عطار (عذر آوردن مرغان)

'

عطار (عذر آوردن مرغان) از عطار

'

• گفت روزی شاه مسعود از قضا
• خونیی را کشت شاهی در عقاب
• ناگهی محمود شد سوی شکار
• شیخ نوقانی بنیشابور شد
• بود آن دیوانه دل برخاسته
• رابعه در راه کعبه هفت سال
• بود در کنجی یکی دیوانه خوار
• کرده بود آن مرد بسیاری گناه
• یک شبی روح الامین در سد ره بود
• صوفیی می‌رفت در بغداد زود
• حق تعالی گفت قارون زار زار
• چون بمرد آن مرد مفسد در گناه
• گفت عباسه که روز رستخیز
• گم شد از بغداد شبلی چندگاه
• در خصومت آمدند و در جفا
• بود اندر مصر شاهی نامدار
• یافت مردی گورکن عمری دراز
• یک شبی عباسه گفت ای حاضران
• ژنده‌ای پوشید، می‌شد پیر راه
• آن دو روبه چون به هم هم برشدند
• غافلی شد پیش آن صاحب چله
• مالک دینار را گفت آن عزیز
• خواجه‌ای می‌گفت در وقت نماز
• پاک دینی گفت مشتی حیله‌جوی
• نو مریدی داشت اندک مایه زر
• رفت شیخ بصره پیش رابعه
• عابدی کز حق سعادت داشت او
• شهریاری کرد قصری زرنگار
• کرد آن بازاریی آشفته کار
• دیده‌ی آن عنکبوت بی‌قرار
• بس سبک مردی گران جان می‌دوید
• از پس تابوت می‌شد سوگوار
• عود می‌سوخت آن یکی غافل بسی
• دردمندی پیش شبلی می‌گریست
• تاجری مالی و ملکی چند داشت
• خسروی می‌رفت در دشت شکار
• چون شد آن حلاج بر دار آن زمان
• مقتدای دین، جنید، آن بحر ژرف
• هست ققنس طرفه مرغی دلستان
• پیش تابوت پدر می‌شد پسر
• نایبی را چون اجل آمد فراز
• خورد عیسی آبی از جویی خوش آب
• گفت چون سقراط در نزع اوفتاد
• راه بینی بود بس عالی نفس
• پادشاهی بود نیکو شیوه‌ای
• صوفیی را گفت مردی نامدار
• گفت شیخ مهنه را آن پیرزن
• سایلی بنشست در پیش جنید
• یک شبی خفاش گفت از هیچ باب
• خسروی می‌شد به شهر خویش باز
• خواجه‌ای کز تخمه‌ی اکاف بود
• دردم آخر که جان آمد به لب
• بنده‌ای را خلعتی بخشید شاه
• داد از خود پیرتر کستان خبر
• شیخ خرقانی که عرش ایوانش بود
• گفت ذو النون می‌شدم در بادیه
• می‌ندانم هیچ‌کس در کون یافت
• گفت یوسف را چو می‌بفروختند
• آن یکی دانم ز بی‌خویشی خویش
• شیخ غوری، آن به کلی گشته کل
• نیم شب دیوانه‌ای خوش می‌گریست
• احمد حنبل امام عصر بود
• هندوان را پادشاهی بود پیر
• غازیی از کافری بس سرفراز
• ده برادر قحطشان کرده نفور
• در خراسان بود دولت بر مزید
• گفت آن دیوانه‌ی تن برهنه
• بود در کاریز بی‌سرمایه‌ای
• خاست اندر مصر قحطی ناگهان
• بود آن دیوانه خون از دل چکان
• واسطی می‌رفت سرگردان شده
• چون برفت از دار دنیا بایزید
• بود درویشی ز فرط عشق زار
• یک شبی محمود دل پر تاب شد
• می‌شد آن سقا مگر آبی به کف
• شیخ بوبکر نشابوری به راه
• حق تعالی گفت با موسی به راز
• پاک دینی گفت آن نیکوترست
• در بر شیخی سگی می‌شد پلید
• عابدی بودست در وقت کلیم
• داشت ریشی بس بزرگ آن ابلهی
• صوفیی چون جامه شستی گاه گاه
• بود مجنونی عجب در کوه سار
• آن عزیزی گفت شد هفتاد سال
• بود مستی سخت لایعقل، خراب
• بود مردی شیردل خصم افکنی
• محتسب آن مرد را می‌زد به زور
• وقت مردن بوعلی رودبار
• حق تعالی گفت ای داود پاک
• گفت ایاز خاص را محمود خواند
• رابعه گفتی که ای دانای راز
• خالق آفاق من فوق الحجاب
• یافتند آن بت که نامش بود لات
• گفت چون محمود شاه خسروان
• چون زلیخا حشمت واعزاز داشت
• خواجه زنگی را غلامی چست بود
• بوعلی طوسی که پیر عهد بود
• از نبی در خواست مردی پر نیاز