انوری (مقطعات)/گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن

'

انوری (مقطعات) (گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن) از انوری

'

گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن که هجو او نکنم یا ز عجز و کم سخنی مدیح گفت هجا کرده من بسم به عماد برای من که هجا را بود هجا نکنی