محتشم کاشانی (غزلیات)/اجل خواهم مزاج خوی آن بیدادگر گیرد

'

محتشم کاشانی (غزلیات) (اجل خواهم مزاج خوی آن بیدادگر گیرد) از محتشم کاشانی

'

اجل خواهم مزاج خوی آن بیدادگر گیرد		بود خار وجودم از ره او زود برگیرد
به جانان می‌نویسم شرح سوز خویش و می‌ترسم		کز آتشناکی مصمون زبان خامه درگیرد
بس است ای فتنه آن سر فتنه بهر کشتن مردم		به جلاد اجل گو تا پی کار دگر گیرد
طبیبم نیز رویش دید و خصمم گشت می‌ترسم		که بر مرگم رگ جان بعد ازین خصمانه‌تر گیرد
چو آمیزد حیا با آه آتشبار من شبها		به جای سبزه و شبنم جهان را در سپر گیرد
اگر فصاد بگشاید بیمار عشقت را		ز خون گرمش آتش از زبان نیشتر گیرد
به چشم کم مبین ملک جنون را کاندرین کشور		گدا باشد که باج از خسروان بحر و برگیرد
نماند بر زمین جنبنده از بیداد گوناگون		اگر یک لحظه گردون خوی آن بیدادگر گیرد
اگر همرنگ مایی محتشم در بزم عشق او		ز جان برگیرد دل تا صحبت ما و تو درگیرد