عطار (غزلیات)/هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

'

عطار (غزلیات) (هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد) از عطار

'

هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد		آتش سودای او جانم در آتش می‌کشد
تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد		گاه می‌سوزد چو عود و گه دمی خوش می‌کشد
شحنه‌ی سودای او شوریدگان عشق را		هر نفس چون خونیان اندر کشاکش می‌کشد
عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست		لاجرم نه بار هفت و نی غم شش می‌کشد
جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب		هر که را دل سوی آن زلف مشوش می‌کشد
خاطر عطار از نور معانی در سخن		آفتاب تیر بر چرخ منقش می‌کشد