دیوان شمس/دیدن روی تو هم از بامداد

'

دیوان شمس (غزلیات) (دیدن روی تو هم از بامداد) از مولوی

'

دیدن روی تو هم از بامداد		درد مرا بین که چه آرام داد
در دل عشاق چه آتش فکند		جانب اسرار چه پیغام داد
چون ز سر لطف مرا پیش خواند		جان مرا باده بی‌جام داد
صافی آن باده چو ارواح خورد		کاسه آلوده به اجسام داد
صافی آن باده ز ارواح جو		زانک به اجسام همین نام داد
در تبریزست تو را دام دل		رحمت پیوسته در آن دام داد