انوری (مقطعات)/گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن

'

انوری (مقطعات) (گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن) از انوری

'

گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن		که هجو او نکنم یا ز عجز و کم سخنی
مدیح گفت هجا کرده من بسم به عماد		برای من که هجا را بود هجا نکنی