عطار (غزلیات)/تا عشق تو را به جان ربودم

'

عطار (غزلیات) (تا عشق تو را به جان ربودم) از عطار

'

تا عشق تو را به جان ربودم		بی درد تو یک نفس نبودم
از روز ازل هنوز مستم		وز شوق الست در سجودم
گفتی که جمال خود نمایم		این خود ز کمال تو شنودم
در آتش هجر انتظارم		می‌سازم و سوخت این وجودم
بی لطف تو بوی خوش ندارم		گر جمله گلاب و مشک و عودم
از بوی جگر که می‌گدازم		بر اوج فلک رسید دودم
مفتاح هدایتم تو دادی		آنگه در اهلیت گشودم
در عشق تو یافتم سعادت		صد باره درون خود زدودم
نامم ز تو زان شده است عطار		کز حسن تو عارفی نمودم