وحشی بافقی (غزلیات)/مدتی شد کز گلستانی جدا افتاده‌ام

'

وحشی بافقی (غزلیات) (مدتی شد کز گلستانی جدا افتاده‌ام) از وحشی بافقی

'

مدتی شد کز گلستانی جدا افتاده‌ام		عندلیبم سخت بی برگ و نوا افتاده‌ام
نوبهاری می‌دماند از خاک من گل وان گذشت		گشته‌ام پژمرده و ز نشو و نما افتاده‌ام
در هوای گلشنی سد ره چو مرغ بسته‌بال		کرده‌ام آهنگ پرواز و بجا افتاده‌ام
گر نمی‌پویم ره دیدار عذرم ظاهر است		بسکه در زنجیر غم ماندم ز پا افتاده‌ام
نه گمان رستگی دارم نه امید خلاص		سخت در تشویش و محکم در بلا افتاده‌ام
مایه‌ی هستی تمامی سوختم بر یاد وصل		مفلسم وحشی به فکر کیمیا افتاده م