سعدی (غزلیات)/زنده بی دوست خفته در وطنی

'

سعدی (غزلیات) (زنده بی دوست خفته در وطنی) از سعدی

'

زنده بی دوست خفته در وطنی		مثل مرده‌ایست در کفنی
عیش را بی تو عیش نتوان گفت		چه بود بی وجود روح تنی
تا صبا می‌رود به بستان‌ها		چون تو سروی نیافت در چمنی
و آفتابی خلاف امکان‌ست		که برآید ز جیب پیرهنی
وان شکن برشکن قبایل زلف		که بلاییست زیر هر شکنی
بر سر کوی عشق بازاریست		که نیارد هزار جان ثمنی
جای آنست اگر ببخشایی		که نبینی فقیرتر ز منی
هفت کشور نمی‌کنند امروز		بی مقالات سعدی انجمنی
از دو بیرون نه یا دلت سنگیست		یا به گوشت نمی‌رسد سخنی