الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:
<onlyinclude>
<onlyinclude>
*
*
[[پرونده:RoozParastar5thEsfandRoozSpandarmaz.mp4|thumb|left|220px|روز پرستار ۵ اسفند ماه روز سپندارمذ فرشته نیکی، نیکوکاری، نرم‌خویی، بردباری و فروتنی]]
[[پرونده:NursingSchoolAshrafPahlavi.jpg|thumb|left|180px|پرستاران فارغ‌التحصیل از آموزشگاه پرستاری اشرف پهلوی]]
[[پرونده:PrincessAshrafPahlaviNursingSchool3.jpg|thumb|left|180px|]]


'''[[روز پرستار|روز پرستار ۵ اسفند ماه روز سپندارمذ]]''' - در روز ۵ اسفند ماه ۱۳۴۴ در بزرگداشت پرستاران، والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی ریاست عالیه شورای عالی زنان ایران و سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی پیامی فرستادند و روز پنجم اسفند، روز سپندارمذ فرشته نیکی را روز پرستار خواندند. روز پنجم اسفند را نیاکان ما ایرانیان نژاده "روز سپندارمذ" فرشته نیکی، نیکوکاری، نرمخویی، بردباری و فروتنی می‌دانستند و بدین روی این روز ویژه پرستاران که باید دارای همه این منش‌های والا باشند گردید.


۵ اسفند ماه ۱۳۴۴ ساعت ۹ و نیم بامداد هیات مدیره انجمن پرستاران و انبوهی از پرستاران پایتخت در آرامگاه اعلیحضرت رضا شاه بزرگ گرد آمدند و تاج گل‌های باشکوهی بر مزار بنیانگزار ایران نوین نهادند. ساعاتی پس از نیم روز « کنگره پرستاران ایران » در باشگاه [[دانشگاه تهران]] بزرگداشت روز پرستار با پیام والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی و با بودن امیرعباس هویدا نخست‌وزیر و پرستاران سراسر کشور گشایش یافت. نخست [[سرود ملی ایران]] نواخته شد و آنگاه پیام والاحضرت اشرف پهلوی پخش شد. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی فرمودند:
[[پرونده:RoozDerakhtkaary15Esfand.mp4|thumb|left|220px|آیین جشن درختکاری نمودار تمدن کهن ایرانیان  ۱۵ اسفند ماه]]
::هم میهنان عزیز
[[پرونده:Shahanshah Treeplanting.jpg|thumb|left|170px|شاهنشاه آریامهر نهالی را می‌نشانند]]
::یکی از مسایل مهم که امروز مورد توجه جهانیان قرارگرفته، آموزش و پرورش پرستاران است، حرفه مقدس پرستاری در مملکت ما با همه جوانی و تازگی به خوبی ارزش و اهمیت خود را به جامعه شناسانیده است با تاسیس آموزشگاه‌های پرستاری و آموزش فن شریف بیمارداری به دوشیزگان خانواده‌های اصیل ایرانی، پزشکان با خاطری آسوده بیماران خود را به این خدمتگزاران اجتماع می‌سپارند و بیماران نیز به اعتماد این فرشتگان و با اطمینانی بیشتر به موسسات درمانی و بهداشتی قدم می‌گذارند. اینک در مملکت ما نیز مانند سایر ممالک پیشرفته پرستار مظهر وظیفه شناسی و فداکاری است و حرفه پرستاری حرفه‌ای مقدس و افتخارآمیز به شمار می‌آید.
[[پرونده:ShahanshahDerakhtKaryJashn1341.jpg|thumb|left|170px|شاهنشاه نهالی را می‌نشانند]]
::روز پنجم اسفند ماه از زمان نیاکان ما روز « سپندارمذ »  یعنی روز نیکی و نیکوکاری بوده و من این روز را به پیشنهاد پرستاران از شش سال پیش به نام روز پرستار اعلام نمودم.  
[[پرونده:ShahanshahJashnDerakhtKarr15Esfand2534.jpg|thumb|left|۱۷0px|شاهنشاه بلوط سبزی را در [[شهستان پهلوی]] می‌کارند ۱۵ اسفند ۲۵۳۴ شاهنشاهی]]
::دوشیزگان جوانی که به منظور خدمت به جامعه به آموزشگاه‌های پرستاری وارد می‌شوند به وظایف خطیری که به آنان محول می‌گردد به خوبی وقوف دارند، از این رو در بهبود وضع بیماران و رفع آلام دردمندان و بالابردن سطح بهداشت عمومی بیش از پیش کوشا خواهند بود.
[[پرونده:DerakhtKaryDayAhwaz1349a.jpg|thumb|left|170px|ایستاسازی شن‌های روان در خوزستان]]
[[پرونده:StampsJashnDerakhtKary1345.JPG|thumb|left|170px|تمبر یادبود جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه ۱۳۴۵]]
'''[[جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه]]''' - درختکاری و نگاهبانی درخت از برجسته‌ترین و انسانی‌ترین نمودارهای تمدن کهن ایرانیان است. ایرانیان از زمان هخامنشیان با کاشتن درخت در کنار کویرها و دامنه کوه‌ها و کرانه جویبارها جنگل بوجود می‌آوردند و سرزمین آریایی را سبز نگاه می‌داشتند و این کار را کاری بهشتی و آسمانی و انسانی می‌دانستند. زرتشت بزرگ با دست خود در بلخ درخت سرو را کاشت و آیین درختکاری را به مردم آموخت. اعلیحضرت رضا شاه بزرگ نخستین بار این سنت باستانی درختکاری را جشنی ملی و مردمی خواندند و دوباره این آیین والا را زنده کردند. جشن درختکاری که پراکنده از سوی کشاورزان ایران برگزار می‌شد به جشنی ملی و رسمی دگرگون شد. فرمان تاریخی ملی کردن جنگل‌ها که از دستاوردهای درخشان انقلاب شاه و مردم بود جلوی از بین رفتن منابع طبیعی را گرفت و یک بار دیگر سنت کهن درختکاری و نگاهبانی از درخت‌های جنگلی جان تازه‌ای به خود گرفت  جشن درختکاری در پاسداشت این دهش اهورایی است و هر سال در روز ۱۵ اسفند ماه این جشن از سوی شاهنشاه آریامهر با برنشاندن درختی انجام می‌شود.


پس از پیام والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی، بانو عاطفه بیژن رییس انجمن پرستاران ایران و دکتر جهانشاه صالح رییس [[دانشگاه تهران]] درباره کنش‌های پرستاری در کشور سخنانی ایراد کردند و سپس کنگره پرستاری کار خود را آغاز نمود. این کنگره به ریاست آذر ریاحی برای پنج روز با بودن نمایندگان پرستاران سراسر کشور برگزار شد. روز پایانی قطعنامه کنگره به چاپ رسید.
'''۱۵ اسفند ماه ۲۵۳۴ شاهنشاهی''' در پیشگاه شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو و والاحضرت همایون ولیعهد ایران رضا پهلوی و دیگر هموندان خاندان شاهنشاهی ایران، آیین خجسته درختکاری برگزار شد. در این آیین شاهنشاه آریامهر و شهبانو و همه والاحضرت‌ها در ساعت ۱۱ بامداد به بلندی‌های [[شهستان پهلوی]] وارد شدند.  والاحضرت شاهپورها و شاهدخت‌ها، سرکار علیه بانو فریده دیبا، امیرعباس هویدا نخست وزیر و دبیرکل [[حزب رستاخیز ملت ایران]] ، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی و دیگر بلندپایگان برجسته کشوری و لشکری از اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها پیشباز کردند. هنگام ورود اعلیحضرتین وزیر کشاورزی و منابع طبیعی نشان‌های ویژه یادبود آیین درختکاری را به پیشگاه اعلیحضرتین پیشکش کرد . آنگاه اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها به جای برگزاری جشن رفتند. در این هنگام [[سرود شاهنشاهی ایران]] از سوی دسته موزیک پیشاهنگان نواخته شد. منصور روحانی وزیر کشاورزی و منابع طبیعی در گزارشی گفت:
 
:شاهنشاها علیاحضرتا
 
:در تعالیم زرتشت و سرمشق‌های باستانی همیشه و همه جا از آب و آبادانی، از کشاورزی و سرسبزی، از کشت و نگاهداری درخت به عنوان کارهایی مقدس و نیمه آسمانی یاد شده است. پادشاهان هخامنشی برکتیبه‌ها که کتاب روزگار و دورنمای زمان است بزرگترین آرزوهایشان یعنی نجات این کشور از خشکسالی را نقش می‌کردند. نه تنها این آرزوی شاهان هخامنشی و دستورهای زرتشت و سرمشق‌های نیاکان ما را تحقق نبخشد بلکه گهگاه بلایی آسمانی را مامور خشکسالی این سرزمین کرد و یا ابتلایی زمینی را به صورت حمله اقوام وحشی حواله جان مردم این دیار ساخته، با تمام این احوال ایران باقی ماند چرا که اعتقاد قلبی ملت ایران به رژیم شاهنشاهی و مقدس و معزز شمردن شاهنشاهان این سرزمین ستون اصلی و بقا و محور اصیل امیدواری مردم ایران زمین بوده و هست و تا ابد خواهد بود.  آثار شوم و عوارض مسموم روزگاران گذشته در کشور ما نشانه‌هایی بسیار دارد. در شهرهای ما روستاهای ما در فرهنگ ما، درمناعت ما در کشاورزی و فلاحت ما ...
۵ اسفند ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی در پیشگاه والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی ریاست عالیه شورای عالی پرستاری ایران جشن باشکوهی در بزرگداشت روز پرستار در سالن آمفی تاتر سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی برگزار شد. رییس انجمن پرستاران ایران پس از خوش آمدگویی گفت که توجهات ویژه و پشتیبانی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی ریاست عالیه شورای عالی پرستاران ایران از پرستاران کاراترین و مهمترین عامل اعتلای مقام پرستار و تشویق آنها به خدمتگزاری می‌باشد. پس از سخنان رییس انجمن یک لوحه سپاس از سوی پرستاران به والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی پیشکش شد. در پایان دکتر شیخ الاسلام زاده وزیر بهداری و بهزیستی در سخنانی گفت: والاحضرتا پرستاری که امروز ما مشاهده می‌نماییم در عصر پر افتخار دودمان پهلوی پایه گرفته و تا قبل از سلطنت اعلیحضرت رضا شاه کبیر پرستاری مانند بسیاری از پیشه‌های دیگر در دیدگاه مردم و جامعه ناشناس بوده و از کارهای کوچک شناخته می‌شد....
:اما در کار کشاورزی از این همه نشانه‌ها هیچکدام به سیاهی و زندگی مناسباتی نبوده که اربابان ستمکار با رعایای زحمتکش و بردبار خویش برقرارکرده بودند. قرن‌ها و فرن‌ها زمین در دست ارباب، کاریز و چشمه ساز یعنی آب در دست مالک و جنگل و مرتع و چراگاه در دست خوانین و متنفذین بود. نتیجه این مالکیت‌های ظالمانه بود که کشاورز ایرانی غمی در چهره داشت به نشانه فقر روحی زخمی بر بدن داشت به نشانه فقر جسمی و وصله‌ای بر پیراهن به نشانه فقر مادی لیکن طلوع شاهنشاهی دودمان پهلوی  فصلی تازه و عصری نوین به وجود آورد که می‌بایست چنین بساطی در هم کوفته و چنین ظلمی از میان برداشته شود. قریب سی و شش سال از شاهنشاهی پهلوی گذشت و حوادث و وقایع با میهن ما و با رهبری‌های میهن ما دست و پنجه بسیار نرم کرد تا سرانجام اندیشه تابناک شاهنشاه آریامهر هم چون خورشیدی ابر حوادث را به کناری زد و جان تازه و حیات تازه تری به ملت ایران واز جمله به کشاورز ایرانی عطا فرمود.
 
:تاریخ اعطای آزادی به کشاورز ایرانی به ظاهر در بهمن ۱۳۴۱ است لیکن همه می‌دانند از همان روزهای نخستین سلطنت و از همان لحظات و ساعات اولین که بر دوش جوانان وطن پرست و غیور به مجلس شورای ملی نزول اجلال فرمودید به فکر نجات این مردم به خصوص اعطای آزادی به طبقه کشاورز و کارگر بودید. و از همان روزها بود که به حکم آنچه در کتاب « ماموریت برای وطنم »  و کتاب « انقلاب سفید » مرقوم فرموده‌اید شبی نبود که با فکر مردم سر بر زمین نگذارید و صبحی نبود که با فکر خدمت به این مرز و بوم سر از بستر برنگیرید. و چنان بود که در انقلاب ششم بهمن نخستین پرچمی را که برافراشتید پرچم نجات زمین و آب بود از چنگ ارباب و نجات چراگاه‌ها و جنگل از دست خوانین در کنار این سه اصل انقلاب یعنی اصلاحات ارضی، ملی شدن جنگل‌ها و مراتع و ملی شدن آب‌های کشور، قانون درخت به عنوان شاه بیتی که از فکر شاهنشاه ایران الهام گرفته باشد و به عنوان یکی از انسانی‌ترین قوانین این سرزمین و به تصویب و تایید و اجرا رسید و ضامن و حامی با ارزش برای گسترش فضایی سبز، تامین سلامت محیط زیست و تعدیل خشکی هوای این سرزمین و تشویق مردم به درختکاری و بهره گیری صحیح و منطقی از این نعمت بهشتی شد. تا آنجا که به یمن نیت خیر و حقیقت محضی که خمیرمایه این اندیشه بهشتی بود، شهرها و روستاها به گسترش درختکاری دست زدند. و دولت نیز به سهم خود در این راه قدم‌های استواری برداشت که ارزش تقدیم گزارشی به پیشگاه مبارک را دارد.
والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در سخنان خود فرمودند: فرارسیدن پنجم اسفند، یادروز بنیان‌گذاری پرستاری نوین را در ایران به همه پرستاران پاکدل و نیک‌اندیش کشور شادباش می‌گویم و این مراسم را به عنوان بزرگداشت درمانگران واقعی جامعه و تسکین دهندگان آلام جسم و جان مردم ارج می‌گذارم. پیشرفت و توسعه سریع فن پرستاری و کوشش پرستاران ایران در تسلای دردها و نقشی که در پیشبرد آرمان‌های بهداشتی و درمانی به عهده دارند، بازتاب مهر و دلبستگی عاطفی مردم سرزمینی است که همواره به پیوندهای روحی انسان‌ها اندیشیده‌اند و بهزیستی و نیک‌بختی خود را در گروی آسایش دیگران جسته‌اند. اگر از پیوستگی و روابط عاطفی سخن گفت می‌شود، اشاره به گوهری است که از دیرباز همچون گنجینه‌ای در قلب مردم ایران حفظ و نگهبانی شده و مفهوم زندگی برای آنان همزیستی با مهربانی به یکدیگر بوده و فرهنگ افتخارآمیز گذشته ما همدلی را از همزبانی برتر شناخته است. والاحضرت پس از اشاره به اینکه عطوفت و محبت دارای ریشه‌های کهن در فرهنگ ایرانی است گفتند: استقبال کم‌نظیر دوشیزگان ایرانی از فن پرستاری و توسعه و پیشرفت می و کیفی این حرفه شریف در خلال چند دهه گذشته یعنی از ابتدا تا کنون، در کشور ما از همین ریشه عاطفی آب می‌خورد که حاصل آن امروز چشمگیر و افتخارآمیز است. در سال۲۵۰۶ شاهنشاهی، اولین سنگ بنای آموزشگاه عالی پرستاری وابسته به سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی به دست برادر تاجدارم نهاده شد و از سال ۲۵۰۸ که این آموزشگاه عملاً فعالیت خود را آغاز کرد تا کنون ۹ آموزشگاه پرستاری در حد فوق دیپلم، ۹ آموزشگاه مامایی در حد فوق دیپلم، ۴ آموزشگاه عالی مامایی در حد لیسانس، ۹۴ آموزشگاه بهیاری، ۳۳ آموزشگاه عالی پرستاری در حد لیسانس تأسیس شده و در ۲ دانشگاه نیز رشته پرستاری در حد فوق لیسانس از طرف سازمان‌های آموزشی و درمانی مختلف بوجود آمده و همه جا مورد استقبال دوشیزگان ایرانی قرار گرفته است. اکنون هنگام آن رسیده است که همه سازمان‌های مسئول با هم‌آهنگی در راه رفاه حال و تأمین خواسته‌های معقول پرستاران بکوشند تا این خدمتگزاران ارزنده اجتماع با راحتی خیال در شرایط مرفه و با امید بیشتر به خدمات فداکارانه خود ادامه دهند. یکی از پرستاران گفته است: اینکه ما را فرشتگان سپیدپوش لقب داده‌اند غرورانگیز و افتخارآمیز است ولی جامعه نباید فراموش کند که ما در حقیقت فرشته نبوده و بی‌نیاز از مایحتاج زندگی افراد عادی نیستیم. ما هم انسان‌هایی هستیم که باید وظایف سنگین خود را با تحمل رنج و بردباری انجام دهیم و در عین حال به همه چیزهایی که هر انسان معمولی در زندگانی عادی و طبیعی خود به آن احتیاج دارد نیازمندیم. من این گفته را تأیید می‌کنم و از همه مقامات مسئولی که در مسائل درمانی کشور سهم خدمتی به عهده دارند می‌خواهم که همواره در اندیشه فراهم ساختن موجبات تأمین احتیاجات و آسایش خاطر پرستاران باشند و شخصاً این مسائل را تا حصول نتایج کافی پیگیری خواهم کرد. اجرای کامل مواد ده‌گانه قطعنامه صادره از طرف کنگره پرستاران در مهرماه گذشته مورد توجه و منظور نظر است و سعی خواهد شد همه آن‌ها به مرحله اجرا و عمل در آید و اینک به عنوان آخرین دست آورد تلاش‌هایی که در راه بهبود وضع زندگی پرستاران به عمل آمده در این مجلس به اطلاع همگان می‌رسانم که شورای‌عالی پرستاری که مقدمات ایجاد آن از چندی پیش فراهم شده بود، تشکیل گردیده و اساسنامه آن پس از مطالعات کافی تصویب شده است و شخصاً ریاست آن را عهده‌دار گردیده‌ام و در اجرای هدف‌های آن کوشا خواهم بود. در آینده باید رشته آموزش و تخصص پرستاری بهداشت در دانشگاه‌ها توسعه یابد و همانطور که پرستاران در امر درمان نقش مهمی دارند، در فعالیت‌های بهداشتی نیز از وجود ایشان بیشتر استفاده شود. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در قسمت دیگری از بیانات خود گفتند: امیدوارم بزودی مقدمات تشکیل سازمان نظام پرستاری هم فراهم گردد تا پرستاری نوین ایران با تشکیلات تکامل یافته‌ای تحت نظم در آید و مسائل مربوط به پرستاران در مراجع صلاحیت‌دار از خود آن‌ها مورد رسیدگی قرار گیرد. در این هنگام که برای بهبود وضع پرستاران اقدامات همه جانبه‌ای در جریان است، از پرستاران نیز انتظار داریم در انجام وظایف خطیر انسانی که به عهده دارند بیش از پیش کوشا باشند و اگر به گفته خودشان در حقیقت فرشته نیستند، در انجام وظایف انسانی خود فرشته خو باشند.  
:جمع جنگل کاری تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی [۱۳۵۴ خورشیدی ] بیش از ۲۹٬۵۰۰ هکتار است که از این رقم ۵ هزار هکتار آن مربوط به سال جاری است. در امر مبارزه با شن روان تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی بیش از ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار شن روان و اراضی کویری تثبیت شده است از این مقدار بیش از سه میلیون هکتار قرق، بیش از ۴۰۰ هزار هکتار بذرپاشی و ۳۰۰ هزار هکتار نهال کاری است که از جمع این دو رقم نزدیک به ۳۵ هزار هکتار با استفاده از مالچ تثبیت و کشت شده است.
:در امر پارک سازی تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی ۲۵ پارک بزرگ و کوچک جنگلی در جاهای گوناگون کشور ایجاد شد که بزرگ‌ترین این پارک‌ها پارک جنگلی نور با مساحتی حدود ۴۰۰۰ هکتار می‌باشد.
:شاهنشاها
:آنچه هخامنشیان آرزو می‌کردند و زرتشت پیامبر ندا می‌داد و نیاکان ما یادآور می‌شدند و نیاکان ما یادآور می‌شدند،خوشبختانه در این دوره از تاریخ ایران صورت عمل و اجرا به خود گرفت.




بیابان سازی ایران - از سال ۱۳۵۸ با پای گرفتن رژیم اسلامی در ایران برنامه بیابان سازی ایران آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد: '''آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند'''
</onlyinclude>
</onlyinclude>


[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۹



آیین جشن درختکاری نمودار تمدن کهن ایرانیان ۱۵ اسفند ماه
شاهنشاه آریامهر نهالی را می‌نشانند
شاهنشاه نهالی را می‌نشانند
شاهنشاه بلوط سبزی را در شهستان پهلوی می‌کارند ۱۵ اسفند ۲۵۳۴ شاهنشاهی
ایستاسازی شن‌های روان در خوزستان
تمبر یادبود جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه ۱۳۴۵

جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه - درختکاری و نگاهبانی درخت از برجسته‌ترین و انسانی‌ترین نمودارهای تمدن کهن ایرانیان است. ایرانیان از زمان هخامنشیان با کاشتن درخت در کنار کویرها و دامنه کوه‌ها و کرانه جویبارها جنگل بوجود می‌آوردند و سرزمین آریایی را سبز نگاه می‌داشتند و این کار را کاری بهشتی و آسمانی و انسانی می‌دانستند. زرتشت بزرگ با دست خود در بلخ درخت سرو را کاشت و آیین درختکاری را به مردم آموخت. اعلیحضرت رضا شاه بزرگ نخستین بار این سنت باستانی درختکاری را جشنی ملی و مردمی خواندند و دوباره این آیین والا را زنده کردند. جشن درختکاری که پراکنده از سوی کشاورزان ایران برگزار می‌شد به جشنی ملی و رسمی دگرگون شد. فرمان تاریخی ملی کردن جنگل‌ها که از دستاوردهای درخشان انقلاب شاه و مردم بود جلوی از بین رفتن منابع طبیعی را گرفت و یک بار دیگر سنت کهن درختکاری و نگاهبانی از درخت‌های جنگلی جان تازه‌ای به خود گرفت جشن درختکاری در پاسداشت این دهش اهورایی است و هر سال در روز ۱۵ اسفند ماه این جشن از سوی شاهنشاه آریامهر با برنشاندن درختی انجام می‌شود.

۱۵ اسفند ماه ۲۵۳۴ شاهنشاهی در پیشگاه شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو و والاحضرت همایون ولیعهد ایران رضا پهلوی و دیگر هموندان خاندان شاهنشاهی ایران، آیین خجسته درختکاری برگزار شد. در این آیین شاهنشاه آریامهر و شهبانو و همه والاحضرت‌ها در ساعت ۱۱ بامداد به بلندی‌های شهستان پهلوی وارد شدند. والاحضرت شاهپورها و شاهدخت‌ها، سرکار علیه بانو فریده دیبا، امیرعباس هویدا نخست وزیر و دبیرکل حزب رستاخیز ملت ایران ، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی و دیگر بلندپایگان برجسته کشوری و لشکری از اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها پیشباز کردند. هنگام ورود اعلیحضرتین وزیر کشاورزی و منابع طبیعی نشان‌های ویژه یادبود آیین درختکاری را به پیشگاه اعلیحضرتین پیشکش کرد . آنگاه اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها به جای برگزاری جشن رفتند. در این هنگام سرود شاهنشاهی ایران از سوی دسته موزیک پیشاهنگان نواخته شد. منصور روحانی وزیر کشاورزی و منابع طبیعی در گزارشی گفت:

شاهنشاها علیاحضرتا
در تعالیم زرتشت و سرمشق‌های باستانی همیشه و همه جا از آب و آبادانی، از کشاورزی و سرسبزی، از کشت و نگاهداری درخت به عنوان کارهایی مقدس و نیمه آسمانی یاد شده است. پادشاهان هخامنشی برکتیبه‌ها که کتاب روزگار و دورنمای زمان است بزرگترین آرزوهایشان یعنی نجات این کشور از خشکسالی را نقش می‌کردند. نه تنها این آرزوی شاهان هخامنشی و دستورهای زرتشت و سرمشق‌های نیاکان ما را تحقق نبخشد بلکه گهگاه بلایی آسمانی را مامور خشکسالی این سرزمین کرد و یا ابتلایی زمینی را به صورت حمله اقوام وحشی حواله جان مردم این دیار ساخته، با تمام این احوال ایران باقی ماند چرا که اعتقاد قلبی ملت ایران به رژیم شاهنشاهی و مقدس و معزز شمردن شاهنشاهان این سرزمین ستون اصلی و بقا و محور اصیل امیدواری مردم ایران زمین بوده و هست و تا ابد خواهد بود. آثار شوم و عوارض مسموم روزگاران گذشته در کشور ما نشانه‌هایی بسیار دارد. در شهرهای ما روستاهای ما در فرهنگ ما، درمناعت ما در کشاورزی و فلاحت ما ...
اما در کار کشاورزی از این همه نشانه‌ها هیچکدام به سیاهی و زندگی مناسباتی نبوده که اربابان ستمکار با رعایای زحمتکش و بردبار خویش برقرارکرده بودند. قرن‌ها و فرن‌ها زمین در دست ارباب، کاریز و چشمه ساز یعنی آب در دست مالک و جنگل و مرتع و چراگاه در دست خوانین و متنفذین بود. نتیجه این مالکیت‌های ظالمانه بود که کشاورز ایرانی غمی در چهره داشت به نشانه فقر روحی زخمی بر بدن داشت به نشانه فقر جسمی و وصله‌ای بر پیراهن به نشانه فقر مادی لیکن طلوع شاهنشاهی دودمان پهلوی فصلی تازه و عصری نوین به وجود آورد که می‌بایست چنین بساطی در هم کوفته و چنین ظلمی از میان برداشته شود. قریب سی و شش سال از شاهنشاهی پهلوی گذشت و حوادث و وقایع با میهن ما و با رهبری‌های میهن ما دست و پنجه بسیار نرم کرد تا سرانجام اندیشه تابناک شاهنشاه آریامهر هم چون خورشیدی ابر حوادث را به کناری زد و جان تازه و حیات تازه تری به ملت ایران واز جمله به کشاورز ایرانی عطا فرمود.
تاریخ اعطای آزادی به کشاورز ایرانی به ظاهر در بهمن ۱۳۴۱ است لیکن همه می‌دانند از همان روزهای نخستین سلطنت و از همان لحظات و ساعات اولین که بر دوش جوانان وطن پرست و غیور به مجلس شورای ملی نزول اجلال فرمودید به فکر نجات این مردم به خصوص اعطای آزادی به طبقه کشاورز و کارگر بودید. و از همان روزها بود که به حکم آنچه در کتاب « ماموریت برای وطنم » و کتاب « انقلاب سفید » مرقوم فرموده‌اید شبی نبود که با فکر مردم سر بر زمین نگذارید و صبحی نبود که با فکر خدمت به این مرز و بوم سر از بستر برنگیرید. و چنان بود که در انقلاب ششم بهمن نخستین پرچمی را که برافراشتید پرچم نجات زمین و آب بود از چنگ ارباب و نجات چراگاه‌ها و جنگل از دست خوانین در کنار این سه اصل انقلاب یعنی اصلاحات ارضی، ملی شدن جنگل‌ها و مراتع و ملی شدن آب‌های کشور، قانون درخت به عنوان شاه بیتی که از فکر شاهنشاه ایران الهام گرفته باشد و به عنوان یکی از انسانی‌ترین قوانین این سرزمین و به تصویب و تایید و اجرا رسید و ضامن و حامی با ارزش برای گسترش فضایی سبز، تامین سلامت محیط زیست و تعدیل خشکی هوای این سرزمین و تشویق مردم به درختکاری و بهره گیری صحیح و منطقی از این نعمت بهشتی شد. تا آنجا که به یمن نیت خیر و حقیقت محضی که خمیرمایه این اندیشه بهشتی بود، شهرها و روستاها به گسترش درختکاری دست زدند. و دولت نیز به سهم خود در این راه قدم‌های استواری برداشت که ارزش تقدیم گزارشی به پیشگاه مبارک را دارد.
جمع جنگل کاری تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی [۱۳۵۴ خورشیدی ] بیش از ۲۹٬۵۰۰ هکتار است که از این رقم ۵ هزار هکتار آن مربوط به سال جاری است. در امر مبارزه با شن روان تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی بیش از ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار شن روان و اراضی کویری تثبیت شده است از این مقدار بیش از سه میلیون هکتار قرق، بیش از ۴۰۰ هزار هکتار بذرپاشی و ۳۰۰ هزار هکتار نهال کاری است که از جمع این دو رقم نزدیک به ۳۵ هزار هکتار با استفاده از مالچ تثبیت و کشت شده است.
در امر پارک سازی تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی ۲۵ پارک بزرگ و کوچک جنگلی در جاهای گوناگون کشور ایجاد شد که بزرگ‌ترین این پارک‌ها پارک جنگلی نور با مساحتی حدود ۴۰۰۰ هکتار می‌باشد.
شاهنشاها
آنچه هخامنشیان آرزو می‌کردند و زرتشت پیامبر ندا می‌داد و نیاکان ما یادآور می‌شدند و نیاکان ما یادآور می‌شدند،خوشبختانه در این دوره از تاریخ ایران صورت عمل و اجرا به خود گرفت.


بیابان سازی ایران - از سال ۱۳۵۸ با پای گرفتن رژیم اسلامی در ایران برنامه بیابان سازی ایران آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد: آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند