ابر و کوچه/ماه و سنگ

دشت

ماه و سنگ از فریدون مشیری

ناقوس نیلوفر

ابر و کوچه

اگر ماه بودم به هر جا که بودم

سراغ تو را از خدا می‌گرفتم

وگر سنگ بودم به هر جا که بودی

سر رهگذار تو جا می‌گرفتم

اگر ماه بودی به صد ناز شاید

شبی بر لب بام من می‌نشستی

وگر سنگ بودی به هر جا که بودم

مرا می‌شکستی مرا می‌شکستی