دیوان بیدل شیرازی/مرارت

ابنای جهان

مرارت از بیدل شیرازی

کعبهٔ اهل حقیقت

دیوان بیدل شیرازی

بود گر کار ترکان قتل و غارت		ز ما جان دادن و از او اشارت
دهم گر نقد جان جانانه یابم		ازین به سود نبود در تجارت
نوید وصل می آید به گوشم		مرا خود زنده دارد این بشارت
نظر از روی خوبان بر نگیرم		که جز این نیست حاصل در بصارت
ز بس معنی که اندر صورت اوست		نیآید وصف حسنش در عبارت
دمم افسرده تر از آب دردی		درونم لیک سوزد از حرارت
اگر حنظل دهد دلبر به جان نوش		که شیرین تر ز شهد است این مرارت
نه صید او دل بیدل که ناید		مگس در چشم شهباز از حقارت

***