هاتف اصفهانی (غزلیات)/ناقه‌ی آن محمل نشین چون راند از منزل مرا

'

هاتف اصفهانی (غزلیات) (ناقه‌ی آن محمل نشین چون راند از منزل مرا) از هاتف اصفهانی

'

ناقه‌ی آن محمل نشین چون راند از منزل مرا		جان قفای ناقه رفت و دل پی محمل مرا
ز آتش رشکم کنی تا داغ، هر شب می‌شوی		شمع بزم غیر و می‌خواهی در آن محفل مرا
بعد عمری زد به من تیغی و از من درگذشت		کشت لیک از حسرت تیغ دگر قاتل مرا
بارها گفتم که پیکانش ز دل بیرون کشم		جهدها کردم ولی برنامد این از دل مرا
خط برآوردی و عاشق کشتی آخر کرد عشق		غرقه در دریا تو را آسوده در ساحل مرا
چاره جو هاتف برای مشکل عشقم ولی		مشکل از تدبیر آسان گردد این مشکل مرا