محتشم کاشانی (غزلیات از رساله‌ی جلالیه)

'

محتشم کاشانی (غزلیات از رساله‌ی جلالیه) از محتشم کاشانی

'

• کسی هم بوده کز شوخی بزور یک نظر کردن
• چون جلوه‌گر گردد بلا از قامت فتان تو
• دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالایی
• روی ناشسته چو ماهش نگرید
• الهی تا ز حسن و عشق در عالم نشان باشد
• نخست آنکس که شد در بند انکار تو من بودم
• شده خلقت چو گریبان کش دلهای همه
• حسن تو چند زینت هر انجمن بود
• چو دلگشای رقیبان شوی به لطف نهانی
• چون پیش یار قید و رهایی برابر است
• آن که چشمت را ز خواب ناز بیداری نداد
• عشقت زهم برآورد یاران مهربان را
• به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت
• بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش
• من نه آن صیدم که بودم پاسدار اکنون مرا
• نمی‌گفتم که خواهد دوخت غیرت چشمم از رویت
• به خوبی ذره‌ای بودی چه در کوی تو جا کردم
• شعله‌ی حسن تو بالاتر ازین می‌باید
• به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی
• آزرده‌ام به شکوه دل دلستان خود
• ما به یارانیم مشغول و رقیب ما به یار
• سخن طی می‌کنم ناگاه در خواب
• بخت چون بر نقد دولت سکه‌ی اقبال زد
• قیاس خوبی آن مه ازین کن کز جفای او
• بود دی در چمن ای قبله‌ی حاجتمندان
• باز جایی رفته‌ام کز روی یارم شرمسار
• هر کجا حیرانم اندر چشم گریانم توئی
• چراغ خود دگر در بزم او بی‌نور می‌بینم
• در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست
• برای خاطر غیرم به صد جفا کشتی
• دانسته باش ای دل کزان نامهربانت می‌برم
• دل می‌شود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
• منم کز دل وداع کشور امن دامان کردم
• دو روزی شد که با هجران جانان صحبتی دارم
• گرچه دیدم بر عذار عصمتت خال گناه
• دارم از دست تو بر سر افسر بی‌غیرتی
• چون من کجاست بوالعجبی در بسیط خاک
• این منم کز عصمت دل در دلت جا کرده‌ام
• اگر خواهی دعای من کنی بر مدعای من
• چند چشمت بسته بیند چشم سرگردان من
• بیرون شدم از بزمت ای شمع صراحی گردنان
• دلم که بی‌تو لگدکوب محنت و الم است
• هرگز از زلف کجت بی‌پیچ و تابی نیستم
• یارب چه مهر خوبان حسن از جهان برافتد
• وصل چون شد عام از هجران بود ناخوشترک
• من و دیدن رقیبان هوسناک تو را
• گدای شهر را دانسته خلقی پادشاه من
• به دعوی آمده ترکی که صید خود کندم
• بهر تسخیر دلم پادشهی تازه رسید
• به مهر غیر در اخلاص من خلل کردی
• دلم آزاد از دامش نمی‌گردد چه دامست این
• داردم در زیر تیغ امروز جلاد فراق
• ساربانا پرشتابان بار ازین منزل مبند
• مهی برفت ازین شهر و شور شهر دگر شد
• شدم از گریه نابینا چراغ دیده‌ی من کو
• آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او