دیوان شمس/ببین دلی که نگردد ز جان سپاری سیر

'

دیوان شمس (غزلیات) (ببین دلی که نگردد ز جان سپاری سیر) از مولوی

'

ببین دلی که نگردد ز جان سپاری سیر		اسیر عشق نگردد ز رنج و خواری سیر
ز زخم‌های نهانی که عاشقان دانند		به خون درست و نگردد ز زخم کاری سیر
مقیم شد به خرابات و جمله رندان را		خراب کرد و نشد از شراب باری سیر
هزار جان مقدس سپرد هر نفسی		در آن شکار و نشد جان از آن شکاری سیر
مثال نی ز لب یار کام پرشکرست		ولیک نیست چو نی از فغان و زاری سیر
بگفت تو ز چه سیری بگفتم از جز تو		ولیک هیچ نگردم از آنچ داری سیر
نه شهر و یار شناسیم ای مسلمانان		از آنک نیست دل از جام شهریاری سیر
هوای تو چو بهارست و دل ز توست چو باغ		که باغ می‌نشود از دم بهاری سیر
چو شرمسارم از احسان شمس تبریزی		که جان مباد از این شرم و شرمساری سیر