صفحههای بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحهای به زبان دیگر نمیدارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۳۰٬۶۵۱ تا #۳۰٬۷۰۰.
- سعدی (غزلیات)/چه روی و موی و بناگوش و خط و خالست این
- سعدی (غزلیات)/چه رویست آن که دیدارش ببرد از من شکیبایی
- سعدی (غزلیات)/چه رویست آن که پیش کاروانست
- سعدی (غزلیات)/چه سروست آن که بالا مینماید
- سعدی (غزلیات)/چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت
- سعدی (غزلیات)/چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت
- سعدی (غزلیات)/چه کسی که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد
- سعدی (غزلیات)/چه کند بنده که بر جور تحمل نکند
- سعدی (غزلیات)/چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را
- سعدی (غزلیات)/چو ابر زلف تو پیرامن قمر میگشت
- سعدی (غزلیات)/چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام
- سعدی (غزلیات)/چو ترک دلبر من شاهدی به شنگی نیست
- سعدی (غزلیات)/چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم
- سعدی (غزلیات)/چو نیست راه برون آمدن ز میدانت
- سعدی (غزلیات)/چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش
- سعدی (غزلیات)/چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی
- سعدی (غزلیات)/چون خراباتی نباشد زاهدی
- سعدی (غزلیات)/چون من به نفس خویشتن این کار میکنم
- سعدی (غزلیات)/چونست حال بستان ای باد نوبهاری
- سعدی (غزلیات)/کارم چو زلف یار پریشان و درهمست
- سعدی (غزلیات)/کاروان میرود و بار سفر میبندند
- سعدی (غزلیات)/کاروانی شکر از مصر به شیراز آید
- سعدی (غزلیات)/کاش کان دلبر عیار که من کشته اویم
- سعدی (غزلیات)/کبر یک سو نه اگر شاهد درویشانی
- سعدی (غزلیات)/کدام چاره سگالم که با تو درگیرد
- سعدی (غزلیات)/کدام کس به تو ماند که گویمت که چنویی
- سعدی (غزلیات)/کس از این نمک ندارد که تو ای غلام داری
- سعدی (غزلیات)/کس این کند که دل از یار خویش بردارد
- سعدی (غزلیات)/کس این کند که ز یار و دیار برگردد
- سعدی (غزلیات)/کس به چشم در نمیآید که گویم مثل اوست
- سعدی (غزلیات)/کس درنیامدست بدین خوبی از دری
- سعدی (غزلیات)/کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست
- سعدی (غزلیات)/کس ندیدست به شیرینی و لطف و نازش
- سعدی (غزلیات)/کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی
- سعدی (غزلیات)/کسی به عیب من از خویشتن نپردازد
- سعدی (غزلیات)/کسی که روی تو بیند نگه به کس نکند
- سعدی (غزلیات)/کسی که روی تو دیدست حال من داند
- سعدی (غزلیات)/کمان سخت که داد آن لطیف بازو را
- سعدی (غزلیات)/که برگذشت که بوی عبیر میآید
- سعدی (غزلیات)/که دست تشنه میگیرد به آبی
- سعدی (غزلیات)/که میرود به شفاعت که دوست بازآرد
- سعدی (غزلیات)/کهن شود همه کس را به روزگار ارادت
- سعدی (غزلیات)/کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد
- سعدی (غزلیات)/کیست آن فتنه که با تیر و کمان میگذرد
- سعدی (غزلیات)/کیست آن لعبت خندان که پری وار برفت
- سعدی (غزلیات)/کیست آن ماه منور که چنین میگذرد
- سعدی (غزلیات)/کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست
- سعدی (غزلیات)/گر آن مراد شبی در کنار ما باشد
- سعدی (غزلیات)/گر از جفای تو روزی دلم بیازارد
- سعدی (غزلیات)/گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری