دیوان شمس/صبح چو آفتاب زد رایت روشناییی

'

دیوان شمس (غزلیات) (صبح چو آفتاب زد رایت روشناییی) از مولوی

'

صبح چو آفتاب زد رایت روشناییی		لعل و عقیق می‌کند در دل کان گداییی
گر ز فلک نهان بود در ظلمات کان بود		گوهر سنگ را بود با فلک آشناییی
نور ز شرق می‌زند کوه شکاف می‌کند		در دل سنگ می‌نهد شعشعه عطاییی
در پی هر منوری هست یقین منوری		در پی هر زمینیی مرتقب سماییی
صورت بت نمی‌شود بی‌دل و دست آزری		آزر بتگری کجا باشد بی‌خداییی
گفت پیمبر به حق کدمی است کان زر		فرق میان کان و کان هست به زرنماییی