دیوان بیدل شیرازی/کعبۀ دل

هجر یار عزیز

کعبۀ دل از بیدل شیرازی

کیش محبت

دیوان بیدل شیرازی

هیچکس با آن بت نا آشنا بیگانه نیست		مرغ دست آموز را حاجت به دام و دانه نیست
باید ار دیوانه را زنجیر با زلفش بگو		کز دل دیوانه ام دیوانه تر دیوانه نیست
ور کند تعمیر دلهای خراب		از دل ویرانه ام ویرانه تر ویرانه نیست
سوخت جانم زآتشین روئی که شمع محفلست		آدمی را مرغ جان آخر کم از پروانه نیست
گر خراب و بیخودم منعم مکن ای شیخ شهر		کز میی مستم که اندر ساغر و پیمانه نیست
نه ترا حال سماع و نه مرا نطق مقال		ای برادر قصّۀ عشقست این افسانه نیست
ای ز معنی بی خبر صورت پرستی تا به چند		کعبۀ دل منزل جانان بود بتخانه نیست
همچو مجنون شو گرت در سر هوای لیلی است		آنکه عاشق گشت بیدل عاقل و فرزانه نیست

***