وحشی بافقی (غزلیات)

'

وحشی بافقی (غزلیات) از وحشی بافقی

'

• آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ
• کشیده عشق در زنجیر، جان ناشکیبا را
• راندی ز نظر، چشم بلا دیده‌ی ما را
• چند به دل فرو خورم این تف سینه تاب را
• تازه شد آوازه‌ی خوبی ، گلستان ترا
• من آن مرغم که افکندم به دام سد بلا خود را
• طی زمان کن ای فلک ، مژده‌ی وصل یار را
• خیز و به ناز جلوه ده قامت دلنواز را
• نرخ بالا کن متاع غمزه‌ی غماز را
• نبود طلوع از برج ما، آن ماه مهر افروز را
• بار فراق بستم و ، جز پای خویش را
• عزت مبردر کار دل این لطف بیش از پیش را
• منع مهر غیر نتوان کرد یار خویش را
• چیست قصد خون من آن ترک کافر کیش را
• هست امید قوتی بخت ضعیف حال را
• بر سر نکشت درتب غم هیچکس مرا
• بر قول مدعی مکش ای فتنه گر مرا
• ننموده استخوان ز تن ناتوان مرا
• خانه پر بود از متاع صبر این دیوانه را
• ساکن گلخن شدم تا صاف کردم سینه را
• کس نزد هرگز در غمخانه‌ی اهل وفا
• سد حیف از محبت بیش از قیاس ما
• بسیار گرم پیش منه در هلاک ما
• از کاه ، کهربا بگریزد به بخت ما
• ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما
• دلم را بود از آن پیمان گسل امید یاریها
• پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حباب
• قصه‌ی می خوردن شبها و گشت ماهتاب
• شد یار به اغیار دل آزار مصاحب
• گهی از مهر یاد عاشق شیدا کند یا رب
• مژده‌ی وصل توام ساخته بیتاب امشب
• ز شبهای دگر دارم تب غم بیشتر امشب
• کسی خود جان نبرد از شیوه‌ی چشم فسون سازت
• این زمان یارب مه محمل نشین من کجاست
• یاد او کردم ز جان سد آه درد آلود خاست
• لطف پنهانی او در حق من بسیار است
• در ره پر خطر عشق بتان بیم سر است
• بازم از نو خم ابروی کسی در نظر است
• تا مقصد عشاق رهی دور و دراز است
• خوش است بزم ولی پر ز خائن راز است
• عتاب اگر چه همان در مقام خونریز است
• طراز سبزه‌ی بر گلشن عذار خوش است
• خوار می‌کن ، زار می‌کش، منتت بر جان ماست
• امروز ناز عذر جفاهای رفته خواست
• یار ما بی رحم یاری بوده است
• ابر است و اعتدال هوای خزانی است
• در دل همان محبت پیشینه باقی است
• ترک من تیغ به کف ، بر زده دامن برخاست
• به جور، ترک محبت خلاف عادت ماست
• گرد آن خانه بگردم که در او خلوت تست
• بهر دلم که درد کش و داغدار تست
• وداع جان و تنم استماع رفتن تست
• بگذشت دور یوسف و دوران حسن تست
• ابروی تو جنبید و خدنگی ز کمان جست
• بگذران دانسته از ما گر ادایی سرزدست
• از نظر افتاده‌ی یاریم مدتها شدست
• هنوز عاشقی‌و دلرباییی نشدست
• بازم زبان شکر به جنبش درآمدست
• خوش صید غافلی به سر تیر آمدست
• ناتوان موری به پابوس سلیمان آمدست
• از تو همین تواضع عامی مرا بس است
• آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست
• خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست
• آنکس که مرا از نظر انداخته اینست
• ای مدعی از طعن تو ما را چه ملالست
• مشورت با غمزه چشمت را پی تسخیر کیست
• یارب مه مسافر من همزبان کیست ؟
• بسته بر فتراک و می‌پرسد که صیاد تو کیست
• ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست
• تا قسمتم ز میکده‌ی آرزوی کیست
• مریض عشق اگر سد بود علاج یکیست
• ای همنفسان بودن وآسودن ما چیست
• همرهی با غیر و از من احتراز از بهر چیست
• کوچنان یاری که داند قدر اهل درد چیست
• قدر اهل درد صاحب درد می‌داند که چیست
• باز این عتاب و شیوه عاشق گداز چیست
• زهر در چشم و چین بر ابرو چیست
• خنده‌ات برما و بر داغ دل درمانده چیست
• مست آمدی که موجب چندین ملال چیست
• وصلم میسر است ولی بر مراد نیست
• سوز تب فراق تو درمان پذیر نیست
• کس به بزم دلبران از دور گردان پیش نیست
• دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست
• وقت برقع ز رخ کشیدن نیست
• جز غیر کسی همره آن عربده جو نیست
• یک التفات ز فرماندهان نازم نیست
• چه لطفها که در این شیوه نهانی نیست
• طایر بستان پرستم لیکنم پر باز نیست
• تا به آخر نفسم ترک تو در خاطر نیست
• عاشق یکرنگ را یار وفادار هست
• پر گشت دل از راز نهانی که مرا هست
• می‌نماید چند روزی شد که آزاریت هست
• بردری ز آمد شد بسیار آزاریم هست
• قرعه دولت زدم ، یاری و اقبال هست
• می‌توانم بود بی تو ، تاب تنهاییم هست
• شکفتگیش چو هر روز نیست حالی هست
• تو جفاکن که از اینسوی وفاداری هست
• اسیر جلوه‌ی هر حسن عشقبازی هست
• از عرض نیازم چه بلا بی‌خبرش داشت
• از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت
• رسید و آن خم ابرو بلند کرد و گذشت
• ز پیش دیده تا جانان من رفت
• به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت
• گرم آمد و بر آتش شوقم نشاند و رفت
• ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت
• گرد سر تو گردم و آن رخش راندنت
• تو منکری ولیک ، به من مهربانیت
• نوید آشنایی می‌دهد چشم سخنگویت
• هرگزم یارب از آن دیدار مهجوری مباد
• هجران رفیق بخت زبون کسی مباد
• تا ابد دولت نواب ولی سلطان باد
• خوش نیست هرزمان زدن از جور یار داد
• عیاذباله از روزی که عشقم در جنون آرد
• باده کو تا خرد این دعوی بیجا ببرد
• غمزه‌ی او حشر فتنه به هر جا ببرد
• شام هجران تو تشریف به هر جا ببرد
• خواهم آن عشق که هستی ز سرما ببرد
• دلم امروز از آن لب هر زمان شکری دگر دارد
• به زیر لب حدیق تلخ ، کان بیدادگر دارد
• به تنگ آمد دلم ، یک خنجر کاری طمع دارد
• چشم او قصد عقل و دین دارد
• جانان نظری کو ز وفا داشت ندارد
• کار خوبی نه بگفت دگران باید کرد
• خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد
• کی دیدمش که قصد دل زار من نکرد
• چه گویمت که چه با جانم اشتیاق نکرد
• دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد
• تاب رخ او مهر جهانتاب ندارد
• هر چند ناز کردی ، نیازم زیاده شد
• هلاکم ساز گر بر خاطرت باری ز من باشد
• مهرم ز حرمان شد فزون شوقی ز حسرت کم نشد
• ملول از زهد خویشم ساکن میخانه خواهم شد
• اینست کزو رخنه به کاشانه‌ی من شد
• خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
• گل چیست اگر دل ز غم آزاد نباشد
• به راز عشق زبان در میان نمی‌باشد
• دوشم از آغاز شب جا ، بر در جانانه بود
• امروز ناز را به نیازم نظر نبود
• چو شمع شب همه شب سوز و گریه زانم بود
• ماه من گفتم که با من مهربان باشد ، نبود
• مرغ ما دوش سراینده‌ی بستانی بود
• آنچه کردی ، آنچه گفتی غایت مطلوب بود
• بود آن وقتی که دشنام تو خاطر خواه بود
• آن مستی تو دوش ز پیمانه‌ی که بود
• دوش در کویی عجب بی لطفیی در کار بود
• با غیر دوش اینهمه گردیدنش چه بود
• چون تو مستغنی ز دل بودی دل آرایی چه بود
• چندین عنایت از پی چندین جفا چه بود
• دوش از عربده یک مرتبه باز آمده بود
• زان عهد یاد باد که از ما به کین نبود
• هر دلی کز عشق جان شعله اندوزش نبود
• یک ره سال کن گنه بی‌گناه خود
• مرا وصلی نمی‌باید من و هجر و ملال خود
• نیازی کز هوس خیزد کدامش آبرو باشد
• ترسم در این دلهای شب از سینه آهی سرزند
• بتان که اهل تعلق به قید شان بندند
• لب بجنبان که سر تنگ شکر بگشاید
• خرم دل آن کس که ز بستان تو آید
• نزدیک ما سگان درت جا نمی‌کنند
• گر دیده به دریوزه‌ی دیدار نیاید
• گر چه می‌دانم که می‌رنجی و مشکل می‌شود
• شهر، بیم است کزین حسن پرآشوب شود
• شکل مستانه و انکار شرابش نگرید
• این دل که دوستی به تو خون خواره می‌کند
• گر ریخت پر عقابی ، فر هما بماند
• المنةلله که شب هجر سر آمد
• یار دور افتاده مان حل مراد ما نکرد
• آنکس که دامن از پی کین تو بر زند
• بازم غم بیهوده به همخانگی آمد
• ملک دل را سپه ناز به یغما آمد
• اغیار را آسان کشد عاشق چو ترک جان کند
• خوش آن روزی که زنجیر جنون بر پای من باشد
• در اول عشق و جنون آهم ز گردون بگذرد
• نشانم پیش تیرش کاش تیرش بر نشان آید
• هم مگر فیض توام نطق و بیانی بدهد
• غم هجوم آورده می‌دانم که زارم می‌کشد
• کجا در بزم او جای چو من دیوانه‌ای باشد
• باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند
• عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند
• پی وصلش نخواهم زود یاری در میان افتد
• کسی کز رشک من محروم از آن پیمان شکن گرید
• کاری نشد از پیش و ز کف نقد بقا شد
• پی خدنگ جگر گون به خون مردم کرد
• غلام عشق حاشا کز جفای یار بگریزد
• در آن دیار که هجران بود حیات نباشد
• هیچکس چشم به سوی من بیمار نکرد
• آیینه‌ی جمال ترا آن صفا نماند
• هرکه یار ماست میل کشتن ما می‌کند
• ما را به سوی خود خم موی تو می‌کشد
• دوش اندک شکوه‌ای از یار می‌بایست کرد
• سرخیی کان ز نی تیر تو پیدا باشد
• می‌کشم زان تند خو گر صد تغافل می‌کند
• هرگز به غرض عشق من آلوده نگردد
• آنکه هرگز یاد مشتاقان به مکتوبی نکرد
• دلی کز عشق گردد گرم، افسردن نمی‌داند
• کسی از دور تا کی چین ابروی کسی بیند
• که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید
• شوقم گرفت و از در عقلم برون کشید
• ز کار بسته‌ی ما عقده‌ی حرمان که بگشاید
• سد حشر جان ز پی یکه سواری رسید
• مگر من بلبلم کز گفتگوی گل زبان بندد
• چرا خود را کسی در دام سد بی نسبت اندازد
• در راسته ناز فروشان که بتانند
• ما را دو روزه دوری دیدار می‌کشد
• خونخواره راهی می‌روم تا خود به پایان کی رسد
• عشق کو تا شحنه‌ی حسرت به زندانم کشد
• درون دل به غیر از یار و فکر یار کی گنجد
• دلم خود را به نیش غمزه‌ای افکار می‌خواهد
• جنونی داشتم زین پیش بازم آن جنون آمد
• آه شراره بارم کان از درون برآمد
• کی اهل دل به کام خود از دوستان برند
• ز عشق من به تو اغیار بدگمان شده‌اند
• یاران خدای را به سوی او گذر کنید
• سرت از غرور خوبی به کسی فرو نیاید
• روزها شد تا کسم پیرامن این در ندید
• تو خون به کاسه‌ی من کن که غیرتاب ندارد
• به لب بگوی که آن خنده‌ی نهان نکند
• چرا ستمگر من با کسی جفا نکند
• پرسیدن حال دل ریشم بگذارید
• آیین دستگیری ز اهل جهان نیاید
• که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید
• روم به جای دگر ، دل دهم به یار دگر
• دل و طبع خویش را گو که شوند نرم خوتر
• آخر ای مغرور گاهی زیر پای خود نگر
• گو حرمت خود، ناصح فرزانه نگه دار
• جستم از دام ، به دام آر گرفتار دگر
• عزلت ما شده سر تاسر دنیا مشهور
• شده‌ام سگ غزالی که نگشته رام هرگز
• مست آن ترک به کاشانه من بود امروز
• دوش پر عربده‌ای بود و نه آنست امروز
• ای دل بی جرم زندانی، تو در بندی هنوز
• وه که دامن می‌کشد آن سرو ناز از من هنوز
• گر چه دوری می‌کنم بی‌صبر و آرامم هنوز
• هست از رویت مرا سد گونه حیرانی هنوز
• شرح ضعفم از سگان آستان خود بپرس
• مغرور کسی به که درت جا نکند کس
• ای دل به بند دوری او جاودانه باش
• عشق می‌فرمایدم مستغنی از دیدار باش
• تن اگر نبود ز نزدکان چو شد گو دور باش
• ترک ما کردی برو همصحبت اغیار باش
• روزی این بیگانگی بیرون کند از خوی خویش
• کردیم نامزد به تو نابود و بود خویش
• در مانده‌ام به درد دل بی علاج خویش
• بند دیگر دارم از عشقت به هر پیوند خویش
• ما در مقام صبر فشردیم گام خویش
• تو و هر روز و بزم عشرت خویش
• ریخت خونم را و برد از پیش آن بیداد کیش
• الاهی از میان ناپسندان بر کران دارش
• مستحق کشتنم خود قائلم زارم بکش
• کوهکن بر یاد شیرین و لب جان پرورش
• با جوانی چند در عین وفا می‌بینمش
• بست زبان شکوه ام لب به سخن گشادنش
• بر میان دامن زدن بینند و چابک رفتنش
• نیستم یک دم ز درد و محنت هجران خلاص
• تکیه کردم بر وفای او غلط کردم ، غلط
• بی رخ جان پرور جانان مرا از جان چه حظ
• قیمت اهل وفا یار ندانست دریغ
• به سودای تو مشغولم ز غوغای جهان فارغ
• شمع بزم غیر شد با روی آتشناک، حیف
• مستغنی است از همه عالم گدای عشق
• مده از خنده فریب و مزن از غمزه خدنگ
• تو زمن پرس قدر روز وصال
• کی تبسم دور از آن شیرین تکلم می‌کنم
• دل باز رست از تو ،ز بند زمانه هم
• تا چند به غمخانه‌ی حسرت بنشینم
• برزن ای دل دامن کوشش که کاری کرده‌ام
• هر خون که تو دادی چو می ناب کشیدیم
• سحر کجاست که فراش جلوگاه توام
• ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم
• عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مرده‌ایم
• من این کوشش که در تسخیر آن خودکام می‌کردم
• نیستیم از دوریت با داغ حرمان نیستیم
• به آنکه بر سرلطفی مکش ز منت خویشم
• شد وقت آن دیگر که من ترک شکیبایی کنم
• این بس که تماشایی بستان تو باشم
• بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازم
• دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم
• مبادا یارب آن روزی که من از چشم یار افتم
• آمدم از سرنو بر سر پیوند قدیم
• می‌توانم که لب از آب خضر تر نکنم
• ما گل به پاسبان گلستان گذاشتیم
• ما چو پیمان با کسی بستیم دیگر نشکنیم
• مصلحت دیده چنین صبر که سویش نروم
• نفروخته خود را ز غمت باز خریدیم
• چو خواهم کز ره شوقش دمی بر گرد سر گردم
• در آغاز محبت گر وفا کردی چه می‌کردم
• دارد که چون تو پادشهی بنده‌ات شوم
• ز کوی آن پری دیوانه رفتم
• خوشست آن مه به اغیار آزمودم
• از آن تر شد به خون دیده دامانی که دارم
• انجام حسن او شد پایان عشق من هم
• دور از چمن وصل یکی مرغ اسیرم
• از تندی خوی تو گهی یاد نکردم
• ز کمال ناتوانی به لب آمدست جانم
• همخواب رقیبانی و من تاب ندارم
• منفعل گشت بسی دوش چو مستش دیدم
• چون طفل اشک پرده در راز نیستم
• در آن مجلس که او را همدم اغیار می‌دیدم
• دلی و طاقت سد آه آتشین دارم
• در راه عشق با دل شیدا فتاده‌ایم
• از بهر چه در مجلس جانانه نباشم
• جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم
• برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم
• مدتی شد کز گلستانی جدا افتاده‌ام
• صبرم نماند و نیست دگر تاب فرقتم
• کی بود کز تو جان فکاری نداشتم
• آتش به جگر زان رخ افروخته دارم
• چها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم
• دیریست که رندانه شرابی نکشیدیم
• جانا چه واقعست بگو تا چه کرده‌ایم
• من که چون شمع از تف دل جانگدازی می‌کنم
• گو جان ستان از من که من تن در بلای او دهم
• سد دشنه بر دل می‌خورم و ز خویش پنهان می‌کنم
• آورده اقبالم دگر تا سجده‌ی این در کنم
• کاری مکن که رخصت آه سحر دهم
• ما اجنبی ز قاعده‌ی کار عالمیم
• به من از تو مهر خواهم نه تو بگذری ز کین هم
• دل پر حسرت از کوی تو برگردیدم و رفتم
• یک همدم و همنفس ندارم
• چو دیدم خوار خود را از در آن بیوفا رفتم
• در بزم وصل اگر چه همین در میان منم
• به دل دیرین بنایی بود کندم
• به استغنات میرم سرو استغنا بلند من
• آمد آمد حسن در رخش غرور انگیختن
• هست هنوز ماه من چشم و چراغ دیگران
• من اگر این بار رفتم ، رفتم آزارم مکن
• ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن
• مکن مکن لب مارا به شکوه باز مکن
• رشک می‌بردند شهری بر من و احوال من
• مرا با خار غم بگذار و گشت باغ و گلشن کن
• اینچنین گر جانب اغیار خواهی داشتن
• شد صرف عمرم در وفا بیداد جانان همچنان
• تغافلها زد اما شد نگاهی عذر خواه من
• چه کم می‌گردد از حشمت بلاگردان نازم کن
• پیش تو بسی از همه کس خوارترم من
• آمدم سر تا قدم در بند سودا همچنان
• ای اجل از قید زندان غمم آزاد کن
• نوبهار آمد ولی بی‌دوستان در بوستان
• فراغت بایدت جا در سر کوی قناعت کن
• ما را میازار اینهمه چندین جفا بر ما مکن
• زینسان که تند می‌گذرد خوشخرام من
• به دست آور بتی جان بخش و عیش جاودانی کن
• گهی از بزم بر می‌خیز و طرف بام جا می‌کن
• می‌یابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این
• ز کویت رخت بربستم نگاهی زاد راهم کن
• ای که دل بردی ز دلدار من آزارش مکن
• تو پاک دامن نوگلی من بلبل نالان تو
• دلا عزم سفر دارم از آن در گفتم آگه شو
• آمده نو به شحنگی در دلم آرزوی تو
• یک بار نباشد که نیازرده‌ام از تو
• ترسم جنون غالب شود طغیان کند سودای تو
• گر چه کردم ذوقها از آشناییهای او
• میان مردمانم خوار کردی عزت من کو
• دل از عشق کهن بگرفت از نو دلستانی کو
• شد بی‌حساب کشور جانها خراب از او
• سد خانه‌ی دین سوخت به هر رهگذر از تو
• می‌روم نزدیک و حال خویش می‌گویم به او
• منفعل دل خودم چند کشد جفای تو
• آتشی خواهم دل افسرده را بریان در او
• با مدعی به صلح بدل گشت جنگ تو
• تند سویم به غضب دید که برخیز و برو
• خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده
• گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیاله
• هجر خدایا بس است زود وصالی بده
• صاف طرب آماده کن ترتیب عشرتخانه ده
• لاله‌اش از سیلیت نیلوفری شد آه آه
• گذشتم از درت بر خاک سد جا چشم تر مانده
• ناوکت بر سینه‌ی این ناتوان آمد همه
• بر آن سرم که نیاسایم از مشقت راه
• در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه
• قلب سپه ماست به یک حمله شکسته
• آخر ای بیگانه خو ناآشنایی اینهمه
• سوی بزمت نگذرم از بس که خوارم کرده‌ای
• شوقیست غالب بر دلم ازنو، به دل جا کرده‌ای
• خواهد دگر به دامگهی بال بسته ای
• مردمی فرموده جا در چشم گریان کرده‌ای
• سبوی باده‌ای گویا به هر پیمانه‌ای خوردی
• من اندوهگین را قصد جان کردی ، نکو کردی
• چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری
• جایی روم که جنس وفا را خرد کسی
• چه شود گرم نوازی به عنایت خطابی
• چون کوه غم تاب آورد جسمی بدین فرسودگی
• گر طی کنم طریق ادب را چه می‌کنی
• چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی
• چه دیدی ای که هرگز بد نبینی
• آتشی در جان ما افروختی
• من و از دور تماشای گلستان کسی
• ای از گل عذرات هر مرغ را نوایی
• مرا زد راه عشق خردسالی
• خوش است چشم به چشم تو و نگاه نهانی
• کردم از سجده‌ی راه تو جبین آرایی
• چو پیش نقش شیرین کوهکن عرض بلا کردی
• ای جوان ترک وش میر کدامین لشکری
• از برای خاطر اغیار خوارم می‌کنی
• بکش زارم چه دایم حرف از آزار می‌گویی
• ای آنکه عرض حال من زار کرده‌ای
• ای مرغ سحر حسرت بستان که داری