دیوان بیدل شیرازی/خلوت یار

ذات ذوالجلال

خلوت يار
از بیدل شیرازی

آه شرر بار

نيست به عقل الفتی عاشق دیوانه را		راه درین حلقه نیست مردم بیگانه را
خلوت یار است دل منزل اغیار نیست		طالب یاری ز غیر پاك كن این خانه را
دانهٔ خال لبش گر چه بود دلپسند		لیك ز پی دامهاست هر طرف این دانه را
لذت جان باختن یافت چو دل پیش دوست		جای ملامت نماند حالت پروانه را
گر به حقیقت رسی یك سر مو فرق نیست		صومعه و دیر را مسجد و میخانه را
نست دویی در میان زانكه یكی آفرید		برهمن و شیخ را سجه و پیمانه را
بیدل اگر عاشقی كو اثر ناله ات		باشد اثر ها بسی نالهٔ مستانه را

***

منوی ناوبری