وحشی بافقی (غزلیات)/ز کویت رخت بربستم نگاهی زاد راهم کن

'

وحشی بافقی (غزلیات) (ز کویت رخت بربستم نگاهی زاد راهم کن) از وحشی بافقی

'

ز کویت رخت بربستم نگاهی زاد راهم کن		به تقصیر عنایت یک تبسم عذر خواهم کن
ره آوارگی در پیش و از پی دیده‌ی حسرت		وداعی نام نه این را و چشمی بر نگاهم کن
ز کوی او که کار پاسبان کعبه می‌کردم		خدایا بی ضرورت گر روم سنگ سیاهم کن
بخوان ای عشق افسونی و آن افسون بدم بر من		مرا بال و پری ده مرغ آن پرواز گاهم کن
به کنعانم مبر ای بخت من یوسف نمی‌خواهم		ببرآنجا که کوی اوست در زندان و چاهم کن
ز سد فرسنگ از پشت حریفان جسته پیکانم		مرو نزدیک او وحشی حذر از تیر آهم کن