الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
* | * | ||
[[پرونده: | [[پرونده:Stalin01.jpg|thumb|left|180px|استالین خونخوارترین موجود روی کره زمین حزب توده را در ایران بنیان میکند]] | ||
'''[[ | '''[[حزب توده]]''' بنیان شده در روز ۱۰ مهر ماه ۱۳۲۰ یک حزب سیاسی نبود بلکه حزب توده گروهی خائن و جاسوس بودند که تا فروپاشی شوروی، ستون پنجم در کشور ایران به شمار میآمدند. حزب توده و سازمان افسران حزب توده اسرار ارتش، اسلحههای ارتش و فشنگ را میدزدیدند، بمب و نارنجک میساختند، آموزش آدمکشی میدادند که این طبیعت خائن حزب توده و سازمانهای وابسته به آن است. آرمان حزب توده براندازی مشروطه شاهنشاهی و برپایی حکومت جمهوری سوسیالیستی خلق شوروی در ایران بود و میباشد. حزب توده در سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی با همدستی اسلامیون و دیگر گروهکهای کمونیستی، جمهوری اسلامی را در ایران برپا ساخت. | ||
حکومت مشروطه شاهنشاهی ایران چهار گروه دشمن داشت و دارد: گروه نخست: ایل مغول قاجار که نتوانستند فراموش کنند که مجلس شورای ملی این سلسله بیگانه که بر ایران سلطه یافته بودند را منقرض کرد و شاهنشاهی ایران را به رضا شاه پهلوی یک ایرانی، مردی برخاسته از خاک پاک ایران داد. گروه دوم، اسلام سیاسی بود که فراموش نکردند با نوشته شدن قانون اساسی مشروطه، یک حکومت سکولار در ایران بنیان شد و ملایان و شریعت به کناری نهاده شدند. گروه سوم، فئودالهای ایران بودند که با اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی همه امتیازها و برتریها و زندگی لوکسی که از کار و زحمت کشاورزان ایرانی برای خود گردآورده بودند را از دست دادند. گروه چهارم، کمونیستها و دنبالهروهای حزب توده بودند، دشمنان دو پادشاه ایرانی ایرانساز، اعلیحضرت همایون رضا شاه پهلوی و اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر که نگذاشتند کمونیستها از کشور ایران یک کشور جمهوری سوسیالیستی خلق شوروی بسازند. | |||
زمانی که از حزب توده گفته میشود، نخست باید گفت که حزب توده، یک حزب نیست بلکه یک جنبش برای برپایی دیکتاتوری پرولتاریا می باشد. | |||
پس از | حزب توده ایران در ۱۰ مهر ماه ۱۳۲۰ پس از اشغال ایران به وسیله ارتش بریتانیا و شوروی از سوی استالین در تهران بنیان شد. این حزب سازمان اصلی چپ در تاریخ معاصر ایران است که جایگزین سوسیال دموکراسی زمان مشروطه و "حزب کمونیست ایران" (در دهه ۱۹۲۰) شد. بنیانگذاران حزب کمونیست ایران سلیمان میرزا اسکندری، ایرج اسکندری، بزرگ علوی، احسان طبری، خلیل ملکی، فریدون کشاورز، عبدالحسین نوشین و رضا رادمنش بودند که جزو ۵۳ چپگرای ایران بودند. حزب توده از سوی شوروی پشتیبانی میشد و میشود. پس از نجات آذربایجان و شکست فرقه دموکرات، حزب توده منشعب شد و گروهی به اصطلاح روشنفکر تظاهر کردند که از حزب توده بیرون آمدهاند و به سازمانهای دولتی رخنه کردند و گروهی به شوروی و آلمان شرقی فرارکردند. پس از سوءقصد به جان شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی در دانشگاه تهران در روز ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ که از سوی حزب توده برنامهریزی شده بود و یکی از هموندان حزب توده ناصر فخرآرایی چکاننده ماشه به سوی شاهنشاه ایران بود، با اعلامیه دولت منحل شد ... '''[[حزب توده|این نوشتار را بخوانید]]''' | ||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | [[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | ||
نسخهٔ ۲۳ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۴۹
حزب توده بنیان شده در روز ۱۰ مهر ماه ۱۳۲۰ یک حزب سیاسی نبود بلکه حزب توده گروهی خائن و جاسوس بودند که تا فروپاشی شوروی، ستون پنجم در کشور ایران به شمار میآمدند. حزب توده و سازمان افسران حزب توده اسرار ارتش، اسلحههای ارتش و فشنگ را میدزدیدند، بمب و نارنجک میساختند، آموزش آدمکشی میدادند که این طبیعت خائن حزب توده و سازمانهای وابسته به آن است. آرمان حزب توده براندازی مشروطه شاهنشاهی و برپایی حکومت جمهوری سوسیالیستی خلق شوروی در ایران بود و میباشد. حزب توده در سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی با همدستی اسلامیون و دیگر گروهکهای کمونیستی، جمهوری اسلامی را در ایران برپا ساخت.
حکومت مشروطه شاهنشاهی ایران چهار گروه دشمن داشت و دارد: گروه نخست: ایل مغول قاجار که نتوانستند فراموش کنند که مجلس شورای ملی این سلسله بیگانه که بر ایران سلطه یافته بودند را منقرض کرد و شاهنشاهی ایران را به رضا شاه پهلوی یک ایرانی، مردی برخاسته از خاک پاک ایران داد. گروه دوم، اسلام سیاسی بود که فراموش نکردند با نوشته شدن قانون اساسی مشروطه، یک حکومت سکولار در ایران بنیان شد و ملایان و شریعت به کناری نهاده شدند. گروه سوم، فئودالهای ایران بودند که با اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی همه امتیازها و برتریها و زندگی لوکسی که از کار و زحمت کشاورزان ایرانی برای خود گردآورده بودند را از دست دادند. گروه چهارم، کمونیستها و دنبالهروهای حزب توده بودند، دشمنان دو پادشاه ایرانی ایرانساز، اعلیحضرت همایون رضا شاه پهلوی و اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر که نگذاشتند کمونیستها از کشور ایران یک کشور جمهوری سوسیالیستی خلق شوروی بسازند.
زمانی که از حزب توده گفته میشود، نخست باید گفت که حزب توده، یک حزب نیست بلکه یک جنبش برای برپایی دیکتاتوری پرولتاریا می باشد.
حزب توده ایران در ۱۰ مهر ماه ۱۳۲۰ پس از اشغال ایران به وسیله ارتش بریتانیا و شوروی از سوی استالین در تهران بنیان شد. این حزب سازمان اصلی چپ در تاریخ معاصر ایران است که جایگزین سوسیال دموکراسی زمان مشروطه و "حزب کمونیست ایران" (در دهه ۱۹۲۰) شد. بنیانگذاران حزب کمونیست ایران سلیمان میرزا اسکندری، ایرج اسکندری، بزرگ علوی، احسان طبری، خلیل ملکی، فریدون کشاورز، عبدالحسین نوشین و رضا رادمنش بودند که جزو ۵۳ چپگرای ایران بودند. حزب توده از سوی شوروی پشتیبانی میشد و میشود. پس از نجات آذربایجان و شکست فرقه دموکرات، حزب توده منشعب شد و گروهی به اصطلاح روشنفکر تظاهر کردند که از حزب توده بیرون آمدهاند و به سازمانهای دولتی رخنه کردند و گروهی به شوروی و آلمان شرقی فرارکردند. پس از سوءقصد به جان شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی در دانشگاه تهران در روز ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ که از سوی حزب توده برنامهریزی شده بود و یکی از هموندان حزب توده ناصر فخرآرایی چکاننده ماشه به سوی شاهنشاه ایران بود، با اعلامیه دولت منحل شد ... این نوشتار را بخوانید