خواجوی کرمانی (غزلیات)/مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) (ماییم آن گدای که سلطان گدای ماست) از خواجوی کرمانی

'

ماییم آن گدای که سلطان گدای ماست ما زیر دست مهر و فلک زیر پای ماست تا بر در سرای شما سر نهاده‌ایم اقبال بنده‌ی در دولتسرای ماست بودی بسیط خاک پر از های و هوی ما و کنون جهان ز گریه پر از های هاست ماست زین‌سان که در قفای تو از غم بسوختیم گوئی که دود سوخته‌ئی در قفای ماست تا کی زنید تیغ جفا بر شکستگان سهلست اگر بقای شما در فنای ماست گر برکشی وگر بکشی رای رای تست هر چیز کان نه رای تو باشد نه رای ماست آن کاشنای تست غریبست در جهان وان کو غریب گشت ز خویش آشنای ماست ما را اگر تو مشترییی این سعادتیست بنمای رخ که دیدن رویت بهای ماست خواجو که خاک پای گدایان کوی تست شاهی کند گرش تو بگوئی گدای ماست