اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/ای به خار هجر ما را سفته دل

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (ای به خار هجر ما را سفته دل) از اوحدی مراغه‌ای

'

ای به خار هجر ما را سفته دل		رحمتی کن بر من آشفته دل
رنگ رویم سربسر کرد آشکار		سر اندر سالها بنهفته دل
قصه‌ی آتش، که در جان منست		بر زبان آب چشمم گفته دل
بر امید آنکه او را غم خوری		پیش خار غم چو گل بشکفته دل
سینه‌ی ما را، که خلوتگاه تست		از غبار هر خیالی رفته دل
پیش ازینم هر کسی می‌داد پند		لیک از کس پند ناپذرفته دل
شرح بیداری و شبهای ترا		اوحدی، زین پس مگو با خفته دل