عطار (غزلیات)/هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی

'

عطار (غزلیات) (هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی) از عطار

'

هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی		آتش سودای خویش در دل و جان افکنی
جان و دل خسته را ز آرزوی خویشتن		گه به خروش آوری گه به فغان افکنی
گر به سر کوی خویش پرده‌ی عشاق را		گل کنی از خاک و خون کار به جان افکنی
گر بگشایی ز بند گوهر دریای عشق		بی دل و جان صد هزار سر عیان افکنی
هر نفسی روی خویش باز بپوشی به زلف		تا دل عطار را در خفقان افکنی