الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:
*
*


[[پرونده:RezaShahBozorgStateVisitTurkiyeh15a.jpg|thumb|left|240px|سرود ملی ایران نخستین بار در بازدید رسمی رضا شاه بزرگ از ترکیه نواخته می‌شود ۲۷ خرداد ماه ۱۳۱۳]]
[[پرونده:ShahSorayaPM.jpg|thumb|left|160px|اعلیحضرت شاهنشاه و ملکه ثریا، مصدق و چند تن از وزیران را برای شرفیابی می‌پذیرند]]
{{ شنیدن
[[پرونده:MarmarPalace.jpg|thumb|left|160px|مردم ایران دروازه‌های کاخ مرمر را می‌بندند و از رفتن شاهنشاه جلوگیری می‌کنند]]
| نام پرونده = Imperial Iranian national anthem (pahlavi dynasty).ogg
| عنوان      = سرود ملی شاهنشاهی ایران
| توصیف      =
}}
'''[[سرود ملی ایران]]'''  سمبل حکومت مشروطه پارلمانی سکولار ایران در کنار پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران است. ، نشان شیر و خورشید نشان سه هزار و پانصد ساله ملت ایران است که بر پایه اصل پنجم قانون اساسی مشروطه ایران بر روی پرچم سه رنگ سبز و سفید و سرخ ایران جای دارد.  سرود ملی ایران نخستین بار در بازدید رسمی اعلیحضرت همایون رضا شاه پهلوی از کشور ترکیه نواخته شد. سرود ملی چامه و ملودی است  که در آیین‌های رسمی کشوری یا بازدیدهای رسمی از دیگر کشورها نواخته می‌شود. پیش از سامانه پهلوی کشور ایران سرود ملی نداشت. به دستور اعلیحضرت همایون رضا شاه پهلوی سرود ملی ایران در انجمن ادبی ایران به نوشتار درآمد. سرود ملی ایران دربرگیرنده سه بخش است، نخستین بخش آن "سرود شاهنشاهی"، بخش دوم "سرود پرچم" و بخش سوم "سرود ملت"  نامیده می‌شود. ملودی هر سه سرود یکسان است ولی چامه‌هایشان گوناگون است. ملودی سرود ملی ایران از سوی غلامرضا مین باشیان نوشته شده است.


<center>
'''[[روز ملت ۹ اسفند ماه ۱۳۳۱]]''' سالروز قیام مردم پایتخت علیه توطئه محمد مصدق در سرنگونی حکومت پارلمانی شاهنشاهی ایران می‌باشد. پنج هفته پیش از رخداد قیام مردم تهران، محمد مصدق از مجلس شورای ملی اختیارات دیکتاتوری برای یک سال دیگر گرفت. با این اختیارات محمد مصدق می توانست بدون تصویب مجلس شورای ملی خود قانون بنویسد و خود آن را تصویب نماید و به اجرا درآورد.  یعنی "قوه مقننه" و "قوه مجریه" از یکدیگر جدا و مستقل نبودند بلکه در وجود شخص محمد مصدق متبلور شدند. جدایی سه قوه مقننه، مجریه و قضاییه بر پایه اصل ۲۷ متمم قانون اساسی یکی از پایه‌های قانون اساسی است، زیر پاگذاشتن اصل ۲۷  بر پایه اصل هفتم متمم قانون اساسی که "اساس مشروطیت جزاً و کلاً تعطیل‌بردار نیست" غیرممکن است. با این اختیارات محمد مصدق ملکه مادر، والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی و دیگر اعضای خانواده سلطنتی را از ایران پیشتر بیرون کرده بود. سپس مصدق نقشه در سر داشت که شاهنشاه ایران اعلیحضرت همایون محمد رضا شاه پهلوی و ملکه ثریا را از ایران خارج نماید. توطئه مصدق با همدستی شوروی برای برقرار ساختن جمهوری خلق ایران بود که در آن محمد مصدق پرزیدنت این جمهوری خلقی شود. نمایندگان مجلس شورای ملی که از نقشه‌های پلید مصدق آگاه شده بودند پشتیبانی خود را از مصدق گرفتند و رییس مجلس شورای ملی نامه‌ای به شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی نوشت که در آن از اعلیحضرت درخواست کرد که معظم‌له به هیچ روی از کشور بیرون نروند. مجلس شورای ملی با اعلامیه‌ای از مردم پایتخت خواست که برای جلوگیری از سفر شاهنشاه به خارج "هر کاری" که می‌توانند انجام دهند و از اعلیحضرت درخواست کنند که در تصمیم برای خروج از کشور بازنگری بنمایند. مردم تهران در برابر کاخ مرمر گردآمدند و با فریادهای "جاوید شاه" از شاهنشاه ایران درخواست کردند که شاهنشاه در کشور بمانند و نشان دادند که مردم ایران خواستار حکومت شاهنشاهی پارلمانی خود هستند و نه حکومت جمهوری خلقی به ریاست جمهوری محمد مصدق. با دیدن این اوضاع شاهنشاه ایران برآن شدند که در کشور بمانند و به میان مردم که در برابر کاخ مرمر چشم به راه تصمیم شاهنشاه بودند رفتند. ...'''[[روز ملت ۹ اسفند ماه ۱۳۳۱|این نوشتار را بخوانید]]'''
'''سرود شاهنشاهی'''
{{شعر}}
{{ب| شاهنشاه ما زنده بادا |پايد کشور به فرش جاودان}}
{{ب| کز پهلوی شد ملک ایران|صد ره بهتر ز عهد باستان‏}}
{{ب| از دشمنان بودی پریشان | در سایه‌اش آسوده ایران}}
{{ب| ایرانیان پیوسته شادان | همواره یزدان بوَد او را نگهبان}}
{{پایان شعر}}
'''سرود پرچم'''
{{شعر}}
{{ب| ای پرچم خورشید ایران | پرتو افکن بر روی این جهان}}
{{ب| یاد آور از آن روزگاری | کسود از برق تیغت بر کران}}
{{ب| در سایه‌ات جان می فشانیم | از دشمنان جان می‌ستانیم}}
{{ب| ما وارث مُلک کیانیم | همیشه خواهیم وطن را از دل و جان}}
{{پایان شعر}}
'''سرود ملت'''
{{شعر}}
{{ب| بودیم و هستیم پیرو حق | جز حق هرگز نخواهیم از جهان}}
{{ب| با شاه پرستی مملکت را | داریم از دست دشمن در امان }}
{{ب| ما پیرو کردار نیکیم | روشندل از پندار نیکیم }}
{{ب| رخشنده از گفتار نیکیم | شده زین فضائل بلند آواز ایران }}
{{پایان شعر}}
</center>
 
 
 
'''[[سرود ملی ایران|این نوشتار را بخوانید]]'''...


</onlyinclude>
</onlyinclude>


[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]

نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۴۲


اعلیحضرت شاهنشاه و ملکه ثریا، مصدق و چند تن از وزیران را برای شرفیابی می‌پذیرند
مردم ایران دروازه‌های کاخ مرمر را می‌بندند و از رفتن شاهنشاه جلوگیری می‌کنند

روز ملت ۹ اسفند ماه ۱۳۳۱ سالروز قیام مردم پایتخت علیه توطئه محمد مصدق در سرنگونی حکومت پارلمانی شاهنشاهی ایران می‌باشد. پنج هفته پیش از رخداد قیام مردم تهران، محمد مصدق از مجلس شورای ملی اختیارات دیکتاتوری برای یک سال دیگر گرفت. با این اختیارات محمد مصدق می توانست بدون تصویب مجلس شورای ملی خود قانون بنویسد و خود آن را تصویب نماید و به اجرا درآورد. یعنی "قوه مقننه" و "قوه مجریه" از یکدیگر جدا و مستقل نبودند بلکه در وجود شخص محمد مصدق متبلور شدند. جدایی سه قوه مقننه، مجریه و قضاییه بر پایه اصل ۲۷ متمم قانون اساسی یکی از پایه‌های قانون اساسی است، زیر پاگذاشتن اصل ۲۷ بر پایه اصل هفتم متمم قانون اساسی که "اساس مشروطیت جزاً و کلاً تعطیل‌بردار نیست" غیرممکن است. با این اختیارات محمد مصدق ملکه مادر، والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی و دیگر اعضای خانواده سلطنتی را از ایران پیشتر بیرون کرده بود. سپس مصدق نقشه در سر داشت که شاهنشاه ایران اعلیحضرت همایون محمد رضا شاه پهلوی و ملکه ثریا را از ایران خارج نماید. توطئه مصدق با همدستی شوروی برای برقرار ساختن جمهوری خلق ایران بود که در آن محمد مصدق پرزیدنت این جمهوری خلقی شود. نمایندگان مجلس شورای ملی که از نقشه‌های پلید مصدق آگاه شده بودند پشتیبانی خود را از مصدق گرفتند و رییس مجلس شورای ملی نامه‌ای به شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی نوشت که در آن از اعلیحضرت درخواست کرد که معظم‌له به هیچ روی از کشور بیرون نروند. مجلس شورای ملی با اعلامیه‌ای از مردم پایتخت خواست که برای جلوگیری از سفر شاهنشاه به خارج "هر کاری" که می‌توانند انجام دهند و از اعلیحضرت درخواست کنند که در تصمیم برای خروج از کشور بازنگری بنمایند. مردم تهران در برابر کاخ مرمر گردآمدند و با فریادهای "جاوید شاه" از شاهنشاه ایران درخواست کردند که شاهنشاه در کشور بمانند و نشان دادند که مردم ایران خواستار حکومت شاهنشاهی پارلمانی خود هستند و نه حکومت جمهوری خلقی به ریاست جمهوری محمد مصدق. با دیدن این اوضاع شاهنشاه ایران برآن شدند که در کشور بمانند و به میان مردم که در برابر کاخ مرمر چشم به راه تصمیم شاهنشاه بودند رفتند. ...این نوشتار را بخوانید