دیوان شمس/چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

'

دیوان شمس (غزلیات) (چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او) از مولوی

'

چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او		عنبر نی و مشک نی بوی وی است بوی او
سلسله‌ای است بی‌بها دشمن جمله توبه‌ها		توبه شکست من کیم سنگ من و سبوی او
توبه شکست او بسی توبه و این چنین کسی		پرده دری و دلبری خوی وی است خوی او
توبه من برای او توبه شکن هوای او		توبه من گناه من سوخته پیش روی او
شاخ و درخت عقل و جان نیست مگر به باغ او		آب حیات جاودان نیست مگر به جوی او
عشق و نشاط گستری با می و رطل ساغری		می‌رسد از کنارها غلغل وهای هوی او
مرد که خودپسند شد همچو کدو بلند شد		تا نشود ز خود تهی پر نشود کدوی او
سایه که باز می‌شود جمع و دراز می‌شود		هست ز آفتاب جان قوت جست و جوی او
سایه وی است و نور او جمع وی است و دور او		نور ز عکس روی او سایه ز عکس موی او
ای مه و آفتاب جان پرده دری مکن عیان		تا ز فلک فرودرد پرده هفت توی او
چیست درون جیب من جز تو و من حجاب من		ای من و تو فنا شده پیش بقای اوی او