صفحههای بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحهای به زبان دیگر نمیدارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۳۳٬۷۵۱ تا #۳۳٬۸۰۰.
- عطار (غزلیات)/هر که سر رشتهی تو یابد باز
- عطار (غزلیات)/هر که سرگردان این سودا بود
- عطار (غزلیات)/هر که صید چون تو دلداری شود
- عطار (غزلیات)/هر که عزم عشق رویش میکند
- عطار (غزلیات)/هر که هست اندر پی بهبود خویش
- عطار (غزلیات)/هر گدایی مرد سلطان کی شود
- عطار (غزلیات)/هرچه دارم در میان خواهم نهاد
- عطار (غزلیات)/هرچه در هر دو جهان جانان نمود
- عطار (غزلیات)/هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمیبرد
- عطار (غزلیات)/هرچه هست اوست و هرچه اوست توی
- عطار (غزلیات)/هرچه همه عمر همی ساختیم
- عطار (غزلیات)/هرگاه که مست آن لقا باشم
- عطار (غزلیات)/هرگز دل پر خون را خرم نکنی دانم
- عطار (غزلیات)/هزاران جان سزد در هر زمانی
- عطار (غزلیات)/هم بلای تو به جان بی قراران میرسد
- عطار (غزلیات)/هم تن مویم از آن میان که نداری
- عطار (غزلیات)/همه عالم خروش و جوش از آن است
- عطار (غزلیات)/هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید
- عطار (غزلیات)/واقعهی عشق را نیست نشانی پدید
- عطار (غزلیات)/وشاقی اعجمی با دشنه در دست
- عطار (غزلیات)/وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم
- عطار (غزلیات)/پروانه شبی ز بی قراری
- عطار (غزلیات)/پشت بر روی جهان خواهیم کرد
- عطار (غزلیات)/پشتا پشت است با تو کارم
- عطار (غزلیات)/پی آن گیر کاین ره پیش بردست
- عطار (غزلیات)/پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد
- عطار (غزلیات)/پیر ما بار دگر روی به خمار نهاد
- عطار (غزلیات)/پیر ما میرفت هنگام سحر
- عطار (غزلیات)/پیر ما وقت سحر بیدار شد
- عطار (غزلیات)/پیش رفتن را چو پیشان بستهاند
- عطار (غزلیات)/پیشگاه عشق را پیشان که یافت
- عطار (غزلیات)/چاره نیست از توام چه چاره کنم
- عطار (غزلیات)/چارهی کار من آن زمان که توانی
- عطار (غزلیات)/چشم از پی آن دارم تا روی تو میبینم
- عطار (غزلیات)/چشم خوشش مست نیست لیک چو مستان خوش است
- عطار (غزلیات)/چند باشم در انتظار تو من
- عطار (غزلیات)/چند جویی در جهان یاری ز کس
- عطار (غزلیات)/چه دانستم که این دریای بی پایان چنین باشد
- عطار (غزلیات)/چه رخساره که از بدر منیر است
- عطار (غزلیات)/چه سازم که سوی تو راهی ندارم
- عطار (غزلیات)/چه سازی سرای و چه گویی سرود
- عطار (غزلیات)/چه شاهدی است که با ماست در میان امشب
- عطار (غزلیات)/چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی
- عطار (غزلیات)/چه مقصود ار چه بسیاری دویدیم
- عطار (غزلیات)/چو از جیبش مه تابان برآید
- عطار (غزلیات)/چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد
- عطار (غزلیات)/چو تاب در سر آن زلف دلستان فکند
- عطار (غزلیات)/چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد
- عطار (غزلیات)/چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد
- عطار (غزلیات)/چو خود را پاک دامن می ندانم