اوحدی مراغه‌ای (قصاید)

'

اوحدی مراغه‌ای (قصاید) از اوحدی مراغه‌ای

'

• راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟
• آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیاب
• گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاب
• ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راست
• این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟
• مباش بنده‌ی آن کز غم تو آزادست
• چرخ گردان روشن از رای منست
• بر آستان در او کسی که راهش هست
• این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟
• مستان خواب را خبری از وصال نیست
• نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟
• بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشد
• چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد ماند
• قومی که ره به عالم تحقیق می‌برند
• لاف دانش می‌زنی، خود را نمی‌دانی چه سود؟
• روزی قرار و قاعده‌ی ما دگر شود
• دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسید
• در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گر
• سر پیوند ما ندارد یار
• زنهار خوارگان را زنهار خوار دار
• میان کار فروبند و کار راه بساز
• گر گناهی کردم و دارم، خداوندا، ببخش
• چو دیده کرد نظر، دل دراوفتاد چو دل
• مردم نشسته فارغ و من در بلای دل
• مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتم
• چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدم
• سرم خزینه‌ی خوفست و دل سفینه‌ی بیم
• بار بسیارست و راه دور در پیش، ای جوان
• دلخسته همی باشم زین ملک بهم رفته
• ای صوفی سرد نارسیده
• چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردی
• ای رنج ناکشیده، که میراث می‌خوری
• بر کوفه و خاک علی، ای باد صبح، ار بگذری
• عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟
• کردم اندیشه تاکنون باری
• گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاری
• ای روزه‌دار، اگر تو یک ریزه راز داری
• هرگز به جان فرا نرسی بی‌فروتنی
• گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانی
• جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنی
• اگر حقایق معنی به گوش جان شنوی
• چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویدایی