دیوان شمس/عید آمد و خوش آمد دلدار دلکش آمد

'

دیوان شمس (غزلیات) (عید آمد و خوش آمد دلدار دلکش آمد) از مولوی

'

عید آمد و خوش آمد دلدار دلکش آمد		هر مرده‌ای ز گوری برجست و پیشش آمد
دل را زبان بباید تا جان به چنگش آرد		جان پاکشان بیاید کان یار سرکش آمد
جان غرق شهد و شکر از منبع نباتش		مه در میان خرمن زان ترک مه وش آمد
خاک از فروغ نفخش قبله فرشته آمد		کب از جوار آتش همطبع آتش آمد
جان و دل فرشته جفت هوای حق شد		گردون فرشتگان را زان روی مفرش آمد
نر باش و صیقلی کن دل را و نقش برخوان		بی نقش و بی‌جهات این شش سو منقش آمد
آن لعل را در آخر در جیب خویش یابی		بر جیب پاک جیبان نورش مر شش آمد
ز افیون شربت او سرمست خفت بدعت		ز استون رحمت او دولت منعش آمد
ای هوشمند گوشی کو را کشید دستش		وی روسپید رویی کز وی مخمش آمد
خاموش پنج نوبت مشنو ز آسمانی		کان آسمان برون این پنج و این شش آمد