الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
* | * | ||
[[پرونده: | [[پرونده: ShahbanooFarahPahlaviCulturalPioneer1.jpg|thumb|260px|علیاحضرت فرح پهلوی شهبانوی ایران مبتکر و ریاست عالیه جشنواره توس ]] | ||
'''[[ | '''[[جشنواره توس]]''' ۲۲ تا ۲۷ تیرماه جلوهای از شکوه ملی و خویشتن گرایی ایرانیان و بزرگداشت فرهنگ ایرانی یکی از اندیشههای خردمندانه علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی است که سرآغاز آن چهل سال پیشتر زمانی که فرمان اعلیحضرت همایون رضا شاه بزرگ نخستین گردهمایی برای بزرگداشت فردوسی داده شد بود. | ||
در آستانه هزارمین زادروز استاد ابوالقاسم فردوسی وزارت معارف دستور یافت که در مهر ماه ۱۳۱۳ هزارمین زادروز فردوسی را جشن بگیرد تا شاهنامهشناسان از سراسر گیتی از میهنپرستی و ایدههای ارجمند فردوسی که در چامههای فردوسی در شاهنامه تارهای وجود هر ایرانی را به لرزه در میآورد یادآورند. همه دانشمندان ادبیات و ادب شناسان و پژوهشگران شاهنامه این ایده را ستودند و در جشن هزاره فردوسی شرکت کردند. پس از پایان کنگره شرکت کنندگان راهی توس شدند. اعلیحضرت همایون رضا شاه بزرگ در آیین باشکوه و بیهمانندی با سخنان خود آرامگاه فردوسی را گشودند جایی که همواره زیارتگاه ایرانپرستان بوده و هست. | |||
به فرمان اعلیحضرت همایون رضا شاه بزرگ آرامگاه استاد ابوالقاسم فردوسی ساخته شد. در روز ۲۰ مهر ماه ۱۳۱۳ رضا شاه بزرگ در آیین رسمی آرامگاه فردوسی را گشودند. به دستور رضا شاه بزرگ وزارت معارف برای بزرگداشت هزارمین سالروز فردوسی هزاره فردوسی را در دبیرستان دارالفنون از روز ۱۶ - ۱۲ مهر ماه ۱۳۱۳ برگزار کرد. | |||
سازمان جشنواره توس به ریاست عالیه شهبانو فرح پهلوی در سال ۱۳۵۳ خورشیدی بنیان شد. این سازمان برگزار کننده جشنواره توس برای بزرگداشت استاد ابوالقاسم فردوسی توسی و شاهنامه بود. از نخستین وظایف سازمان فراخواندن بزرگان ادبیات پارسی و شاهنامه شناسان ایرانی و خارجی به توس و برگزاری جشنواره همه ساله توس بود. علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی نخستین جشنواره توس را در ۲۲ تیر ماه ۱۳۵۴ خورشیدی در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی گشودند. آرمان برگزاری جشنواره توس، زنده کردن روح جوانمردی از راه بازگو کردن داستانهای حماسی، اخلاقی و پهلوانی است و بازگشت به ریشههای باستانی فرهنگ و اقوام ایرانی. جشنواره توس با ترتیب دادن برنامههای جانبی شامل نمایش، نگارگری ایرانی، نقاشی قهوه خانهای، سینما، موسیقی، نقالی، ورزش باستانی، و نمایشگاههای بی شمار به یک فستیوال ملی تبدیل گردید و شاهنامه و فردوسی را به میان مردم برد ... '''[[جشنواره توس|این نوشتار را بخوانید]]''' | |||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | [[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | ||
نسخهٔ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۲۷
جشنواره توس ۲۲ تا ۲۷ تیرماه جلوهای از شکوه ملی و خویشتن گرایی ایرانیان و بزرگداشت فرهنگ ایرانی یکی از اندیشههای خردمندانه علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی است که سرآغاز آن چهل سال پیشتر زمانی که فرمان اعلیحضرت همایون رضا شاه بزرگ نخستین گردهمایی برای بزرگداشت فردوسی داده شد بود.
در آستانه هزارمین زادروز استاد ابوالقاسم فردوسی وزارت معارف دستور یافت که در مهر ماه ۱۳۱۳ هزارمین زادروز فردوسی را جشن بگیرد تا شاهنامهشناسان از سراسر گیتی از میهنپرستی و ایدههای ارجمند فردوسی که در چامههای فردوسی در شاهنامه تارهای وجود هر ایرانی را به لرزه در میآورد یادآورند. همه دانشمندان ادبیات و ادب شناسان و پژوهشگران شاهنامه این ایده را ستودند و در جشن هزاره فردوسی شرکت کردند. پس از پایان کنگره شرکت کنندگان راهی توس شدند. اعلیحضرت همایون رضا شاه بزرگ در آیین باشکوه و بیهمانندی با سخنان خود آرامگاه فردوسی را گشودند جایی که همواره زیارتگاه ایرانپرستان بوده و هست.
به فرمان اعلیحضرت همایون رضا شاه بزرگ آرامگاه استاد ابوالقاسم فردوسی ساخته شد. در روز ۲۰ مهر ماه ۱۳۱۳ رضا شاه بزرگ در آیین رسمی آرامگاه فردوسی را گشودند. به دستور رضا شاه بزرگ وزارت معارف برای بزرگداشت هزارمین سالروز فردوسی هزاره فردوسی را در دبیرستان دارالفنون از روز ۱۶ - ۱۲ مهر ماه ۱۳۱۳ برگزار کرد.
سازمان جشنواره توس به ریاست عالیه شهبانو فرح پهلوی در سال ۱۳۵۳ خورشیدی بنیان شد. این سازمان برگزار کننده جشنواره توس برای بزرگداشت استاد ابوالقاسم فردوسی توسی و شاهنامه بود. از نخستین وظایف سازمان فراخواندن بزرگان ادبیات پارسی و شاهنامه شناسان ایرانی و خارجی به توس و برگزاری جشنواره همه ساله توس بود. علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی نخستین جشنواره توس را در ۲۲ تیر ماه ۱۳۵۴ خورشیدی در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی گشودند. آرمان برگزاری جشنواره توس، زنده کردن روح جوانمردی از راه بازگو کردن داستانهای حماسی، اخلاقی و پهلوانی است و بازگشت به ریشههای باستانی فرهنگ و اقوام ایرانی. جشنواره توس با ترتیب دادن برنامههای جانبی شامل نمایش، نگارگری ایرانی، نقاشی قهوه خانهای، سینما، موسیقی، نقالی، ورزش باستانی، و نمایشگاههای بی شمار به یک فستیوال ملی تبدیل گردید و شاهنامه و فردوسی را به میان مردم برد ... این نوشتار را بخوانید