نظیری نیشابوری (رباعیات)

چه خوش است از دو یکدل سر حرف باز کردن		سخن گذشته گفتن گله­ی دراز کردن
نه چنان گرفته­ای جا به میان جان شیرین		که توان تو را و جان را ز هم امتیاز کردن

یادت به خیر باد که در گریه­ های گرم		شوقی که از خودم برهانی نهاده­ای
ارزان مکن کرشمه­ی خوبی که در دلم		ذوقی که بیش از آن نتوانی نهاده­ای