سخنرانی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی ریاست عالیه هیات نمایندگی ایران در سی‌امین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد ۳ آذر ماه ۱۳۵۴

سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی

درگاه والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی سخنرانی‌های والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی

بنیاد والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی

سخنرانی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی ریاست عالیه هیات نمایندگی ایران در سی‌امین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد ۳ آذر ماه ۱۳۵۴

والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی ریاست عالیه هیأت نمایندگی ایران در سی‌امین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد و در کمیسیون دوم آن سخنرانی ایراد کردند. والاحضرت ابتدا به کمک‌های ناچیز کشورهای صنعتی برای کمک به کشورهای در حال رشد اشاره کردند و گفتند، در سال پیش کمک کشورهای صنعتی در این زمینه ۳۳/۰ درصد تولید ناخالص ملی آنان بود در حالیکه ایران ۶ درصد تولید ناخالص ملی خود را صرف کمک دوجانبه و یک‌جانبه نموده است. والاحضرت این خطر را یادآوری کردند که کمک کشورهای صنعتی رو به کاهش است و باید نسبت به آن تجدید نظر به عمل آید. والاحضرت در بخش دیگری از سخنان خود به بحث پیرامون چشم‌انداز کنفرانس آینده پاریس پرداختند و گفتند: کنفرانس آینده پاریس به ما نشان خواهد داد که آیا تحول اخیر تنها مبین تغییر تاکتیکی کشورهای صنعتی است یا پاسخ به تجدید نظر حقیقی و عمیق در مفاهیم شگفت‌انگیزی است که کشورهای رو به پیشرفت از ابتدا طرفدار آن بودند. کشورهای در حال توسعه حسن نیت خود را نشان داده‌اند، اکنون نوبت کشورهای صنعتی است ک حسن نیت خود را به اثبات برسانند. امیدواریم در ماوراء مشاجرات بی فایده و مباحث بی‌حاصل، کشورهای صنعتی حقایق جهان کنونی و این واقعیت را که وابستگی کشورها به یکدیگر جاده‌ای دوطرفه است و کلیه کشورها را چه غنی و چه فقیر به یکدیگر مربوط می‌سازد، بپذیرند.

مقایسه کمک‌های ایران- با اعتقاد به اینکه کوشش‌های کشورهای محروم در راه توسعه باید مورد حمایت قرار گیرد، ایران در آغاز سال ۱۹۷۴ تأسیس صندوق ویژه‌ای را پیشنهاد کرد که وجوه آن بوسیله کشورهای صادر کننده نفت و کشورهای صنعتی پرداخت و با بی‌طرفی کامل اداره شود. افسوس که این نیت تحقق نیافت. اما اعتقاد ما در این زمینه راسخ بود و بنا به ابتکار شاهنشاه نماینده ایران، به عنوان یکی از کشورهای صادر کننده نفت در کنفرانس وزیران اوپک در وین، پیشنهاد کرد صندوق امداد مخصوصی به سود کشورهای کم توسعه تأسیس شود. این پیشنهاد به تصمیم کشورهای صنعتی مبنی بر سهیم شدن یا نشدن در این زمینه بستگی نداشت. در اثنای این دومین دهه توسعه امید می‌رود که انتقال حقیقی منابع به مقیاس منطقی انجام شود. بنابراین، به موجب گزارش بانک بین‌المللی، برای اینکه کشورهای در حال توسعه مجموعاً به هدف ۵٪ افزایش رشد سالانه برسند، لازم است کمک کشورهای صنعتی از ۳۳/۰ تولید ناخالص ملی آنان در سال ۱۹۷۴ به ۸۱/۰ درصد در سال ۱۹۸۱ برسد. در عمل آگاهی از این امر موجب کمال تعجب است که در سال ۱۹۶۳ این کمک ۵۱/۰ درصد بوده است و بر حسب برآورد بانک بین‌المللی این خطر وجود دارد که در سال ۱۹۸۰ به بیش از ۰۲۴/۰ درصد تولید ناخالص ملی عرضه نشود در این زمینه بجاست یادآور شوم که کشورهای اوپک با کمکی معادل ۲ درصد تولید ناخالص ملی خود موافقت کرده‌اند و کمک شگفت‌انگیز کشور من، اعم از دوجانبه و یک‌جانبه، در سال ۱۹۷۴ به ۶ درصد درآمد ناخالص ملی ما رسیده است.

توسعه نابرابری- والاحضرت سپس به موقع جهانی زنان اشاره کردند و گفتند: نقش زن حتی در متن هر نظام بین‌المللی عادلانه و صحیح است. بنابراین، در وضع موجود ما از استفاده مؤثر از کلیه منابع انسانی بی‌بهره‌ایم، بخصوص از نیروی زنان که کمی توسعه بار مضاعفی به آنان تحمیل می‌کند و این کیفیت باید سریعاً رفع شود. کنفرانس جهانی سال بین‌المللی زن که در مکزیکو منعقد شد به موقع یادآور شد که مسائل زن مسائل تمام اجتماع است. معهذا از ذکر این نکته بسیار متأثرم که با وجود اقدامات مهم و نمایان کنفرانس مکزیکو با کمال تأسف طی مذاکرات هفتمین اجلاس فوق‌العاده که نتایج آن امروز در برابر ماست، یا نتوانسته‌اند اشاره به وضع زن بکنند یا نکرده‌اند. در این اجلاس به توسعه نابرابری که فعلاً در روابط اقتصادی بین‌المللی در جهان است و موجب شده است سه چهارم ابناء بشر مواجه با مشکلات سختی شوند که می‌شناسیم حمله شد. اما آقای رئیس، نباید فراموش کرد که این مشکلات هرگاه مربوط به زنانی باشد که در نابرابری نیز نابرابر هستند بزرگتر می‌شود. تصمیمات جدید که در مکزیکو به منظور بهبود وضع زنان اتخاذ شد باید جزء جدایی‌ناپذیر نظام جدید اقتصادی جهانی باشد و اگر ما زنان اکنون بگذاریم این دست‌آوردها از دسترس ما فرار کنند کنفرانس مکزیکو فریبی بیش نخواهد بود یا چنانکه گفته‌اند نبوده است. بنابراین، باید قسمتی از منابعی که به منظور توسعه تخصیص یافته است در جهت بهبود وضع زن هدایت شود. سازمان‌های بین‌المللی باید جهات تلاقی و وجوه مشترک برنامه کار مکزیکو را در زمینه برنامه‌های ویژه خود که مربوط به کمک‌های حال یا آینده است مورد بررسی مجدد قرار دهند. آن‌ها همچنین باید به مدیران دستگاه‌های خود توصیه‌های اختصاصی راجع به تجدید نظر کامل در مورد تصمیمات لازم جهت اجرای این برنامه بنمایند. برنامه و صندوق‌های ملل متحد و کلیه تشکیلات آن که به کار توسعه اشتغال دارند در چارچوب طرح‌های بسیار دقیق از جهت هدف‌های مورد نظر و منافع مورد استفاده عمل می‌کنند. بنابراین، بکوشیم که کلیه طرح‌های موجود مورد تجدید نظر قرار گیرد به این منظور که دامنه عمل آن‌ها به حدی وسعت یابد که زنان را نیز دربر گیرد.

کمبود مواد غذایی- والاحضرت سپس به نقش زنان در امور تغذیه اشاره کردند و متذکر شدند: یکی از زمینه‌هایی که اهمیت زیاد آن برای زنان مسلم است موضوع تغذیه و کشاورزی است. معهذا قطعنامه مصوب در هفتمین اجلاس فوق‌العاده، ضمن اشاره به اهمیت کشاورزی، ظاهراً فراموش کرده است که امروز هنوز و شاید بیش از همیشه، زنان، بویژه در کشورهای در حال توسعه، نقشی اساسی در این بخش و همچنین در تولید، تغییر شکل و فروش مواد غذایی ایفاء می‌کنند. راه حل مسئله کمبود مواد غذایی در جهان، بطور عمده عبارت است از افزایش سریع تولید مواد غذایی در کشورهای درحال توسعه. این وظیفه کلیه کشورها و سازمان‌های بین‌المللی است که در طرح مالی و فنی جهت تحقیق این منظور سهمی به عهده بگیرند به این ترتیب که بر نقش مهم زنان از طریق کمک به آنان جهت دسترسی به روش‌های مدرن کشت و زرع، تکنیک‌های بازرگانی خرید و فروش، اصول عمده بهداشت و تغذیه و غیره توجه و تأکید کنند. باید بخاطر داشته باشیم که بدون شرکت عادلانه و برابر زنان در فرایند توسعه هیچ کار با ارزشی نمی‌تواند انجام شود. بی‌عدالتی‌ها وامتیازات مشهود همچنان تکرار خواهند شد و ادامه خواهند یافت. امیدواریم مجمع عمومی در اجلاس کنونی خود به اهمیت این وضع آگاه شود. باری، ما تنها می‌توانیم بگوییم امیدواریم که قسمتی از خودخواهی‌ها که مبنای بی‌عدالتی‌ها و امتیازات فلج کننده پیشرفت اجتماع ما است از جامعه بین‌المللی رخت بربندد.