خاقانی (غزلیات)/چون زلف یار گیرم دستم به یارب آید

'

خاقانی (غزلیات) (چون زلف یار گیرم دستم به یارب آید) از خاقانی

'

چون زلف یار گیرم دستم به یارب آید		چون پای دوست بوسم جانم بر لب آید
هر شب ز دست هجرش چندان به یارب آیم		کز دست یارب من یارب به یارب آید
تا خط نو دمیدش بگریزم از غم او		کانگه سفر نشاید چون مه به عقرب آید