حافظ (غزلیات)/صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

'

حافظ (غزلیات) (صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را) از حافظ

'

صبا! به لطف بگو آن غزال رعنا را		که سر به کوه و بیابان، تو داده‌ای ما را
شِکَرفروش، که عمرش دراز باد، چرا		تفقدی نکند طوطی شکرخا را؟
غرور حُسنت اجازت مگر نداد ای گل		که پرسشی نکنی عَندلیب شیدا را
به خُلق و لُطف توان کرد صیدِ اهل نظر		به بند و دام نگیرند مرغ دانا را
ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست		سَهی قدانِ سیه چشمِ ماهِ سیما را
چو با حبیب نشینی و باده پیمایی		به یاد دار محبانِ بادپیما را
جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب		که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را
در آسمان نه عجب گر به گفته‌ی حافظ		سرودِ زُهره به رقص آورد مسیحا را