دیوان شمس/ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند

'

دیوان شمس (غزلیات) (ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند) از مولوی

'

ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند		دیدی که جمله رفتند تنها رهات کردند
ای یوسف امانت آخر برادرانت		بفروختندت ارزان و اندک بهات کردند
آن‌ها که این جهان را بس بی‌وفا بدیدند		راه اختیار کردند ترک حیات کردند
بسیار خصم داری پنهان و می‌نبینی		کاین جمله حیله کردی ویشانت مات کردند
شاهان که نابدیدند چون حال تو بدیدند		از مهر و از عنایت جمله دعات کردند
با ساکنان سینه بنشین که اهل کینه		مانند طفل دینه بی‌دست و پات کردند
آن‌ها نهفتگانند وین‌ها که اهل رازند		از رنگ همچو چنگی باری دوتات کردند
اندیشه کن از آن‌ها کاندیشه‌هات دانند		کم جو وفا از این‌ها چون بی‌وفات کردند