خواجوی کرمانی (غزلیات)/سپیده‌دم که صبا دامن سمن بدرد

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) (سپیده‌دم که صبا دامن سمن بدرد) از خواجوی کرمانی

'

سپیده‌دم که صبا دامن سمن بدرد ز مهر روی تو گل جیب پیرهن بدرد اگر ز پسته‌ی تنگ تو دم زند غنچه نسیم باد صبا در دمش دهن بدرد چو در محاوره آید لب گهربارت عقیق پیرهن لعل بر بدن بدرد ز وصف کوی تو گر شمه‌ئی نسیم بهار بباغ عرضه دهد زهره‌ی چمن بدرد اگر ز مهر تو یک ذره بر سپهر افتد عروس قصر فلک ستر خویشتن بدرد مگر ز پرده نیاید نگار من بیرون وگرنه پرده‌ی ناموس مرد و زن بدرد اگر ز غیرت بلبل صبا خبر یابد شگفت باشد اگر شقه‌ی سمن بدرد گهی که پرده برافتد ز طلعت شیرین زمانه پرده‌ی فرهاد کوهکن بدرد بروز حشر چو بوی تو بشنود خواجو ز خاک مست برون افتد و کفن بدرد