دیوان بیدل شیرازی/شست قدر

گردش دوران

شست قدر از بیدل شیرازی

'

دیوان بیدل شیرازی

چون از مدینه عزم سفر کرد شاه دین		از آسمان گذشت ز غم آه آن زمین
افسرده شد مدینه و دلشاد کربلا		آن از فراق در غم و شاد از وصال این
آواز الفراق شد از شش جهت بلند		بگذشت بانک غلغله از چرخ هفتمین
صحن زمین ز گریۀ ابر پر صدا		سقف فلک ز نالۀ احرار پر طنین
سر کرده ناله این یکی از دوری بنات		افغان نموده آن دگر از فرقت بنین
بستند بار رحلت و بس چشمه های اشک		کز سوز دل ز دیده گشادند بر زمین
رفتند رو به کوفه و زین چرخ گوژ پشت		بس فتنه های خفته که برخاست از کمین
دست قضا ز کین به کمر بست تیغ ظلم		شست قدر ز ظلم به زه کرد تیر کین
آمد به سوی کرب و بلا شاه دین حسین		هنگام تعزیت بود و وقت شور و شین

***