اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/رخ خوب خویشتن را بچه پوشی از نظرها؟

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (رخ خوب خویشتن را بچه پوشی از نظرها؟) از اوحدی مراغه‌ای

'

رخ خوب خویشتن را بچه پوشی از نظرها؟		که به حسرت تو رفتن بدو دیده خاک درها
برت آمدیم یک دم، ز برای دست بوسی		چو ملول گشتی از ما، ببریم درد سرها
تو به ناز خفته هرشب، ز منت خبر نباشد		که زخون دیده گریم ز غمت به رهگذرها
عجب آمدم که: بعضی ز تو غافلند، مردم		مگر از ره بصارت خللیست در بصرها؟
نتوانم از خجالت که: بر تو آورم جان		که شنیدم: التفاتی نکنی به مختصرها
ز لبت نبات خیزد، چو خنده برگشایی		بهل این شکر فروشی، که بسوختی جگرها
بر آن کمان ابرو دل اوحدی چه سنجد؟		که به زخم تیر مژگان بشکافتی سپرها