مصاحبه علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی در بازدید رسمی از اردن با خبرنگاران رادیو تلویزیون اردن ۱۷ دی ماه ۱۳۵۳
| دیدار رسمی سران دیگر کشورها از ایران/سال ۱۳۵۳ خورشیدی | درگاه علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی | سخنرانیهای محمدرضا شاه پهلوی آریامهر سال ۱۳۵۳ خورشیدی تازی |
مصاحبه علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی در بازدید رسمی از اردن با خبرنگاران رادیو تلویزیون اردن ۱۷ دی ماه ۱۳۵۳
علیاحضرت شهبانو پیش از نیم روز در کاخ اقامتگاه اعلیحضرتین در پایتخت اردن، خبرنگاران رادیو تلویزیون اردن را پذیرفتند و به پرسشهای آنان پاسخ گفتند.
پرسش: علیاحضرتا چگونه در شادیهای مردم شریک میشوید.
علیاحضرت شهبانو: شادی من در زندگی همیشه این است که دیگران را شاد و خوشحال و مرفه ببینم. به عقیده من اگر فرد فرد مردم ایران تلاش نمیکردند، ما امروز از این ثروت و رفاه برخوردار نبودیم. همان گونه که می داهید کشور ما در ده سال گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است، اما ما هنوز برنامههای زیادی برای آینده در پیش داریم که باید انجام گیرد. این بسیار مهم است که من در موقع و وضعی که دارم بتوانم از هر نظر برای مردم سودمند واقع شوم. شادترین لحظات برای من هنگامی است که کاری سودمند انجام دهم که منافع آن مورد توجه همگان قرار گیرد. از نظر من شخصا، هر گاه این چنین نبود، نمیتوانستم زندگی کنم. من اکنون تمامی کوشش خود را صرف پیشرفت و پیشبرد کشورم کردهام و نیز شخصا برای من لذت بخش نیست که از مواهب زندگی به تنهایی بهره گیرم.
پرسش: شما انرژی و نیروی شگفت آوری دارید، زیرا ریاست عالیه ۲۶ سازمان اجتماعی و فرهنگی و رفاهی را عهده دار هستید، افزون بر این، در کارهای توسعه و آبادانی کشور نیز شرکت دارید، راستی این سازمانها را چگونه اداره و سرپرستی میفرمایید؟
علیاحضرت شهبانو: شکر خدا من هنوز انرژی جسمانی و معنوی کافی و فراوانی دارم و مایل هستم که این نیروی خودر را مادام که میتوانم در راه تامین رفاه بیشتر برای مردم ایران صرف کنم و نیز به همه این سازمانها که نام بردید علاقهای عمیق دارم. شما وقتی چیزی را عمیقا دوست داشته باشید، خود آن چیز برای شما منبع انرژی و نیرو نیز خواهد شد، اما البته تمامی سازمانهایی که زیر سرپرستی من هستند، برای خود کارکنان، مدیران و سرپرستهایی دارند و من شماری مشاور مخصوص که عده آنها به چهل تن میرسد در اختیار دارم که با من در اداره این سازمانها را از جنبههای مختلف کار، اداره میکنند، اما البته این کافی نیست، ما هنوز به افراد بیشتری نیازمندیم، زیرا هر سال کارها بزرگتر و بزرگتر میشود.
پرسش: آیا در طرح نقشهها و برنامههای خود با شاهنشاه ایران نیز مشورت میفرمایید؟
علیاحضرت شهبانو: البته در مورد مسایل مهم با ایشان مشورت میکنم و از راهنماییهای شاهنشاه بهره میگیریم.
پرسش: آیا علیاحضرت در مسایل سیاسی نقش فعالی دارند؟
علیاحضرت شهبانو: میدانید که امور اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور من و یا همه کشورهای دیگر، به نحوی با سیاست درآمیخته است و نمیتوان آنها را از یکدیگر جدا دانست اگر چنین باشد، میتوانم بگویم که من در امور سیاسی شرکت دارم، چنانگه در مورد فرد دیگری این امر صادق است.
پرسش: ممکن است فعالیتهای شهبانو در چارچوب شیوه و سنتهای شاهنشاهی ایران را جویا شوم؟
علیاحضرت شهبانو: میدانید که خیلی چیزها در کشور ما عوض شده است، به ویژه موقعیت و جایگاه زن در کشور ما دستخوش دگرگونیهای دامنه داری شده است، سالها پیش احتمالا همسر پادشاهان نمیتوانستند در فعالیتهای اجتماعی شرکت کنند و شاید آنها خود نیز علاقهای به این مشارکت نداشتند، اما امروز همه چیز عوض شده است، امروز پیش از هر چیز خود مردم از شرکت زنان در فعالیتهای اجتماعی خرسند هستند و از آن استقبال میکنند. ما همواره گفتهایم که میخواهیم نقش ثمربشخ سنتها و فرهنگ ملی خویش را حفظ کنیم، از این رو آداب و سنتی را که مطابق مقتضیات زمان نمیبینیم، ترک میکنیم و فراموش میکنیم. مردم بسیار دوست دارند با شاهنشاه و شهبانوی خود روبرو شوند و هر چه تماس ما با مردم بیشتر و نزدیکتر شود، توفیق بیشتری به دست خواهد آمد.
پرسش: آیا علیاحضرت شهبانو اطلاعات مربوط به فعالیتهای سازمانهای اجتماعی را مستقیما به دست میآورند و یا در این زمینه برای شهبانو گزارشهایی تهیه میشود؟
علیاحضرت شهبانو: راههای گوناگونی برای تماس با مردم وجود دارد. گاهی افراد را به حضور میپذیرم. در دیدار از سازمانهای مخنلف نیز با مردم روبرو میشوم و حرفهای آنها را میشنوم. از راه رادیو و تلویزیون و مطبوعات و یا دوستانم نیز در جریان کارهای مردم قرار میگیرم، ولی بهترین گزارشها و بهترین گزارشگرها خود مردم هستند که به من میگویند که چه میخواهند.
پرسش: به نظر علیاحضرت، زنان ایران تا چه اندازه شایسته این آزادی بودند؟
علیاحضرت شهبانو: من فکر میکنم در برخی از موارد زنان ایران شایستگی خود را به ثبوت رساندهاند و توانستهاند از برابری که به آنها داده شده به خوبی استفاده کنند و در بسیاری از زمینههای فعالیتهای اجتماعی در کشور ما شرکت دارند. اما به نظر من مهمترین مسله میزان درصد زنانی است که در ایران در کارها و فعالیتهای اجتماعی مشارکت دارند و تنها راه شرکت بیشتر زنان در فعالیتهای اجتماعی، آموزش آنهاست که این به گفتگوهای بیشتری نیازمند است و البته این تنها مسله زنان کشور ما نیست، بلکه مسلهای است که همه زنان دنیا نیز با آن روبرو هستند. هنوز در جهان، شمار زیادی از زنان بی سوادند، در حالی که ما برنامههای وسیع و دامنه داری برای مبارزه با بیسوادی در کشورمان اجرا میکنیم و طبیعی است به محض آنکه تعلیمات کافی در اختیار زنان قرار گیرد، آنان بیشتر در فعالیتهای اجتماعی شرکت خواهند کرد.