید محبت ز جان نیندیشد
• گر دلم روز وداع از پی محمل می‌شد
• ایکه از شرمت خوی از رخساره‌ی خور می‌چکد
• یارش نتوان گفت که از یار بنالد
• نی ز دود دل پرآتش ما می‌نالد
• لب چو بگشود ز تنگ شکرم یاد آمد
• ماه فرو رفت و آفتاب برآمد
• خسرو انجم بگه بام برآمد
• وقت صبوح آن زمان که ماه برآمد
• از صومعه پیری بخرابات درآمد
• شکر تنگ تو تنگ شکر آمد
• مراد بین که به پیش مرید باز آمد
• یار ثابت قدم اینک ز سفر باز آمد
• بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد
• عید آمد و آنماه دلافروز نیامد
• سریست مرا با تو که اغیار نداند
• کس حال من سوخته جز شمع نداند
• عجب دارم گر او حالم نداند
• حدیث جان بجز جانان نداند
• که می‌رود که پیامم به شهریار رساند
• درد من دلخسته بدرمان که رساند
• گویند که صبرآتش عشقت بنشاند
• ماجرایی که دل سوخته می‌پوشاند
• دل بدست یار و غم در دل بماند
• ما برکنار و با تو کمر در میان بماند
• حدیث عشق ز ما یادگار خواهد ماند
• هر که را سکه درستست بزر باز نماند
• گل اندامی که گلگون می‌دواند
• اگر ز پیش برانی مرا که برخواند
• آن خط شب مثال که بر خور نوشته‌اند
• رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند
• خورشید را ز مشک زره پوش کرده‌اند
• شام خون آشام گیسو را اگر چین کرده‌اند
• زنده‌اند آنها که پیش چشم خوبان مرده‌اند
• خورشید را به سایه‌ی شب در نشانده‌اند
• این دلبران که پرده برخ در کشیده‌اند
• زهی زلفت گرهگیری پر از بند
• ای ساربان به قتل ضعیفان کمر مبند
• عاقل ندهد عاشق دلسوخته را پند
• همرهان رفتند و ما را در سفر بگذاشتند
• دل مجروح مرا آگهی از جان دادند
• دوش چون در شکن طره‌ی شب چین دادند
• این چه نامه‌ست که از کشور یار آوردند
• خیمه‌ی نوروز بر صحرا زدند
• ز چشم مست تو آنها که آگهی دارند
• ساقیان آبم بجام لعل شکر خا برند
• مرغان این چمن همه بی بال و بی پرند
• چون ترک من سپاه حبش برختن زند
• هم عفی الله نی که ما را مرحبایی می‌زند
• تا درد نیابند دوا را نشناسند
• ساقیا می زین فزون‌تر کن که میخواران بسند
• چون خط سبز تو بر آفتاب بنویسند
• هر نسخه که در وصف خط یار نویسند
• می‌کشندم بخرابات و در آن می‌کوشند
• در آن مجلس که جام عشق نوشند
• کسی که پشت بر آن روی چون نگار کند
• نور رویت تاب در شمع شبستان افکند
• ترکم از غمزه چو ناوک بکمان در فکند
• آنکه هرگز نظری با من شیدا نکند
• هیچکس نیست که وصل تو تمنا نکند
• جان وطن بر در جانان چه کند گر نکند
• گمان مبر که دلم میل دوستان نکند
• سنبلش غارت ایمان نکند چون نکند
• چنانکه صید دل آن چشم آهوانه کند
• چون سایبان آفتاب از مشک تاتاری کند
• ماه من مشک سیه در دامن گل می‌کند
• گمان مبر که در آفاق اهل حسن کمند
• سوی دیرم نگذارند که غیرم دانند
• طره‌های تو کمند افکن طرارانند
• مستم آنجا مبر ای یار که سرمستانند
• چه کسانند که در قصد دل ریش کسانند
• صوفی اگرش باده‌ی صافی نچشانند
• چو مطربان سحر چنگ در رباب زنند
• ساقیان چون دم از شراب زنند
• چو مطربان سحر آهنگ زیر و بام کنند
• پای کوبان در سراندازی چو سربازی کنند
• پری رخان که برخ رشک لعبت چینند
• اهل دل پیش تو مردن ز خدا می‌خواهند
• عاقلان کی دل بدست زلف دلداران دهند
• اهل تحقیق چو در کوی خرابات آیند
• بنشین تا نفسی آتش ما بنشیند
• تنم تنها نمی‌خواهد که در کاشانه بنشیند
• به آب گل رخ آن گلعذار می‌شویند
• دیگرانرا عیش و شادی گر چه در صحرا بود
• آن رفت که میل دل من سوی شما بود
• گردون کنایتی ز سر بام ما بود
• یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود
• مرا ز مهر رخت کی ملال خواهد بود
• اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود
• تا ترا برگ ما نخواهد بود
• ترک من گوئی که بازش خاطر نخجیر بود
• دوشم بشمع روی چو ماهت نیاز بود
• یاد باد آن شب که در مجلس خروش چنگ بود
• دوشم وطن بجز در دیر مغان نبود
• بی گلبن وصلت بگلستان نتوان بود
• دیشب همه منزل من کوی مغان بود
• بی رخ حور بجنت نفسی نتوان بود
• آن زمان کز من دلسوخته آثار نبود
• آندم که نه شمع و نه لگن بود
• وفات به بود آنرا که در وفای تو نبود
• مشنو که چراغ دل من روی تو نبود
• دوش کز طوفان اشکم آب دریا رفته بود
• شبی با یار در خلوت مرا عیشی نهانی بود
• مرا وقتی نگاری خرگهی بود
• راستی را در سپاهان خوش بود آواز رود
• نقش رویت بچه رو از دل پر خون برود
• ترک تیرانداز من کز پیش لشکر می‌رود
• تشنه‌ی غنچه سیراب ترا آب چه سود
• باش تا روی تو خورشید جهانتاب شود
• ایکه هر دم عنبرت بر نسترن چنبر شود
• هر کو نظر کند بتو صاحب‌نظر شود
• بیا که بی سر زلفت مرا بسر نشود
• گر مرا بخت درین واقعه یاور نشود
• گرمی خسرو و شیرین بشکر کم نشود
• عجب از قافله دارم که بدر می‌نشود
• زهی لعل تو در درج منضود
• مهره‌ی مهر چو از حقه مینا بنمود
• چشمت دل پر ز تاب خواهد
• دلم بی وصل جانان جان نخواهد
• جان بر افشان اگرت صحبت جانان باید
• هرکه با نرگس سرمست تو در کار آید
• سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید
• پیداست که از دود دم ما چه برآید
• بسالی کی چنان ماهی برآید
• گوئی بت من چون ز شبستان بدر آید
• به خشم رفته‌ی ما گر به صلح باز آید
• بلبل دلشده از گل به چه رو باز آید
• عشقست که چون پرده ز رخ باز گشاید
• چون برقع شبرنگ ز عارض بگشاید
• نسیم باد صبا چون ز بوستان آید
• یا رب این هدهد میمون ز کجا می‌آید
• گلی به رنگ تو از غنچه بر نمی‌آید
• این چه بادست که از سوی چمن می‌آید
• کدام دل که ز دوری به جان نمی‌آید
• مرا دلیست که تا جان برون نمی‌آید
• ناله‌ئی کان ز دل چنگ برون می‌آید
• کسی را از تو کامی برنیاید
• مهی چون او به ماهی برنیاید
• در پای تو هرکس که سر انداز نیاید
• جز ناله کسی مونس و دمساز نیاید
• به مهر روی تو در آفتاب نتوان دید
• وهم بسی رفت و مکانش ندید
• صبح چون گلشن جمال تو دید
• جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دید
• مستم ز در خانه‌ی خمار برآرید
• سبزه پیرامن سرچشمه‌ی نوشش نگرید
• آخر از سوز دل شبهای من یاد آورید
• دوش چون موکب سلطان خیالش برسید
• حدیث شمع از پروانه پرسید
• سخن یار ز اغیار بباید پوشید
• همچو شمعم بشبستان حرم یاد کنید
• آن شکر لب که نباتش ز شکر می‌روید
• کیست که با من حدیث یار بگوید
• ز شهریار که آید که حال یار بگوید
• مرغ جم باز حدیثی ز سبا می‌گوید
• دست گیرید و بدستم می گلفام دهید
• ای پرده سرایان که درین پرده سرایید
• خدا را از سر زاری بگوئید
• ای پیر مغان شربتم از درد مغان آر
• زهی تاری ز زلفت مشگ تاتار
• مسیح وقتی ازین خسته دم دریغ مدار
• ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار
• برو ای خواجه و شه را بگدا باز گذار
• طره بفشان و مرا بیش پریشان مگذار
• بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزار
• چو هست قرب حقیقی چه غم ز بعد مزار
• ماه یا جنتست یا رخسار
• ای نغمه‌ی خوشت دم داود را شعار
• سبحان من یسبحه الرمل فی القفار
• قلم گرفتم و می‌خواستم که بر طومار
• منم ز مهر رخت روی کرده در دیوار
• ای خوش وصل یار و فصل بهار
• حبذا پای گل و صبحدم و فصل بهار
• ماییم و عشق و کنج خرابات و روی یار
• آشنای تو ز بیگانه و خویشش چه خبر
• ما را ز پرده‌ی تو دل از پرده شد بدر
• ای دل ار سودای جانان داری از جان درگذر
• شمسه‌ی چین را طلوع ازطرف بغتاقش نگر
• ای تتق بسته از تیره شب برقمر
• بوستان جنتست و سروم حور
• زهی طناب سراپرده‌ی تو گیسوی حور
• گر یار یار باشدت ای یار غم مخور
• دوری از ما مکن ای چشم بد از روی تو دور
• برافکن سایبان ظلمت از نور
• بیار باده که شب ظلمتست و شاهد نور
• پندم به چه عقل می‌دهد پیر
• معلوم نگردد سخن عشق بتقریر
• فتاده‌ام من دیوانه در غم تو اسیر
• برگیر دل ز ملک جهان و جهان بگیر
• با عقیق لب او لعل بدخشان کم گیر
• بیدلی گردل ز دلبر برنگیرد گومگیر
• ترک عالم گیر و عالم را مسخر کرده گیر
• دامن خرگه برافکن ای بت کشمیر
• کار من شکسته بسامان رسید باز
• ای دل ار صحبت جانان طلبی جان درباز
• بستیم دل در آن سر زلف دراز باز
• چون کوتهست دستم از آن گیسوی دراز
• خادمه‌ی عود سوز مطربه‌ی عود ساز
• ای شده بر مه ز شبه مهره ساز
• پیش عاقل نیاز چیست نماز
• کجا بود من مدهوش را حضور نماز
• بنده محمودست و سلطان در ره معنی ایاز
• روز عیش و طرب و عید صیامست امروز
• این غزل یک دو نوبت از سرسوز
• در جهان قصه حسن تو نشد فاش هنوز
• برگ نسرین ترا بی خار می‌یابم هنوز
• نشست شمع سحر ای چراغ مجلسیان خیز
• بگشا بشکر خنده لب لعل شکرریز
• ای دلم را شکر جان‌پرورت چون جان عزیز
• ز لعل عیسویان قصه مسیحا پرس
• معنی این صورت از صورتگران چین بپرس
• ای مرغ خوش‌نوا چه فرو بسته‌ئی نفس
• نه مرا بر سر کوی تو بجز سایه جلیس
• به فلک می‌رسد خروش خروس
• الوداع ای دلبر نامهربان بدرود باش
• کارم از بی سیمی ار چون زر نباشد گومباش
• یار ما را گر غمی از یار نبود گو مباش
• زهی مستی من ز بادام مستش
• مستم ز دو چشم نیمه مستش
• مبرید نام عنبر بر زلف چون کمندش
• رخت شمع شبستان می‌نهندش
• سرو را پای به گل می‌رود از رفتارش
• رقیب اگر بجفا باز داردم ز درش
• گلزار جنتست رخ حور پیکرش
• آن ماه بین که فتنه شود مهر انورش
• هر دل غمزده کان غمزه بود غمازش
• رقم ز غالیه بر طرف لاله زار مکش
• گر چه تنگست دلم چون دهن خندانش
• آه از آن یار که نبود خبر از یارانش
• اگر او سخن نگوید سخنست در دهانش
• دگر وجود ندارد لطیفه‌ئی ز دهانش
• بیرون ز کمر هیچ ندیدم ز میانش
• آنکه جز نام نیابند نشان از دهنش
• حسد از هیچ ندارم مگر از پیرهنش
• ترک خنجرکش لشکرشکن ترلک پوش
• ای شب زلفت غالیه سا وی مه رویت غالیه پوش
• ای شبت غالیه آسا و مهت غالیه پوش
• ای دو چشم خوش پر خواب تو درخوابی خوش
• ای حلقه زده افعی مشکین تو بر دوش
• سخنی گفتم و صد قول خطا کردم گوش
• چو جام لعل تو نوشم کجا بماند هوش
• ای دل مکن انکار و از این کار میندیش
• پرده از رخ بفکن ای خود پرده‌ی رخسار خویش
• آورده ایم روی بسوی دیار خویش
• به شهریار بگوئید حال این درویش
• به بزمگاه صبوحی کنون بمجلس خاص
• بده آن راح روان بخش که در مجلس خاص
• بسوز سینه رسند اهل دل بذوق سماع
• بیار باده که وقت گلست و موسم باغ
• چون آتش خور شعله زد از شیشه شفاف
• شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق
• ای برده عارضت به لطافت ز مه سبق
• چو حرفی بخوانی ز طومار عشق
• طفل بود در نظر پیر عشق
• باز برافراختیم رایت سلطان عشق
• سری بالعیس اصحابی ولی فی العیس معشوق
• ای سرو خرامنده‌ی بستان حقایق
• نکهت روضه‌ی خلدست که می‌بیزد مشک
• وه چه شیرینست لعلش اندرو پنهان نمک
• دیدم از دور بتی کاکلکش مشکینک
• ای روان از شکر تنگ تو شکر تنگ تنگ
• نیستی آنکه زنی شیشه‌ی هستی برسنگ
• چو هیچگونه ندارم بحضرت تو مجال
• یکدم ز قال بگذر اگر واقفی ز حال
• گشت معلوم کنون قیمت ایام وصال
• سبحان من تقدس بالعز و الجلال
• زهی ز باده‌ی لعلت در آتش آب زلال
• ای سواد خط توشرح مصابیح جمال
• زهی گرفته خور از طلعت تو فال جمال
• زهی زلفت شکسته نرخ سنبل
• شب رحیل ز افغان خستگان مراحل
• ای دل من بسته در آن زنجیر سمن‌سا دل
• دلم مرید مرادست و دیده رهبر دل
• ای ماه تو مهر انور دل
• دلم ربودی و رفتی ولی نمی‌روی از دل
• ای غم عشق تو آتش زده در خرمن دل
• رحمتی گر نکند بر دلم آن سنگین دل
• مرا که راه نماید کنون به خانه‌ی دل
• گر گنج طلب داری از مار مترس ای دل
• مقاربت نشود مرتفع ببعد منازل
• ای کرده تیره شب را بر آفتاب منزل
• هرگه که ز خرگه بچمن بار دهد گل
• باغبان گو برو باد مپیما کز گل
• خوشا با دوستان در بوستان گل
• مرا که نیست بخاک درت امید وصول
• یا مسرع الشمال اذا تحصل الوصول
• سپیده دم که برآمد خروش بانگ رحیل
• نوبتی صبح برآمد ببام
• برآمد بانگ مرغ و نوبت بام
• آفتابست یا ستاره‌ی بام
• تبت یا ذا الجلال و الا کرام
• خوشا به مجلس شوریدگان درد آشام
• مگر که صبح من امشب اسیر گشت بشام
• عارض ترکان نگر در چین جعد مشک فام
• حن فی روض الهوی قلبی کماناح الحمام
• گر چه من آب رخ از خاک درت یافته‌ام
• من ز دست دیده و دل در بلا افتاده‌ام
• سلامی به جانان فرستاده‌ام
• گر نگویم دوستی از دوستانت بوده‌ام
• هیچ می‌دانی که دیشب در غمش چون بوده‌ام
• چو نام تو در نامه‌ئی دیده‌ام
• هردم آرد باد صبح از روضه‌ی رضوان پیام
• چشم پرخواب گشودی و ببستی خوابم
• دل گل زنده گردد از دم خم
• ای تنم کرده ز غم موئی و در مو زده خم
• چو چشم مست تو می پرستم
• ز لعلم ساغری در ده که چون چشم تو سرمستم
• من از آن لحظه که در چشم تو دیدم مستم
• امروز که من عاشق و دیوانه و مستم
• تخفیف کن از دور من این باده که مستم
• رند و دردی کش و مستم چه توان کرد چو هستم
• روزگاری روی در روی نگاری داشتم
• صبحدم دل را مقیم خلوت جان یافتم
• بدانکه بوی تو آورد صبحدم بادم
• در چمن دوش ببوی تو گذر می‌کردم
• می‌گذشتی و من از دور نظر می‌کردم
• عشق آن بت ساکن میخانه می‌گرداندم
• گر می‌کشندم ور می‌کشندم
• وقتست کز ورای سراپرده‌ی عدم
• با روی چون گلنارش از برگ سمن باز آمدم
• رخشنده‌تر از مهر رخش ماه ندیدم
• نکنم حدیث شکر چو لبت گزیدم
• روزی به سر کوی خرابات رسیدم
• نشان روی تو جستم به هر کجا که رسیدم
• بلبلان که رساند نسیم باغ ارم
• ایدل ار خواهی به دولتخانه‌ی جانت برم
• دوش می‌آید نگار بربرم
• چو برکشی علم قربت از حریم حرم
• بزن بنوک خدنگم که پیش دست تو میرم
• اشکست که می‌گردد در کوی تو همرازم
• بیا که هندوی گیسوی دلستان تو باشم
• ای روی تو چشمه‌ی خور چشم
• ای لاله برگ خویش نظرت گلستان چشم
• تا چند به شادی می غمهای تو نوشم
• می‌درم جامه و از مدعیان می‌پوشم
• ترا که گنج گشودی ز زخم مار چه غم
• من بار هجر می‌کشم و ناقه محملم
• آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانم
• من آن مرغ همایونم که باز چتر سلطانم
• من همان به که بسوزم ز غم و دم نزنم
• گر من خمار خود ز لب یار بشکنم
• ز روی خوب تو گفتم که پرده برفکنم
• نیست بی روی تو میل گل و برگ سمنم
• مدام آن نرگس سرمست را در خواب می‌بینم
• گلی به رنگ تو در بوستان نمی‌بینم
• آن ماه پری رخ را در خانه نمی‌بینم
• خرم آنروز که از خطه‌ی کرمان بروم
• من بیدل نگر از صحبت جانان محروم
• این چه بادست کزو بوی شما می‌شنوم
• این چه بویست که از باد صبا می‌شنوم
• حکایت رخت از آفتاب می‌شنوم
• نسیم زلف تو از نوبهار می‌شنوم
• مدتی شد که درین شهر گرفتار توایم
• با لعل او ز جوهر جان در گذشته‌ایم
• ما حاصل از جهان غم دلبر گرفته‌ایم
• ما قدح کشتی و دل را همچو دریا کرده‌ایم
• چون ما بکفر زلف تو اقرار کرده‌ایم
• به گدایی به سر کوی شما آمده‌ایم
• باز هشیار برون رفته و مست آمده‌ایم
• ما بدرگاه تو از کوی نیاز آمده‌ایم
• ما به نظاره‌ی رویت بجهان آمده‌ایم
• کشتی ما کو که ما زورق درآب افکنده‌ایم
• اشارت کرده بودی تا بیایم
• ما ز رخ کار خویش پرده بر انداختیم
• ما دلی ایثار او کردیم و جانی یافتیم
• مردیم در خمار و شرابی نیافتیم
• آنکه لعلش عین آب زندگانی یافتیم
• ما نوای خویش را در بینوایی یافتیم
• دو جان وقف حریم حرم او کردیم
• اهل دل را خبر از عالم جان آوردیم
• دل به دست غم سودای تو دادیم و شدیم
• گر شدیم از کویت ای ترک ختا باز آمدیم
• باز چون بلبل بصد دستان ببستان آمدیم
• شمع بنشست ز باد سحری خیز ندیم
• نسیم باد بهاری وزید خیز ندیم
• ما سر بنهادیم و به سامان نرسیدیم
• از عمر چو این یک دو نفس بیش نداریم
• داریم دلی پر غم و غمخوار نداریم
• ما مست می لعل روان پرور یاریم
• اکنون که از بهشت نشان می‌دهد نسیم
• کی آمدی ز تتار ای صبای مشک نسیم
• ما جرعه چشانیم ولی خضر و شانیم
• خیزید ای میخوارگان تا خیمه بر گردون زنیم
• خیز تا برگ صبوحی بچمن ساز کنیم
• خیز تا باده در پیاله کنیم
• نشان دل بی نشان از که جویم
• دلداده‌ایم وز پی دلدار می‌رویم
• درد دل خویش با که گویم
• ز باد نکهت دو تات می‌جوئیم
• ای بت یاقوت لب وی مه نامهربان
• ای رخت شمع بت پرستان شمع برون بر از شبستان
• ای رخ تو قبله‌ی خورشید پرستان
• چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستان
• ای چشم تو بند مستان
• ببوستان می گل بوی لاله گون مستان
• نرگس مستت فتنه‌ی مستان
• ای بوستان عارض تو گلستان جان
• ای لب و گفتار تو کام دل و قوت جان
• ای چشم می پرستت آشوب چشم بندان
• ای می لعل تو کام رندان
• به من رسید نوید وصال دلداران
• چو چشم خفته بگشودی ببستی خواب بیداران
• ای غمزه‌ی جادویت افسونگر بیماران
• تا چند دم از گل زنی ای باد بهاران
• چه خوش باشد میان لاله زاران
• ای نسیم سحری بوی بهارم برسان
• ای صبا غلغل بلبل بگلستان برسان
• یا رب ز باغ وصل نسیمی بمن رسان
• در تابم از دو هندوی آتش پرستشان
• خوشا چشمی که بیند روی ترکان
• خوشا صبح و صبوحی با همالان
• ای کفر سر زلف تو غارتگر ایمان
• دلا از جان زبان درکش که جانان
• زهی روی تو صبح شب نشینان
• ای زلف تو زنجیر دل حلقه ربایان
• سخن عشق نشاید بر هر کس گفتن
• نه درد عشق می‌یارم نهفتن
• نی نگر با اهل دل هر دم بمعنی در سخن
• دوش چون از لعل میگون تو می‌گفتم سخن
• هندوی آن کاکل ترکانه می‌باید شدن
• بسی خون جگر دارد سر زلف تو در گردن
• بر اشکم کهربا آبیست روشن
• ترا که گفت که قصد دل شکسته‌ی ما کن
• ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن
• وقت صبوح شد بشبستان شتاب کن
• ای صبا احوال دل با آن صنم تقریر کن
• خویش را در کوی بیخویشی فکن
• امشب ای یار قصد خواب مکن
• جان بده یا دگر اندیشه‌ی جانانه مکن
• ای باد سحرگاهی زینجا گذری کن
• بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن
• بوقت صبح ندانم چه شد که مرغ چمن
• هر کس که برگرفت دل از جان چنانکه من
• گهیکه جان رود از چشم ناتوان بیرون
• ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون
• به عقل کی متصور شود فنون جنون
• زبان خامه نتواند حدیث دل بیان کردن
• سنبل سیه بر سمن مزن
• خط زنگاری نگر از سبزه بر گرد سمن
• ای ز سنبل بسته شادروان مشکین بر سمن
• خیز و در بحر عدم غوطه خور و ما را بین
• هر زمان آهنگ بیزاریش بین
• زهی خطی به خطا برده سوی خطه‌ی چین
• ای شام زلفت بتخانه‌ی چین
• تحیتی چو هوای ریاض خلد برین
• آن لب شیرین همچون جان شیرین
• کیست که گوید ببارگاه سلاطین
• هرکه شد با ساکنان عالم علوی قرین
• نسیم صبح کز بویش مشام جان شود مشکین
• سرو را گل یار نبود گر بود نبود چنین
• صید شیران می‌کند آهوی روبه باز او
• ترک من خاقان نگر در حلقه عشاق او
• آب آتش می‌رود زان لعل آتش فام او
• خوشا کشته برطرف میدان او
• به آفتاب جهانتاب سایه پرور تو
• ایکه چو موی شد تنم در هوس میان تو
• ای هیچ در میان نه ز موی میان تو
• برو ای باد بدانسوی که من دانم و تو
• ای شب قدر بیدلان طره‌ی دلربای تو
• ای چراغ دیده‌ی جان روی تو
• ای طبیب دل ریش از سر بیمار مرو
• صبحست ساقیا می چون آفتاب کو
• دوش می‌کردم سوال از جان که آن جانانه کو
• مرا ز هجر تو امید زندگانی کو
• که بر ز سرو روان تو خورد راست بگو
• ای صبا حال جگر گوشه‌ی ما چیست بگو
• نفحه‌ی گلشن عشق از نفس ما بشنو
• آن عید نیکوان بدر آمد بعیدگاه
• ای سنبله‌ی زلف تو خرمن زده بر ماه
• ای روانم بلب لعل تو آورده پناه
• مه بی مهر من ز شعر سیاه
• روی این چرخ سیه روی ستمکاره سیاه
• ای دلم جان و جهان در راه جانان باخته
• ای حبش بر چین و چین در زنگبار انداخته
• قدحی ده ای برآتش تتقی ز آب بسته
• ای از شب قمرسا بر مه نقاب بسته
• ای چیده سنبل تر در باغ دسته بسته
• ای سنبل تازه دسته بسته
• خسرو گل بین دگر ملک سکندر یافته
• ای سر زلف تو درحلقه و تاب افتاده
• ای ملک دلم خراب کرده
• تخت خیری بین دگر بر تخته‌ی خارا زده
• ای لبت خنده بر شراب زده
• ای خوشا مست و خراب اندر خرابات آمده
• آن ترک بلغاری نگر با چشم خونخوار آمده
• چون سنبلت که دید سیاهی سر آمده
• ای پسر دامن اهل قدم از دست مده
• بی تو مرا پر آب دیده
• زهی روی دل افروزت چراغ و چشم هر دیده
• زهی ربوده خیال تو خوابم از دیده
• زهی جمال تو خورشید مشرق دیده
• بساز چاره‌ی این دردمند بیچاره
• برآمد ماهم از میدان سواره
• ترک من هر لحظه گیرد با من از سر خرخشه
• پری رخا منه از دست یکزمان شیشه
• ای از گل رخسار تو خون در دل لاله
• ای خوشه چین سنبل پرچینت سنبله
• دی آن بت کافر بچه با چنگ و چغانه
• پرواز کن ای مرغ و بگلزار فرود آی
• باز هر چند که در دست شهان دارد جای
• از برای دلم ای مطربه‌ی پرده‌سرای
• مهست یا رخ آن آفتاب مهر افزای
• پرده ابر سیاه از مه تابان بگشای
• ای روضه‌ی رضوان ز سر کوی تو بابی
• ز زلف و روی تو خواهم شبی و مهتابی
• بیار ای لعبت ساقی شرابی
• زهی اشکم ز شوق لعل میگون تو عنابی
• دلا تا طلعت سلمی نیابی
• خود پرستی مکن ار زانکه خدا می‌طلبی
• ترک صورت کن اگر عالم معنی طلبی
• در باغ چون بالای تو سروی ندیدم راستی
• یا من قریرة مقلتی لقیاک غایة منیتی
• چو دستان برکشد مرغ صراحی
• ز رارض دار سعدی یا بارق الغوادی
• چه جرم رفت که رفتی و ترک ما کردی
• گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی
• چه کرده‌ام که بیکبارم از نظر بفکندی
• کجا باز آید آن مرغی که با من همقفس بودی
• یاد باد آنکه دلم را مدد جان بودی
• گر آن مه در نظر بودی چه بودی
• ای شمع چگل دوش در ایوان که بودی
• هیچ شکر چو آن دهان دیدی
• چه خوش باشد دمی با دوستداری
• تو آن ماه زهره جبینی و آن سرو لاله عذاری
• یا باری البرایا یا زاری الذراری
• آب رخ ما بری و باد شماری
• ای دلم بسته ز زلف سیهت زناری
• ای نفس مشک بیز باد بهاری
• بخوبی چو یار من نباشد یاری
• ای مهر ماه روی ترا زهره مشتری
• ای که بر دیده‌ی صاحب‌نظران می‌گذری
• گل سوری دگر بجلوه گری
• چو چشم مست تو با خواب می‌کند بازی
• میا در قلب عشق ایدل که بازی نیست جانبازی
• گرفتمت که بگیرم عنان مرکب تازی
• سحر چون باد عیسی دم کند با روح دمسازی
• اگر تو عشق نبازی بعمر خویش چه نازی
• صبح وصل از افق مهر بر آید روزی
• ای آفتاب رویت در اوج دلفروزی
• در دلم بود کزین پس ندهم دل بکسی
• تو چون قربان نمی‌گردی کجا همکیش ما باشی
• گر بفریب می‌کشی ور بعتاب می‌کشی
• یا حادی‌النیاق قد ذبت فی‌الفراق
• شبست و خلوت و مهتاب و ساغر ای بت ساقی
• تشنه‌ام تا بکی آخر بده آبی ساقی
• تبسمت الزهر والمزن باک
• دلکم برد بغارت ز برم دلبرکی
• چون نیست ما را با او وصالی
• دوش بر طرف چمن گلبانگ می‌زد بلبلی
• خوشا شراب محبت ز ساغر ازلی
• راه بی پایان عشقت را نیابم منزلی
• یا من الیک میلی قف ساعة قبیلی
• یا ملولا عن سلامی انت فی‌الدنیا مرامی
• گر آفتاب نباشد تو ماه چهره تمامی
• کس به نیکی نبرد نام من از بدنامی
• ای رفته پیش چشمه‌ی نوش تو آب می
• ای مقیمان درت را عالمی در هر دمی
• روی تو گر بدیدمی جان بتو بر فشاندمی
• حریفان مست و مدهوشند و شادروان خراب از می
• باده‌ی گلگون مرا و طلعت سلمی
• ای از حیای لعل لبت آب گشته می
• ز تو با بتو راز گویم بزبان بیزبانی
• خرامنده سروی به رخ گلستانی
• چون نداری جان معنی معنی جانرا چه دانی
• ایا صبا خبری کن مرا از آن که تو دانی
• برو ای باد بهاری بدیاری که تو دانی
• کامت اینست که هر لحظه ز پیشم رانی
• به سر ماه فکنده طیلسانی
• دلا بر عالم جان زن علم زین دیر جسمانی
• دی سیر برآمد دلم از روز جوانی
• گهم رانی و گه دشنام خوانی
• چگونه سرو روان گویمت که عین روانی
• سقی الله ایام وصل الغوانی
• اروض الخلدام مغنی الغوانی
• بدینسان که از ما جهانی جهانی
• نه آخر تو آنی که ما را زیانی
• مگر بدیده مجنون نظر کنی ورنی
• در باز جان گر آرزوی جان طلب کنی
• ای دل اگر دیو نی ملک سلیمان چکنی
• شاید آنزلف شکن بر شکن ار می‌شکنی
• نه عهد کرده‌ئی آخر که قصد ما نکنی
• مهر سلمی ورزی و دعوی سلمانی کنی
• ای لاله زار آتش روی تو آب روی
• مستی ز چشم دلکش میگون یار جوی
• ای صبا با بلبل خوشگوی گوی
• جان پرورم گهی که تو جانان من شوی
• ایکه گوئی کز چه رو سر گشته می‌کردی چو گوی
• چون نی سر گشته‌ی چوگان چو گوی
• ای سبزه دمانیده بگرد قمر از موی
• ای میان تو چو یک موی و دهان یکسر موی
• ای پیک عاشقان اگر از حالم آگهی
• ای آینه قدرت بیچون الهی
• گر تو شیرین شکر لب بشکر خنده در آئی
• چون پیکر مطبوعت در معنی زیبایی
• خوشا وقتی که از بستانسرایی
• ای سر زلف ترا پیشه سمن فرسایی
• گفتا تو از کجایی کاشفته می‌نمایی
• ایکه عنبر ز سر زلف تو دارد بوئی
• برخیز که بنشیند فریاد ز هر سوئی
• ای ترک پریچهره بدین سلسله موئی
• من کیم زاری نزار افتاده‌ئی
• از مشک سوده دام بر آتش نهاده‌ئی
• گرد ماه از مشک چنبر کرده‌ئی
• از لب شیرین چون شکر نبات آورده‌ئی
• این چه بویست ای صبا از مرغزار آورده‌ئی
• دیشب ای باد صبا گوئی که جایی بوده‌ئی
• آتش اندر آب هرگز دیده‌ئی
• دوش پیری یافتم در گوشه‌ی میخانه‌ئی