وحشی بافقی (غزلیات)/دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد

'

وحشی بافقی (غزلیات) (دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد) از وحشی بافقی

'

دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد		من و باز آن دعاها که یکی اثر ندارد
من و زخم تیز دستی که زد آنچنان به تیغم		که سرم فتاده برخاک و تنم خبر ندارد
همه زهر خورده پیکان خورم و رطب شمارم		چه کنم که نخل حرمان به از این ثمر ندارد
ز لبی چنان که بارد شکرش ز شکرستان		همه زهر دارد اما چه کند شکر ندارد
به هوای باغ مرغان همه بالها گشاده		به شکنج دام مرغی چه کند که پر ندارد
بکش و بسوز و بگذر منگر به این که عاشق		بجز این که مهر ورزد گنهی دگر ندارد
می وصل نیست وحشی به خمار هجر خو کن		که شراب ناامیدی غم درد سر ندارد