دیدار رسمی پادشاه مالزی اعلیحضرت اسماعیل نصیرالدین و علیاحضرت ملکه از ایران ۲۳-۱۷ فروردین ماه ۱۳۴۸ خورشیدی
| درگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر | دانشگاه تهران |
دیدار رسمی پادشاه مالزی اعلیحضرت اسماعیل نصیرالدین و علیاحضرت ملکه از ایران ۲۳-۱۷ فروردین ماه ۱۳۴۸ خورشیدی
پس از نیم روز ۱۷ فروردین ماه ۱۳۴۸ شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو از اعلیحضرت « یانگ. دی پرتوان اگنت توانکو سلطان نصیرالدین شاه » پادشاه مالزی و علیاحضرت « توانکو انیستان زهرا » در فرودگاه مهرآباد تهران پیشباز کردند. هنگامی که هواپیمای آورنده پادشاه فدراسیون مالزی وارد آسمان ایران شد، جتهای نیروی هوایی شاهنشاهی آن را اسکورت کردند. هواپیما در ساعت ۱۵ و سی دقیقه در فرودگاه مهرآباد فرود آمد و در برابر جایگاه شاهنشاهی بازایستاد. در پای پلکان هواپیما اعلیحضرتین از میهمانان گرامی پیشباز کردند و سران دو کشور دست یکدیگر را به گرمی فشردند.
سپس شاهنشاه آریامهر پیشبازکنندگان هویدا نخست وزیر، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی ، وزیر دربار، وزیر خارجه رییس ستاد بزرگ ارتشتاران آجودان شاهنشاه، رییس کل تشریفات شاهنشاهی، رییس دفتر مخصوص شاهنشاه آریامهر و سرلشگر هاشمی نژاد فرمانده گارد شاهنشاهی و بانوان آنها را به اعلیحضرت پادشاه و ملکه مالزی شناساندند. اعلیحضرت پادشاه مالزی نیز همراهان خویش را به اعلیحضرتین شناساندند. پس از انجام آیین تشریفات نظامی و شلیک ۲۱ تیر توپ، اعلیحضرتین و علیاحضرتین از برابر هیات وزیران و سایر پیشبازکنندگان گذشتند و با خودروی شاهنشاهی رهسپار شهر شدند. در راستای جاده فرودگاه و خیابان آیزنهاور تا میدان فردوسی که با پرچمهای اهالی پایتخت به گرمی به اعلیحضرتین و میهمانان گرامی ابراز شور و هیجان و شادمانی میکردند. در میدان فردوسی در جایگاه ویژه جواد شهرستانی شهردار پایتخت خوش آمد گفت و کلید طلایی شهر را به پادشاه مالزی فراداشت. از میدان فردوسی اعلیحضرتین و میهمانان با دو کالسکه شاهنشاهی که از سوی اسواران اسکورت میشد، رهسپار کاخ گلستان گردیدند. شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو پس از درنگ کوتاهی از کاخ گلستان رهسپار کاخ نیاوران شدند.
ساعت ۱۸ و سی دقیقه شهردار پایتخت به پیشگاه پادشاه مالزی باریافت و پیشکشهای مردم پایتخت را فراداشت.
شبانگاه میهمانی رسمی شام در کاخ نیاوران به سرفرازی ورود پادشاه و ملکه مالزی بر پا شد که در آن خاندان شاهنشاهی ایران و پایوران کشوری و همراهان برجسته پادشاه مالزی شرکت داشتند.
فروردین ۱۳۴۸
بیانات شاهنشاه در ضیافت رسمی شام به افتخار اعلیحضرت پادشاه مالزی
(در کاخ نیاوران)
اعلیحضرتا،
از جانب شهبانو و خودم، مقدم شما و علیاحضرت ملکه را شادباش میگویم و امیدوارم از این سفر خود به مملکتی دوست و همکیش، خاطره خوبی همراه ببرید.
شهبانو و من چنین خاطرهای را از سفر سال گذشته خود به کشور زیبا و میهماننواز شما ارمغان آوردیم و برای ما مایه خوشوقتی است که از این راه توانستیم از نزدیک با پیشرفتهای وسیع اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی مملکت شما آشنا شویم. ما در کشور شما مردمی را دیدیم که با امید و اعتماد و برخورداری از مقررات اجتماعی پیشرفته و آموزش و فرهنگی در حال توسعه با موفقیت روزافزون در بنیاد نهادن جامعهای مترقی و مرفه تلاش میکنند و خوشبختانه در این راه از شرایط اقلیمی مساعد و از سرزمینی پر برکت با منابع طبیعی فراوان برخوردارند. بدیهی است وقتی که امکانات طبیعی با سازمان اجتماعی مترقی درآمیزد و این هر دو به رهبری زمامدارانی شایسته در خدمت جامعه به کار گرفتهشوند، حاصل آن ترقی و رفاه روزافزون آن اجتماع خواهدبود.
شما اعلیحضرتا، به خوبی میدانید که مشاهده این رفاه و ترقی ملت مالزی برای مردم ایران، مایه کمال خوشوقتی است، زیرا دو ملت ما نه فقط دو عضو دوست و همکیش از خانواده بزرگ آسیایی هستند، بلکه این دو ملت از دیرباز با یکدیگر روابط وسیع معنوی و فرهنگی داشتهاند. امروز شما راهی طولانی را از سرزمین خود تا کشور ما در عرض چند ساعت با هواپیما طی کردهاید، ولی حتی در آن هنگام که طی این راه از زمین یا دریا، ماهها و گاه سالها وقت لازم داشت و مستلزم استقبال از خطرات بیشمار بود، باز گروه بسیاری از دریانوردان و بازرگانان و عرفا و شعرا و دانشمندان میان این دو سرزمین در رفتوآمد بودند و روابط مذهبی و فرهنگی و بازرگانی وسیعی را بین ملل ما پیریزی میکردند که هنوز هم یادگارهای فراوانی از آن میتوان یافت.
طی چندین قرن، بسیاری از آثار علم و ادب و عرفان فارسی به زبان مالایایی ترجمه شد و فرقههای عرفانی و فلسفی متعددی با اشتراک معنوی بزرگان فکر و اندیشه دو ملت بهوجودآمد، و شاید این نزدیکی فرهنگی را بهتر از هر چیز در کلمات فراوان فارسی که هنوز هم در زبان مالایایی به صورت روزمره بهکار میرود، منعکس میتوان یافت. بنابراین امروز شما تنها به دیدار کشوری دوست نیامدهاید، بلکه با سفر خود یک دوستیِ دیرینه را تجدید کردهاید، و من امیدوارم که این فصل تازه در تاریخی کهن، فصلی آکنده از حسن تفاهم و همکاری ثمربخش باشد. چنین همکاری و تفاهمی برای هر دو کشور ما و برای همه کشورهای آسیایی امروزه به صورت امری الزامی درآمدهاست، زیرا این کشورها پس از یک دوران ممتد بیخبری، به نیروی نهفته خود پی برده و با عزمی راسخ در پی جبران گذشته برآمدهاند.
تقریباً همه این ملل از یک میراث غنی و ریشهدار فرهنگی و مدنی برخوردارند و این خود منبع نیروبخش و الهامدهندهای برای تلاش آنها در ساختن آیندهای متناسب با گذشته پر احترام آنها است. بدیهی است ما برای پیروزی در این تلاش احتیاج به همکاری و اشتراک مساعی و در عین حال واقعبینی بسیار داریم، زیرا عصر کنونی ما، عصر وابستگی روزافزون ملل است. ما امروز احتیاج به ماجراجویی نداریم، بلکه احتیاج به ساختن جوامعی مترقی و خوشبخت و بالابردن هر چه بیشتر سطح مادی و معنوی زندگی ملل خویش داریم و در عین حال به خوبی به مسئولیتی که به سهم خود در حفظ صلح و همکاری جهانی داریم، واقفیم.
اعلیحضرتا، صمیمانه امیدوارم که سفر سال گذشته شهبانو و من به کشور شما و مسافرت کنونی شما و علیاحضرت ملکه به سرزمین ما، مایه توسعه مودت و همکاری دو ملت ما در این زمینه باشد و روابط ثمربخشی که این دیدوبازدید به دنبال خواهدداشت، نه تنها برای دو کشور ما، بلکه برای تقویت صلح و تفاهم بینالمللی، سودمند باشد.
با این امید، سلامت و سعادت شما و علیاحضرت ملکه و ترقی و رفاه روزافزون ملت دوست و همکیش مالزیا را آرزودارم.