فروغی بسطامی (غزلیات)

'

فروغی بسطامی (غزلیات) از فروغی بسطامی

'

• صف مژگان تو بشکست چنان دل‌ها را
• تا اختیار کردم سر منزل رضا را
• به جان تا شوق جانان است ما را
• در خلوتی که ره نیست پیغمبر صبا را
• نگارم گر به چین با طره‌ی پرچین شود پیدا
• مکن حجاب وجودت لباس دیبا را
• زره ز زلف گره گیر بر تن است تو را
• گر باغبان نظر به گلستان کند تو را
• کی رفته‌ای زدل که تمنا کنم تو را
• گر در شمار آرم شبی نام شهیدان تو را
• من که مشتاقم به جان برگشته مژگان تو را
• دوش به خواب دیده‌ام روی ندیده‌ی تو را
• نازم خدنگ غمزه‌ی آن دل‌پذیر را
• میفشان جعد عنبر فام را
• اگر مردان نمی بردند امتحانش را
• چنین که برده شراب لبت ز دست مرا
• باعث مردن بلای عشق باشد مرا
• طالب جانان به جان خریده الم را
• تا در پی دهانش بگذاشتم قدم را
• گرفت خط رخ زیبای گل عذار مرا
• شد وقت مرگ نوش لبی هم‌نشین مرا
• وقت مردن پا نهاد آن شمع بالین مرا
• ساقیا کمتر می امشب از کرم دادی مرا
• گر به تیغت می‌زند گردن بنه تسلیم را
• جان به لب آمد و بوسید لب جانان را
• ترک چشم تو بیارست صف مژگان را
• تا لعل تو باده داده یاران را
• به یک پیمانه با ساقی چنان بستیم پیمان را
• دادیم به یک جلوه‌ی رویت دل و دین را
• در قمار عشق آخر، باختم دل و دین را
• بوسه آخر نزدم آن دهن نوشین را
• من گرفته‌ام بر کف نقد جان شیرین را
• چنان بر صد مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
• جستیم راه میکده و خانقاه را
• غرق مهر شاه دیدم آفتاب و ماه را
• هر جا کشند صورت زیبای شاه را
• دی به رهش فکنده‌ام طفل سرشک دیده را
• آن که نهاده در دلم حسرت یک نظاره را
• آشنا خواهی گر ای دل با خود آن بیگانه را
• کاش آن صنم آماده شدی جلوه‌گری را
• نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را
• هر چه کردم به ره عشق وفا بود، وفا
• تا به مستی نرسد بر لب ساقی لب ما
• آمد به جلوه شاهد بالا بلند ما
• چون خاک می‌شود به رهت جان پاک ما
• خطت دمید از اثر دود آه ما
• چشم بیمار تو شد باعث بیماری ما
• ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما
• ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما
• یار بی پرده کمر بست به رسوایی ما
• اولم رام نمودی به دل آرامی‌ها
• پایه عمر گران‌مایه بر آب است برآب
• اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشب
• دوش در آغوشم آمد آن مه نخشب
• از جلوه حسنت که بری از همه عیب است
• عمری که صرف عشق نگردد بطالت است
• هر گه که آن خسرو زرین کمر از جا برخاست
• تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست
• بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست
• دی در میان مستی خنجر کشیده برخاست
• به هر غمی که رسد از تو خاطرم شاد است
• آن که لبش مایه‌ی حلاوت قند است
• یک اشارت و تو بر قتل جهان بسیار است
• طبیب اهل دل آن چشم مردم آزار است
• آن که مرادش تویی از همه جویاتر است
• ساقی فرخنده پی تاب کفش ساغر است
• دلم از نرگس بیمار تو بیمارتر است
• کیفیت نگاه تو از جام خوش‌تر است
• بار محبت از همه باری گران‌تر است
• از دل سخت تو کز سنگ سیه سخت‌تر است
• تا خانه‌ی تقدیر بساط چمن آراست
• ترک چشمش که مست و مخمور است
• تا حلقه‌ی زنجیر دل آن زلف دراز است
• تا دیدن آن ماه فروزنده محال است
• مرگ بر بالین وجانان غافل است
• کف بر کف جانانه و لب بر لب جام است
• امشب ز روی مهر مهی در سرای ماست
• شربتی در دو لعل جانان است
• پیام باد بهار از وصال جانان است
• چونان ز وحشت عشقت دلم هراسان است
• شیوه‌ی خوش منظران چهره نشان دادن است
• قاعده‌ی قد تو فتنه به پا کردن است
• همه جا جلوه‌ی آن صاحب وجه حسن است
• کار من تا به زلف یار من است
• شب جدایی تو روز واپسین من است
• تو و آن قامتی که موزون است
• گر نه زلفش پی شبیخون است
• کسی که در سر او چشم مصلحت بین است
• دلم فارغ ز قید کفر و دین است
• قصد همه وصل حور و خلد برین است
• نخست نغمه‌ی عشاق فصل گل این است
• حور تویی، بوستان بهشت برین است
• امشب ز رخش انجمنم خلد برین است
• مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست
• یا رب این عید همیون چه مبارک عید است
• هر دم ای گل از تو در گلشن فغان تازه است
• در سینه دلت مایل هر شعله‌ی آهی است
• طوطی وظیفه خوار لب نوشخند تست
• زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست
• ترک کمان کشیده دو چشم سیاه تست
• گرنه خورشید فلک خاک نشین ره تست
• هر سر موی تو را پیوندی از گیسوی تست
• کیفیتی که دیدم از آن چشم نیم مست
• چشم تماشای خلق در رخ زیبای اوست
• قطع نظر ز دشمن ما کرد چشم دوست
• ای خوشا وقتی که بگشایم نظر در روی دوست
• درد جانان عین درمان است گویی نیست هست
• کفر زلفش رهزن دین است گویی نیست هست
• ما و هوس شاهد و می تا نفسی هست
• خوش است اگر ز تو ما را دل غمینی هست
• تا بر اطراف رخت جعد چلیپایی هست
• هیچ سر نیست که با زلف تو در سودا نیست
• خوش‌تر از دانه‌ی اشکم گهری پیدا نیست
• از تو ای ترک ختن لعبت چین خوش‌تر نیست
• تو و آن حسن دل آویز که تغییرش نیست
• مزرع امید را یک دانه به زان خال نیست
• کس نیست کاو به لعل تو خونش سبیل نیست
• پیکی مرا به سوی تو غیر از نسیم نیست
• بر سر راه تو افتاده سری نیست که نیست
• یار اگر جلوه کند دادن این همه نیست
• من کیم، پروانه‌ی شمعی که در کاشانه نیست
• ایمن از تیر نگاه تو دل زاری نیست
• وصل تو نصیب دل صاحب نظری نیست
• غمش را غیر دل سر منزلی نیست
• گر نه آن ترک سیه چشم سر یغما داشت
• پیشتر زآن که مهی جلوه در این محفل داشت
• سر بیمار گر آن چشم دل آزار نداشت
• دی چو تیر از برم آن ترک کمان دار گذشت
• دلم به کوی تو هر شام تا سحر می‌گشت
• چندی از صومعه در دیر مغان باید رفت
• عید مولود علی را تا شه والا گرفت
• یک شب آخر دامن آه سحر خواهم گرفت
• کی دل از حلقه‌ی آن زلف دو تا خواهد رفت
• هر جا سخنی از آن دهان رفت
• روز مردن سویم از رحمت نگاهی کرد و رفت
• رسید قاصد و پیغام وصل جانان گفت
• امروز ندارم غم فردای قیامت
• هم به حرم هم به دیر بدر دجا دیدمت
• ای فتنه‌ی هر دوری از قامت فتانت
• ای آب زندگانی یک نکته از دهانت
• عهد همه بشکستم در بستن پیمانت
• ای تنگ شکر تنگ دل از تنگ دهانت
• مدام ذکر ملک این کلام شیرین باد
• تا پرده ز صورتش برافتاد
• دل در اندیشه‌ی آن زلف گره گیر افتاد
• فریاد که رفت خونم از یاد
• تا دلم در خم آن زلف سیه‌نام افتاد
• بر دوش تو تا زلف زره‌پوش تو افتاد
• در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
• در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
• تا سوی من آن چشم سیه را نگه افتاد
• دل به ابروی تو ای تازه جوان باید داد
• لعل تو به سر چشمه‌ی زمزم نتوان داد
• روزی که خدا کام دل تنگ دلان داد
• مصوری که تو را چین زلف مشکین داد
• همان که چشم تو را طرز دل‌ربایی داد
• مشاطه تا به روی تو زلف دوتا نهاد
• ای کاش پی قتل من آن سیم تن افتد
• هر سر که به سودای خط و خال تو افتد
• فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد
• نظر ز روی تو صاحب نظر نمی‌بندد
• کسی به زیر فلک دست بر قضا دارد
• آخر این ناله‌ی سوزنده اثرها دارد
• ترک مست تو به دست از مژه خنجر دارد
• جهان عشق ندانم چه زیر سر دارد
• کسی ز فتنه‌ی آخر زمان خبر دارد
• خداخوان تا خدادان فرق دارد
• آن که یک ذره غمت در دل پر غم دارد
• گهی به دیر و گهی جلوه در حرم دارد
• هر خم زلف تو یک جمع پریشان دارد
• کسی که در دل شب چشم خون فشان دارد
• چراغی کاین همه پروانه دارد
• هر کس که به دل حسرت پیکان تو دارد
• گر نه آن زلف سیه قصد شبیخون دارد
• این چه تابی است که آن حلقه‌ی گیسو دارد
• غلام آن نظربازم که خاطر با یکی دارد
• مهره توان برد، مار اگر بگذارد
• کسی پا به کوی وفا می‌گذارد
• دل نام سر زلف ترا مشک ختا کرد
• دوش زلف سیهت بنده‌نوازیها کرد
• شبی که دل به برم یاد زلف دلبر کرد
• نرگس که فلک چشم و چراغ چمنش کرد
• چشم مستش نه همین غارت دین و دل کرد
• از بناگوش تو هر شب گله سر خواهم کرد
• بیدادگر نگارا تا کی جفا توان کرد
• نه حسرت وصالش از دل به در توان کرد
• زلف پر چین تو مشاطه شبی شانه نکرد
• هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد
• ای خوشا رندی که رو در ساحت می‌خانه کرد
• نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان می‌کرد
• ساقی بده رطل گران، زان می که دهقان پرورد
• تا مه روی تو از چاک گریبان سر زد
• تا صبا شانه بر آن سنبل خم در خم زد
• نرگس مست تو راه دل هشیاران زد
• چشم مستش اگر از خواب گران برخیزد
• هر که افتاده‌ی آن جنبش قامت باشد
• هر که در عشق چو من عاجز مضطر باشد
• هر کس که به جان دسترسی داشته باشد
• هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد
• خوش آن که نگاهش به سراپای تو باشد
• نفس نامسلمانم از گنه پشیمان شد
• تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
• هر جان که بر لب آمد، واقف از آن دهان شد
• آن که در عشق سزاوار سر دار نشد
• کو جوانی که ز سودای غمت پیر نشد
• زان غنچه‌دهان دلم به تنگ آمد
• تا خیل غمش در دل ناشاد من آمد
• ز اختران جگرم چند پر شرر ماند
• گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند
• با وجود نگه مست تو هشیار نماند
• هیچم آرام دل از زلف دل آرام نماند
• تا حریفان بر در می‌خانه ماوا کرده‌اند
• قتل ما ای دل به تیغ او مقدر کرده‌اند
• می فروشان آن چه از صهبای گلگون کرده‌اند
• مستان بزم عشق شرابی نداشتند
• تا به دل خورده‌ام از عشق گلی خاری چند
• ای بنده‌ی بالای تو زرین کمری چند
• کاش می‌داد خدا هر نفسم جانی چند
• ای به دل ها زده مژگان تو پیکانی چند
• دادن باده حرام است به نادانی چند
• عید آمد و مرغان ره گل‌زار گرفتند
• کام من از آن کنج دهان هیچ ندادند
• خاکم به ره آن بت چالاک نکردند
• ای خوش آنان که قدم در ره میخانه‌ی زدند
• بر زلف تو باید که ره شانه ببندند
• مردان خدا پرده‌ی پندار دریدند
• مرا با چشم گریان آفریدند
• چینیان گر به کف از جعد تو یک تار آرند
• گر به چین بویی از آن سنبل مشکین آرند
• بهل ز صورت خوبت نقاب بردارند
• چون بتان دستی به ناز زلف پر چین می‌برند
• آنان که در محبت او سنگ می‌خورند
• تشنگان ستمت زندگی از سر گیرند
• صورتگران که صورت دل خواه می‌کشند
• مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
• زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد
• گر نرخ بوسه را لب جانان به جان کند
• کاشکی ساقی ز لعلش می به جام من کند
• دل نداند که فدای سر جانان چه کند
• چون دم تیغ تو قصد جان ستانی می‌کند
• زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
• بتان به مملکت حسن پادشاهانند
• جمعی که مرهم جگر خسته‌ی منند
• ای خنده تو راهزن کاروان قند
• هر جا حدیث حسن تو تقریر می‌کنند
• هر که را که بخت، دیده می‌دهد، در رخ تو بیننده می‌کند
• آتش‌زدگان ستم آب از تو نخواهند
• گر ز غلامیش نشانت دهند
• عاشقی کز خون دل جام شرابش می‌دهند
• هر که را کار بدان چشم دل آزار بود
• دل دیوانه‌ی من قابل زنجیر نبود
• شب که در حلقه‌ی ما زلف دل آرام نبود
• مانع رفتن بجز مهر و وفای من نبود
• قدح باده اگر چشم بت ساده نبود
• لب پیمانه اگر بر لب جانانه نبود
• آشوب شهر طلعت زیبای او بود
• همه شب راه دلم بر خم گیسوی تو بود
• به کویش دوش یا رب یا ربی بود
• تا به رخ چین سر زلف تو لرزان نشود
• گر آن صنم ز پرده پدیدار می‌شود
• پیش من کام رقیب از لعل خندان می‌دهد
• جان سپاری به ره غمزه‌ی جانان باید
• هر جا که به طنازی، آن سرو روان آید
• همه جا تیر تو بر سینه‌ی ما می‌آید
• دل به حسرت ز سر کوی کسی می‌آید
• گر به کاری نزنم دست به جز عشق تو شاید
• به امیدی که وفا خواهم دید
• هر کس که دید روی تو آهی ز جان کشید
• گر در آید شب عید از درم آن صبح امید
• بگشا به تبسم لب شیرین شکربار
• ای ز رخت صبح و شام کاسته شمس و قمر
• منت خدای را که خداوند بی‌نیاز
• بسته‌ی زلف تو شوریده سرانند هنوز
• در سر کوی وفا با کوه کن هم گام باش
• در میکده خدمت کن بی معرکه سلطان باش
• دلا موافق آن زلف عنبرافشان باش
• آزادی اگر خواهی از عقل گریزان باش
• دلا مقید آن گیسوان پرچین باش
• ای خواجه برو بنده‌ی آن زهره جبین باش
• من نمی‌گویم که عاقل باش یا دیوانه باش
• چون صبا شانه زند طره‌ی عنبربارش
• تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش
• چو باد بر شکند چین زلف غالیه بارش
• لب تشنه‌ای که شد لب جانان میسرش
• تویی آن آیت رحمت که نتوان کرد تفسیرش
• دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش
• گر هلاک من است عنوانش
• نه دست آن که بر آرم دل از چه ذقنش
• دامن کشان شبی گذر افتاد بر منش
• خوشا دلی که تو باشی نگار پرده‌نشینش
• چه غنچه‌ها که نپرود باغ نسرینش
• تا دهان او لبالب شد ز نوش
• شاهد به کام و شیشه به دست و سبو به دوش
• ای جز می مشک بر سر دوش
• خوش آن که باده بنوشد به روی چون ماهش
• نگه داشت غزالی دل مرا به نگاهش
• دل سپردم به نگه کردن چشم سیهش
• چشم عقلم خیره شد از عکس روی تابناکش
• در پا مریز حلقه‌ی زلف بلند خویش
• در راه عشق من نگذشتم ز کام خویش
• کمتر فکن به چاه زنخدان نگاه خویش
• رنج بیهوده مکش، گه به حرم گاه به دیر
• چندین هزار صید فتد از قفای تو
• آن را که اول از همه خواندی به سوی خویش
• شبان تیره به سر وقت چشم جادویش
• بس که بنشسته تا پر بر تنم پیکان عشق
• خاک سر راهت شدم ای لعبت چالاک
• تا شکن زلف تو است سلسله جنبان دل
• هر دل شیدا که شد به روی تو مایل
• در عالم عشق تو کفر است و نه اسلام
• من خراب نگه نرگس شهلای توام
• پرده بگشای که من سوخته‌ی روی توام
• تا به در میکده جا کرده‌ام
• دست در حلقه‌ی آن جعد چلیپا زده‌ام
• تا با تو آرمیده‌ام از خود رمیده‌ام
• عمر گذشت، وز رخش سیر نشد نظاره‌ام
• آن که به دیوانگی در غمش افسانه‌ام
• چندان به سر کوی خرابات خرابم
• وقت مردن هم نیامد بر سر بالین طبیبم
• از آن به خدمت میخوارگان کمر بستم
• ز تجلی جمالش از دو کون بستم
• من این عهدی که با موی تو بستم
• ساقی نداده ساغر چندان نموده مستم
• بر در می‌خانه تا مقام گرفتم
• در جلوه‌گاه جانان جان را به شوق دادم
• تا شدم صید تو آسوده ز هر صیادم
• در عالم محبت دانی چه کار کردم
• بر سر آتش سوزنده نشیمن کردم
• جانی که خلاص از شب هجران تو کردم
• امشب تو را به خوبی نسبت به ماه کردم
• اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره می‌کردم
• به حلقه‌ی سر زلف تو پای‌بند شدم
• مو به مو بسته‌ی آن زلف گره گیر شدم
• به بوسه‌ای ز دهان تو آرزومندم
• یک باره گر از سبحه در انکار نبودم
• دیری است که دیوانه آن چشم کبودم
• دوشینه مهی به خواب دیدم
• دیشب به خواب شیرین نوشین لبش مکیدم
• دوش از لب نوشش سختی چند شنیدم
• ای خوش آن دم که به بستان تو می‌نالیدم
• بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم
• بر سر هر مژه چندین گل رنگین دارم
• چون سر زلف تو آشفته خیالی دارم
• گرفته تا ره بغداد ماه نوسفرم
• به جلوه کاش درآید مه نکوسیرم
• عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم
• جنون گسسته بدانسان کمند تدبیرم
• نذر کردم گر ز دست محنت هجران نمیرم
• هر کجا دم زدم از چشم بت کشمیرم
• من بر سر کوی تو ندیدم
• تا تو به گلشن آمدی، با همه در کشاکشم
• دوش از در می‌خانه کشیدند به دوشم
• سروش عشق تو یک نکته گفت در گوشم
• من ساده پرست و باده نوشم
• من مست می‌پرستم، من رند باده نوشم
• ای خط تو را دایره‌ی حسن مسلم
• تا خیل غمت خیمه زد اندر دل تنگم
• ای کعبه‌ی مقصودم، وی قبله‌ی آمالم
• ای که می‌پرسی ز من کیفیت چشم غزالم
• مشغول رخ ساقی، سرگرم خط جامم
• از دشمنم چه بیم که با دوست هم دمم
• نرگسش گفت که من ساقی می‌خوارانم
• تا هست نشانی از نشانم
• فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم
• گر دست دهد دامن آن سرو روانم
• چون ترک تیر افکن تویی، باید به خون غلطیدنم
• حق ز رخت کرده ظهور ای صنم
• شب فراق تو گر ناله را اشاره کنم
• دامن خمیه سفر از در دوست می‌کنم
• من از کمال شوق ندانم که این تویی
• به دیر و حرم، فارغ از کفر و دینم
• زان پرده می‌گشاید دل بند نازنیم
• نه به دیر همدمم شد، نه به کعبه هم نشینم
• یارب آن نامهربانان مه دل فراگیرد ز کینم
• تا با کمان ابرو بنشست در کمینم
• چنان به کوی تو آسوده از بهشت برینم
• تا کفر سر زلفت زد راه دل و دینم
• امشب نگه افتاد بر آن غیرت ماهم
• گر به گل‌زار رخش افتد نگاه گاه گاهم
• غم روی تو به عالم ندهم
• بخت سیه به کین من، چشم سیاه یار هم
• تا خبردار ز سر لب جانان شده‌ایم
• ما دل خود را به دست شوق شکستیم
• تا لب می‌پرست او داد شراب مستیم
• آخر از کعبه مقیم در خمار شدیم
• تا بدان طره‌ی طرار گرفتار شدیم
• تا از دو چشم مستت بیمار و دردمندیم
• از دادن جان خدمت جانانه رسیدیم
• خواست تا زلف پریشان تو بی‌سامانیم
• توان شناخت ز خونی که ریخت بر رویم
• از بس عرق شمر نشسته‌ست برویم
• مهر از تو ندیدم و وفا هم
• ما ز چشم تو مست یک نگهیم
• محبان را نصیب است از حبیبان
• ای که ز آب زندگی لعل تو می‌دهد نشان
• گشت فراق و وصل تو مرگ و بقای عاشقان
• به که باشم بی قرار از زلف یار خویشتن
• عرضه دادم در بر جانان وفای خویشتن
• شعار عشق بازان چیست، خوبان را دعا کردن
• گدایی از در می‌خانه باید دم به دم کردن
• نه از جمال تو قطع نظر توان کردن
• با آن غزال وحشی گر خواهی آرمیدن
• گر عارف حق بینی چشم از همه بر هم زن
• بر صفحه‌ی رخ از خط مشکین رقم مزن
• ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کن
• یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
• ای پیک سحرگاهی پیغامی از و سرکن
• شبها به بزم مدعی ای بی مروت جا مکن
• گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن
• غافل گذشتی از دل امیدوار من
• نرگس بیمار تو گشته پرستار من
• دانی که چیست رشته‌ی عمر دراز من
• با رقیب آمدی به محفل من
• به خون تپیده ز بازوی قاتلی تن من
• گفتم که چیست راهزن عقل و دین من
• وقت مرگ آمد ز رحمت بر سر بالین من
• تنگ شد از غم دل جای به من
• لبش را هر چه بوسیدم، فزون‌تر شد هوای من
• ثواب من همه شد عین رو سیاهی من
• خونم بتی ریخت کش داده بی چون
• خادم دیر مغانم، هنری بهتر از این
• زلف مسلسل ریخته، عنبرفشانی را ببین
• دل‌ها فتاده در پی آن دل ربا ببین
• حلقه‌ی زلف سیاهش بر رخ انور ببین
• تابش صبح بناگوشش ببین
• مژگان مردم افکن، چشمان کافرش بین
• گر کان نمک خواهی لعل نمکینش بین
• چین زلف مشکین را بر رخ نگارم بین
• گر خون من ز شیشه بریزد به جام او
• از بس که در خیال مکیدم لبان او
• هر کس که نهد پای بر آن خاک سر کو
• به زیر تیغ نداریم مدعا جز تو
• من بنده‌ی آنم که ببوسد دهن تو
• ای فتنه دست پرور چشم سیاه تو
• ای اهل نظر کشته‌ی تیر نگه تو
• تا سر نرفته بر سر مهر و وفای تو
• ماه غلام رخ زیبای تو
• ساقی دل نرگس شهلای تو
• چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه
• آهی که رخنه کردم از وی به سنگ خاره
• تا به چشمان سیه سرمه درانداخته‌ای
• تنها نه جا به خلوت دل‌ها گرفته‌ای
• تا به جفایت خوشم، ترک جفا کرده‌ای
• سنبل گل پوش را بر سمن آورده‌ای
• امشب ای زلف سیه سخت پریشان شده‌ای
• گر نه از کشتن عشاق به تنگ آمده‌ای
• رهزن ایمان من شد نازنین تازه‌ای
• تیغ به دست آمدی و مست شرابی
• شدم به میکده ساقی مرا نداد شرابی
• دلم افتاد به دنبال سوار عجبی
• پرده برانداختی، چهره برافروختی
• هر مرغ کز آن گلبن نو باخبرستی
• ای صورت زیبا که به سیرت ملکستی
• کسی که دامنش آلوده‌ی شرابستی
• صورتت یک باره از آدم نمود از قید هستی
• مسجد مقام عجب است، می‌خانه جای مستی
• چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی
• یک جام با تو خوردن یک عمر می‌پرستی
• با من اگر خواجه سری داشتی
• ای که هم آغوش یار حور سرشتی
• نقد غمت خریدم با صد هزار شادی
• سر از کمند نپیچم اگر تو صیادی
• رفتی بر غیر و ترک ما کردی
• زان سر زلف مرا بی سرو سامان کردی
• اگر ناصح نظر بر منظر جانان من کردی
• با آن که می از شیشه به پیمانه نکردی
• گه جلوه‌گر ز بام و گه از منظر آمدی
• دامن کشان شبی به کنارم نیامدی
• دگر فرود نیاید سرم به هیچ کمندی
• شب چارده غلامی ز مه تمام داری
• تا از مژه‌ی دلکش تیری به کمان داری
• چو در میناست می، یاقوت رخشان است پنداری
• تو شکر لب که با خسرو بسی شیرین سخن داری
• این چه دامی است که از سنبل مشکین داری
• گرد مه خط سیهکار نداری، داری
• زان فشانم اشک در هر رهگذاری
• دیدم جمال قاتل در وقت جان سپاری
• من به غیر از تو کسی یار نگیرم، آری
• ای طلعت نکوی تو نیکوتر از پری
• زاهد و سبحه صد دانه و ذکر سحری
• گفتی که وقت سحر سویت کنم گذری
• تو پری چهره اگر دست به آیینه بری
• خوشا شبی که به آرامگاه من باشی
• زندگی بی او ندارد حاصلی
• این سر که به تن دارم مست می ناب اولی
• ساقی انجمن شد، شوخ شکر کلامی
• وه که گر یک شب پس از عمری به خوابت دیدمی
• ای زلف خم به خم که زدی راه عالمی
• چنین نگار ندیدم به هیچ ایوانی
• لب شیرین تو را دادند تا شکر بیفشانی
• دوشینه خود شنیدم یک نکته از دهانی
• سر راهش افتادم از ناتوانی
• من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی
• گر چه آن زلف سیه را تو نمی‌لرزانی
• عشق و کمین گشادنی، ما و ز جان بریدنی
• بس که فرخ رخ و شکر لب و شیرین دهنی
• خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی
• در شهر اگر تو شاهد شیرین گذر کنی
• گر جلوه‌گر به عرصه‌ی محشر گذرکنی
• چون به رخ چین سر زلف چلیپا فکنی
• گر تو زان تنگ شکر خنده مکرر نکنی
• جنس گران بهای خود ارزان نمی‌کنی
• گر چشم سیاهش را از چشم صفا بینی
• به شکر خنده دل بردی ز هر زیبا نگارینی
• اولین گام ار سمند عقل را پی می‌کنی
• ز وصل و هجر خود آسایش و عذاب منی
• مو به مو دام فریب دل دانای منی
• دلم که بسته تعلق به زلف پرچینی
• گل به جوش آمد و مرغان به خروش از همه سوی
• تا سراسیمه‌ی آن طره‌ی پیچان نشوی
• گر به دنبال دل آن زلف رود هیچ مگوی
• کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی
• ای سر زلف تو سر رشته‌ی هر سودایی
• دوش مستانه چه خوش گفت قدح پیمایی
• خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی
• چون نرقصد جانم از شادی که جانانم تویی