الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخهها
(اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
(اصلاح فاصلهٔ مجازی) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه میآید. --> | <!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه میآید. --> | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
*[[پرونده: | *[[پرونده:ShahanShahSpeech3Bahman1351b.mp4|thumb|220px|[[سخنرانی اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی آریامهر در نشست تاریخی کنگره بزرگ ملی در بزرگداشت دهمین سالگرد انقلاب شاه و مردم ۳ بهمن ماه ۱۳۵۱|سخنرانی اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی در دهمین سالروز انقلاب شاه و مردم و یادآوری روز ننگین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲]]]] | ||
[[پرونده: | [[پرونده:Fiftheenth Khordad 42 5.jpg|thumb|left|220px|خمینی چیان به خیابان میریزند]] | ||
[[پرونده:TerrorKhomeini15Khordad1342b6.jpg|thumb|left|220px|برجای مانده از سالن ورزش پارک شهر]] | |||
'''[[ | '''[[روز ننگین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲]]''' - در روز پانزدهم خرداد ماه ۱۳۴۲ خمینی بلوا و آشوبی در تهران و چند شهر دیگر برپا کرد تا شاید حکومت مشروطه پارلمانی ایران را براندازد. با دیدگاه امروز این بلوا در روز ننگین ۱۵ خرداد ماه همان ترکیبی را داشت که در آشوب سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی دیدیم. آرنگها « مرگ بر این دیکتاتور خون آشام » و « یا مرگ یا خمینی » بود. خمینی چیان بارها کوشش کردند که اسلحه خانه ارتش را بگیرند، سینماها را به آتش کشیدند و بانکها و مغازهها را تاراج کردند، زنان بدون حجاب را کتک زدند، به کلانتریها و ماموران پلیس یورش بردند و کتابخانهها، مدرسههای دخترانه و روزنامهها را به آتش کشیدند. خمینی چیان برنامه ریزی شده با نفت به آرشیو دادگستری که پروندههای این مجرمین در آنجا قرارداشت ،یورش بردند و بایگانی را به آتش کشیدند. در روز پانزدهم خرداد ۱۳۴۲ این بلوا نافرجام ماند زیرا که مردم ایران، ارتش، دولت، پلیس دست در دست یکدیگر خمینی چیان را تار و مار کردند. بلوای پانزدهم خرداد شکست خورد زیرا که کنفدراسیون دانشجویان و سازمان آزادی بخش فلسطین وجود نداشت. پس از این روز ننگین، خمینی چیان از اشتباههای خویش آموختند و برنامه دیگری ریختند. نخست توانستند که خمینی را از چوبه دار برهانند، از خمینی آیت اله ساختند و وی را سرانجام در نجف جایی که خمینی ایدئولوژی ولایت فقیه و حکومت اسلامی را پروراند، ماندگار کردند. آنگاه با بنیاد کنفدراسیون دانشجویان خارج از کشور، پروپاگاند علیه شاهنشاه ایران را آغاز کردند و با این پروپاگاندهای پیوسته توانستند کشورهای غربی را علیه شاهنشاه ایران برانگیزانند. خمینی چیان با عرفات و دیگر سازمانهای تروریستی همکاری کردند و تروریستهایی زبردست در ساختن بمب، مبارزههای مسلحانه و جنگهای چریکی برای براندازی حکومت ایران آموزش دادند و روانه ایران کردند. با اینکه خمینی از سوی دادگاه به مرگ محکوم شد، با همدستی ژنرال حسن پاکروان رییس سازمان اطلاعات و امنیت کشور خمینی آزاد شد تا برنامههای اهریمنی خود را علیه کشور ایران و شاهنشاه ایران ادامه دهد. همه کسانی که امروز در کشور ایران پستهای کلیدی را در دست دارند همان کسانی بودند که نزدیک به خمینی و در بلوای ۱۵ خرداد دستگیر شدند. | ||
در روز ننگین پانزدهم خرداد بلوا و آشوب از چند نقطه تهران آغاز شد. گروهی از خمینی چیان از میدان بارفروشان تهران به سرکردگی قمهکش معروف تهران "طیب حاج رضایی" به راه افتادند. گروهی دیگر از خمینی چیان از جلوی بازار و میدان ارگ با چماق و چاقو به راه افتادند. حرکت بسیار برنامه ریزی شده برای یورش به اداره انتشارات و رادیو و مرکز تسلیحات ارتش و کلانتریها برای دستیابی به سلاح گرم بود. خمینی چیان سر راه، جیپها و کامیونهای پلیس و ماشینهای آتش نشانی و خودروهای مردم را خرد کردند و به آتش کشیدند. در میدان ارگ خمینی چیان به پلیس حمله کردند و شماری از نیروهای انتظامی و تظاهرکنندگان کشته شدند. حملهها به تسلیحات ارتش و کلانتریها و اداره انتشارات و رادیو با وجود پایداری مامورین چندین بار از سرگرفته شد. خمینی چیان به پارک شهر ریختند و از ورودی پارک تا سالن ورزشی پارک شهر را ویران ساختند و به آتش کشیدند و شماری از درختان پارک شهر را نیز سوزاندند. گروهی پس از خرد کردن اتاقک نگهبان وارد کاخ دادگستری شدند، اینان به خوبی به ساختمان دادگستری و جای بایگانی دادگستری آشنایی داشتند، دیوار نازک میان اتاق نگهبان و بایگانی را خراب کردند و روی پروندههای بایگانی نفت ریختند و به آتش کشیدند و متواری شدند. خمینی چیان در دستههای کوچکتری پخش شدند و در ناصر خسرو برابر شمس العماره اتوبوسهای شرکت واحد را آتش زدند و همه کیوسکهای بلیت فروشی را شکستند و کیوسک را از جای درآوردند. گروهی دیگر از چهارراه گلوبندک به سوی بوذرجمهری غربی و خیابان خیام سرازیر شدند و آمبولانس کشیک وزارت بهداری و ورودی و شیشههای وزارت بهداری را شکستند. برابر نیمروز خمینی چیان گِرد وزارت دارایی را گرفتند و پلیس ناچار به پرتاب گاز اشک آور شد. آنگاه خمینی چیان در سه دسته چهارصد تنی به باشگاه ورزشی جعفری یورش بردند و بخشهای موزه باشگاه، ورزش باستانی و لباس کنی را شکستند و آتش زدند. کارمندان بانکهای پیرامون بازار تا ساعت ۱۹ ناچار در بانکها ماندند. خمینی چیان آمبولانس جا به جا کردن مردگان را نیز به آتش کشیدند. شماری از رهگذران در این وحشیگری جان باختند. هم چنین خمینی چیان سینماهای متروپل، سعدی، حافظ، ایفل، ادئون و مغازههای کنار این سینماها را آتش زدند. | |||
ساعت | از ساعت یک پس نیمروز کم کم تانکها به خیابانها آمدند. گروهی از خمینی چیان در شرق تهران راهی کارخانه برق ژاله شدند. تا رسیدن ماموران، کارکنان کارخانه با تشکیل گارد ملی و پایداری بی همانند از ورود خمینی چیان به کارخانه جلوگیری کردند. در همین هنگام خمینی چیان جلوی خودروی نیروی هوایی که از خیابان ژاله میگذشت را گرفتند و ستوان یکم نیروی هوایی حبیب اله مستوفیان را چند استوار نیروی هوایی سوار بر خودرو را بیرون کشیدند و بسیار دلخراش ستوان یکم مستوفیان دانشمندی مخترع و تیزهوش را به قتل رساندند و دیگر درجه داران را به سختی زخمی کردند. خمینی چیان در میدان خراسان اتوبوسهای شرکت واحد را به آتش کشیدند و به سوی خیابان ری و میدان شاه متواری شدند. به سبب نبودن اتوبوس و کمبود تاکسی مردم پیاده به سوی خانه هایشان میرفتند. در سراسر تهران خمینی چیان بیشتر مشروب فروشیها را ویران کردند و سینماها و دانسینگها ویران ساختند و یا به آتش کشیدند. از روش کار خمینی چیان روشن بود که ستاد مرکزی آنان در سرچشمه قرار دارد و بدین روی یورشها بیشتر در خیابانهای ری، سیروس، بهارستان، امیرکبیر، ناصرخسرو، بازار، باب همایون انجام میشد. هم چنین پیوسته برای خمینی چیان از خیابانهای شوش، دروازه غار، گودها، سید ملک خاتون افراد کمکی میرسید. از ساعت ۳ پس از نیمروز خمینی چیان به گروههای کوچکتری درآمدند و خود را به غرب و جنوب غربی تهران رساندند و ساعتهای دراز در خیابان شاهرضا و سی متری به زد و خورد پرداختند. | ||
برنامه اصلاحاتی که ملت ایران سالها چشم به راه آن بود، در روز ششم بهمن ماه ۱۳۴۱ به آرای ملت ایران گذاشته شد و با اکثریت آرای ملت ایران در سراسر کشور به منشور شش مادهای [[انقلاب شاه و مردم]] آری گفتهشد. با این اصلاحات زمینداران بزرگ و همچنین روحانیون آغاز به دشمنی کردند. با اجرای [[اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی]] میبایستی که فئودالیسم در ایران برچیده شود و زمین از مالکین بزرگ خریداری و میان کشاورزانی که روی آن کار میکردند تقسیم شود. مالکین بزرگ و ملایان به سرکردگی حجتالاسلام خمینی تبانی کرده و تظاهراتی علیه تقسیم اراضی به راه انداختند. اصل نخست اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی و دگرگون ساختن موقعیت سیاسی و اجتماعی زنان، با اصل پنجم منشور انقلاب شاه و مردم [[اصلاح قانون انتخابات ایران به منظور دادن حق رای به زنان و حقوق برابر سیاسی با مردان]] یعنی دادن آزادی به زنان و حق برابر سیاسی و اجتماعی با مردان در انتخاب کردن و انتخاب شدن در انجمنهای استان و شهرستان، دو مجلس شورای ملی و مجلس سنا و انتخابات در هر سطح انتخاباتی دیگر در کشور، افزون بر این، برای گسترش بیشتر دموکراسی در انتخابات آزاد محدودیت دینی برداشته شد تا هر ایرانی با هر باوری بتواند انتخاب کند و انتخاب شود که این با دگرگون ساختن سوگند نمایندگان از به "قرآن مجید" به "کتاب آسمانی" به اجرا درآید. همچنین دگرگون ساختن گاهنامه هجری خورشیدی به گاهنامه شاهنشاهی از فروردین ماه سال ۱۳۴۲ اصولی بودند که ملایان و فئودالها با آن به مخالفت برخاستند. | |||
[[روز ننگین ۱۵خرداد ۱۳۴۲|آنچه که در روز ننگین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ گذشت و پیشینه آن را بخوانیم و از کوتاهیها و اشتباههای گذشته خود بیاموزیم - پاینده ایران]] | |||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | [[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | ||
نسخهٔ ۴ ژوئن ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۵۵
روز ننگین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ - در روز پانزدهم خرداد ماه ۱۳۴۲ خمینی بلوا و آشوبی در تهران و چند شهر دیگر برپا کرد تا شاید حکومت مشروطه پارلمانی ایران را براندازد. با دیدگاه امروز این بلوا در روز ننگین ۱۵ خرداد ماه همان ترکیبی را داشت که در آشوب سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی دیدیم. آرنگها « مرگ بر این دیکتاتور خون آشام » و « یا مرگ یا خمینی » بود. خمینی چیان بارها کوشش کردند که اسلحه خانه ارتش را بگیرند، سینماها را به آتش کشیدند و بانکها و مغازهها را تاراج کردند، زنان بدون حجاب را کتک زدند، به کلانتریها و ماموران پلیس یورش بردند و کتابخانهها، مدرسههای دخترانه و روزنامهها را به آتش کشیدند. خمینی چیان برنامه ریزی شده با نفت به آرشیو دادگستری که پروندههای این مجرمین در آنجا قرارداشت ،یورش بردند و بایگانی را به آتش کشیدند. در روز پانزدهم خرداد ۱۳۴۲ این بلوا نافرجام ماند زیرا که مردم ایران، ارتش، دولت، پلیس دست در دست یکدیگر خمینی چیان را تار و مار کردند. بلوای پانزدهم خرداد شکست خورد زیرا که کنفدراسیون دانشجویان و سازمان آزادی بخش فلسطین وجود نداشت. پس از این روز ننگین، خمینی چیان از اشتباههای خویش آموختند و برنامه دیگری ریختند. نخست توانستند که خمینی را از چوبه دار برهانند، از خمینی آیت اله ساختند و وی را سرانجام در نجف جایی که خمینی ایدئولوژی ولایت فقیه و حکومت اسلامی را پروراند، ماندگار کردند. آنگاه با بنیاد کنفدراسیون دانشجویان خارج از کشور، پروپاگاند علیه شاهنشاه ایران را آغاز کردند و با این پروپاگاندهای پیوسته توانستند کشورهای غربی را علیه شاهنشاه ایران برانگیزانند. خمینی چیان با عرفات و دیگر سازمانهای تروریستی همکاری کردند و تروریستهایی زبردست در ساختن بمب، مبارزههای مسلحانه و جنگهای چریکی برای براندازی حکومت ایران آموزش دادند و روانه ایران کردند. با اینکه خمینی از سوی دادگاه به مرگ محکوم شد، با همدستی ژنرال حسن پاکروان رییس سازمان اطلاعات و امنیت کشور خمینی آزاد شد تا برنامههای اهریمنی خود را علیه کشور ایران و شاهنشاه ایران ادامه دهد. همه کسانی که امروز در کشور ایران پستهای کلیدی را در دست دارند همان کسانی بودند که نزدیک به خمینی و در بلوای ۱۵ خرداد دستگیر شدند.
در روز ننگین پانزدهم خرداد بلوا و آشوب از چند نقطه تهران آغاز شد. گروهی از خمینی چیان از میدان بارفروشان تهران به سرکردگی قمهکش معروف تهران "طیب حاج رضایی" به راه افتادند. گروهی دیگر از خمینی چیان از جلوی بازار و میدان ارگ با چماق و چاقو به راه افتادند. حرکت بسیار برنامه ریزی شده برای یورش به اداره انتشارات و رادیو و مرکز تسلیحات ارتش و کلانتریها برای دستیابی به سلاح گرم بود. خمینی چیان سر راه، جیپها و کامیونهای پلیس و ماشینهای آتش نشانی و خودروهای مردم را خرد کردند و به آتش کشیدند. در میدان ارگ خمینی چیان به پلیس حمله کردند و شماری از نیروهای انتظامی و تظاهرکنندگان کشته شدند. حملهها به تسلیحات ارتش و کلانتریها و اداره انتشارات و رادیو با وجود پایداری مامورین چندین بار از سرگرفته شد. خمینی چیان به پارک شهر ریختند و از ورودی پارک تا سالن ورزشی پارک شهر را ویران ساختند و به آتش کشیدند و شماری از درختان پارک شهر را نیز سوزاندند. گروهی پس از خرد کردن اتاقک نگهبان وارد کاخ دادگستری شدند، اینان به خوبی به ساختمان دادگستری و جای بایگانی دادگستری آشنایی داشتند، دیوار نازک میان اتاق نگهبان و بایگانی را خراب کردند و روی پروندههای بایگانی نفت ریختند و به آتش کشیدند و متواری شدند. خمینی چیان در دستههای کوچکتری پخش شدند و در ناصر خسرو برابر شمس العماره اتوبوسهای شرکت واحد را آتش زدند و همه کیوسکهای بلیت فروشی را شکستند و کیوسک را از جای درآوردند. گروهی دیگر از چهارراه گلوبندک به سوی بوذرجمهری غربی و خیابان خیام سرازیر شدند و آمبولانس کشیک وزارت بهداری و ورودی و شیشههای وزارت بهداری را شکستند. برابر نیمروز خمینی چیان گِرد وزارت دارایی را گرفتند و پلیس ناچار به پرتاب گاز اشک آور شد. آنگاه خمینی چیان در سه دسته چهارصد تنی به باشگاه ورزشی جعفری یورش بردند و بخشهای موزه باشگاه، ورزش باستانی و لباس کنی را شکستند و آتش زدند. کارمندان بانکهای پیرامون بازار تا ساعت ۱۹ ناچار در بانکها ماندند. خمینی چیان آمبولانس جا به جا کردن مردگان را نیز به آتش کشیدند. شماری از رهگذران در این وحشیگری جان باختند. هم چنین خمینی چیان سینماهای متروپل، سعدی، حافظ، ایفل، ادئون و مغازههای کنار این سینماها را آتش زدند.
از ساعت یک پس نیمروز کم کم تانکها به خیابانها آمدند. گروهی از خمینی چیان در شرق تهران راهی کارخانه برق ژاله شدند. تا رسیدن ماموران، کارکنان کارخانه با تشکیل گارد ملی و پایداری بی همانند از ورود خمینی چیان به کارخانه جلوگیری کردند. در همین هنگام خمینی چیان جلوی خودروی نیروی هوایی که از خیابان ژاله میگذشت را گرفتند و ستوان یکم نیروی هوایی حبیب اله مستوفیان را چند استوار نیروی هوایی سوار بر خودرو را بیرون کشیدند و بسیار دلخراش ستوان یکم مستوفیان دانشمندی مخترع و تیزهوش را به قتل رساندند و دیگر درجه داران را به سختی زخمی کردند. خمینی چیان در میدان خراسان اتوبوسهای شرکت واحد را به آتش کشیدند و به سوی خیابان ری و میدان شاه متواری شدند. به سبب نبودن اتوبوس و کمبود تاکسی مردم پیاده به سوی خانه هایشان میرفتند. در سراسر تهران خمینی چیان بیشتر مشروب فروشیها را ویران کردند و سینماها و دانسینگها ویران ساختند و یا به آتش کشیدند. از روش کار خمینی چیان روشن بود که ستاد مرکزی آنان در سرچشمه قرار دارد و بدین روی یورشها بیشتر در خیابانهای ری، سیروس، بهارستان، امیرکبیر، ناصرخسرو، بازار، باب همایون انجام میشد. هم چنین پیوسته برای خمینی چیان از خیابانهای شوش، دروازه غار، گودها، سید ملک خاتون افراد کمکی میرسید. از ساعت ۳ پس از نیمروز خمینی چیان به گروههای کوچکتری درآمدند و خود را به غرب و جنوب غربی تهران رساندند و ساعتهای دراز در خیابان شاهرضا و سی متری به زد و خورد پرداختند.
برنامه اصلاحاتی که ملت ایران سالها چشم به راه آن بود، در روز ششم بهمن ماه ۱۳۴۱ به آرای ملت ایران گذاشته شد و با اکثریت آرای ملت ایران در سراسر کشور به منشور شش مادهای انقلاب شاه و مردم آری گفتهشد. با این اصلاحات زمینداران بزرگ و همچنین روحانیون آغاز به دشمنی کردند. با اجرای اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی میبایستی که فئودالیسم در ایران برچیده شود و زمین از مالکین بزرگ خریداری و میان کشاورزانی که روی آن کار میکردند تقسیم شود. مالکین بزرگ و ملایان به سرکردگی حجتالاسلام خمینی تبانی کرده و تظاهراتی علیه تقسیم اراضی به راه انداختند. اصل نخست اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی و دگرگون ساختن موقعیت سیاسی و اجتماعی زنان، با اصل پنجم منشور انقلاب شاه و مردم اصلاح قانون انتخابات ایران به منظور دادن حق رای به زنان و حقوق برابر سیاسی با مردان یعنی دادن آزادی به زنان و حق برابر سیاسی و اجتماعی با مردان در انتخاب کردن و انتخاب شدن در انجمنهای استان و شهرستان، دو مجلس شورای ملی و مجلس سنا و انتخابات در هر سطح انتخاباتی دیگر در کشور، افزون بر این، برای گسترش بیشتر دموکراسی در انتخابات آزاد محدودیت دینی برداشته شد تا هر ایرانی با هر باوری بتواند انتخاب کند و انتخاب شود که این با دگرگون ساختن سوگند نمایندگان از به "قرآن مجید" به "کتاب آسمانی" به اجرا درآید. همچنین دگرگون ساختن گاهنامه هجری خورشیدی به گاهنامه شاهنشاهی از فروردین ماه سال ۱۳۴۲ اصولی بودند که ملایان و فئودالها با آن به مخالفت برخاستند.