الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶۶۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه می‌آید. -->
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه می‌آید. -->
<onlyinclude>
<onlyinclude>
*
[[پرونده:ShahanshahJashnJavid20Esfand1340.jpg|thumb|left|240px|شاهنشاه در میان خانواده جانباختگان ارتش ۱۳۴۰]]
[[پرونده:ShahanshahJashnJavid1341.jpg|thumb|left|220px|شاهنشاه در جشن جاوید ۱۳۴۱]]
[[پرونده:ShahanshahRoozJavid21Esfand1344.jpg|thumb|left|220px|شاهنشاه بر سینه فرزند یکی از جانباختگان مدال جاوید می‌نشانند ۱۳۴۴]]
[[پرونده:ShahanshahJashnJavid20Esfand1353.jpg|thumb|left|180px|]]
[[پرونده:JashnJavid3Esfand2534.jpg|thumb|left|180px|روز جاوید در باشگاه افسران سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی]]
'''[[روز جاوید|روز جاوید ۲۰ اسفند ماه]]''' - روز جاوید یکی از کهن‌ترین روزهای ویژه ایرانی است که پدران ما هر سال یک بار به نشان ارج نهادن به ایرانیایی که در راه آزادی و استقلال سرزمین آریایی خود جان باخته بودند برپا می‌نمودند و والاترین بزرگداشت و احترام را به جای آورده و نام جانباختگان را می‌بردند. روز جاوید از هخامنشیان بر جای مانده است، این آیین دیرین، از سال ۱۳۲۰ خورشیدی که شبانه کشور ایران از سوی ارتش شوروی و بریتانیا بمباران و اشغال شد، به فرمان اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر در روز ۲۰ اسفند ماه برپا می‌شود. آرمان برگزاری این آیین، بزرگداشت روان پاک سربازان از خودگذشته در راه نگاهبانی از دیهیم شاهنشاهی ایران و استقلال کشور و آبروی ملی است. در این روز بازماندگان این راد مردان و راد بانوان، کسانی که سرپرست خود را از دست داده‌اند و در این گیتی پر آشوب تنها مانده‌اند، گرد هم می‌آیند تا از آنان دلجویی شود. از ۲۲ بهمن ماه سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی، که ایران از سوی تروریست‌های اسلامی و مزدوران و تروریست‌های شرق و غرب اشغال شد، آیین روز جاوید دیگر برگزار نشد. به جای آن، پیوسته هزاران تن از سران و بلندپایگان کشوری و لشکری و ایرانیان نژاده از سوی رژیم غیرقانونی اسلامی چیره شده بر کشور ایران  تا به امروز تیرباران و یا به دار آویخته می‌شوند. امید آن داریم که آیین روز جاوید پس از سرنگونی فرقه تبهکاران، دوباره در پیشگاه  اعلیحضرت رضا شاه دوم برگزار شود و هر سال در روز ۲۰ اسفند ماه، ملت ایران یاد جانباختگان در راه میهن به ویژه در چهل سال گذشته را گرامی دارند.


[[پرونده:HappyBirthdayPrincessLeilaPahlavi7Farvardin.mp4|thumb|left|240px|زادروز فرخنده والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی]]
[[پرونده:ShahbanouPrincessLyla5.jpg|thumb|left|180px|]]
[[پرونده:PrincessLylaPahlavi5.jpg|thumb|left|180px|]]
[[پرونده:ShahbanouRoyalFamily1.jpg|thumb|left|180px|]]


شهنشاها بلند آوازه کردی نام ایران را / که گشتی چون پدر از مهر، فرزند شهیدان را
'''[[والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی]]''' - در ساعت هشت بامداد روز آدینه هفتم فروردین ماه سال ۱۳۴۹ خورشیدی والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی در بیمارستان خانوادگی ارتش زاده شدند. نوزاد ۳ کیلو و ۳۵۰ گرم وزن و ۵۰ سانتی متر قد دارد. والاحضرت لیلا چهارسد و بیست و چهارمین نوزادی بود که در بیمارستان ارتش زاده شد.


توکردی شاد از تدبیر خود روح نیاکان را / که از غم وارهاندی جمله دل‌های پریشان را
ساعت سه بامداد خودروی شاهنشاه آریامهر که خود آن را رانندگی می‌کردند در برابر در ورودی بیمارستان ارتش بازایستاد و علیاحضرت شهبانو پیاده شدند. سرکار علیه بانو فریده دیبا و دکتر جهانشاه صالح نیز همراه اعلیحضرتین بودند. بی درنگ علیاحضرت شهبانو و همراهان به اشکوب سوم، بخش زنان راهنمایی شدند. تیمسار هاشمی نژاد و همسر، اسداله علم وزیر دربار شاهنشاهی، بهادری رییس دفتر مخصوص وارد بیمارستان شدند و در پی آنان دو پزشک همکار دکتر جهانشاه صالح، دکتر حسین پارسا پزشک زنان و دکتر مرتضوی نیز وارد بیمارستان شدند. دکتر شاهپور صدری رییس بخش زایمان بیمارستان ارتش و خانم منیر امیرحسامی پرستار ویژه نیز به تیم پزشکی پیوستند. بانو دکتر لیوسا پیرنیا پزشک کودکان و پزشک ویژه والاحضرت‌ها از نخستین ساعت‌ها بر بالین علیاحضرت بود.


نوازش کردی از مهر خداوندی یتیمان را / بدین آزادگی جاوید نامت باد در دوران
چند دقیقه پس از ساعت هشت بامداد خانم مینو امیرحسامی از اتاق زایمان بیرون دوید و با شادمانی فریاد زد:"به سلامتی به سلامتی وضع حمل کردند دختر"


ساعت ۹ بامداد شاهنشاه آریامهر به بالین شهبانو رفتند و پس از چند دقیقه والاحضرت لیلا پهلوی را به پیشگاه اعلیحضرتین بردند. نوزاد با چشمان درشت باز پیراموانش را می‌نگریست. در پاسخ به خبرنگاران شاهنشاه با شادمانی فرمودند: "البته این احساس یک حس مخصوص است که به انسان دست می‌دهد. خوشبختانه نوزاد دختر شد همان طور که می‌خواستیم".


۲۰ اسفند ماه ۱۳۵۰ آیین روز جاوید در پیشگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهر در باشگاه افسران و با بودن والاحضرت شاهپور غلامرضا پهلوی، والاحضرت عبدالرضا پهلوی، امیرعباس هویدا نخست وزیر، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی، وزیر دربار شاهنشاهی، رییس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، شماری از وزیران، رییس کل تشریفات شاهنشاهی، فرماندهان نیروهای مسلح ارتش شاهنشاهی و ژنرال آجودان شاهنشاهی و شماری از بلندپایگان کشوری و لشکری برگزار شد. ارتشبد غلامرضا ازهاری رییس ستاد بزرگ ارتشتاران پس از سپاسگزاری از بودن شاهنشاه آریامهر در این روز کهن، سخنانی درباره این آیین جاوید به آگاهی همایونی رسانید:
ساعت ده بامداد ولیعهد، والاحضرت شاهدخت فرحناز و والاحضرت علیرضا با پیشکش هایشان به دیدار خواهرشان آمدند. ولیعهد یک جغجغه پر سر و سدا و یک خرگوش پارچه‌ای و والاحضرت شاهدخت فرحناز بسته بزرگی در دست داشتند. پیشکش والاحضرت علیرضا از خودش بزرگتر و سنگین تر بود. سدای خنده‌ها و شادی‌های کودکانه والاحضرت‌ها در راهروی بیمارستان پیچیده بود.


پیوند ناگسستنی و رابطه قلبی کلیه مردم این کشور، به ویژه سربازان نیروهای مسلح شاهنشاهی با شاهنشاه آریامهر، آن چنان استوار و صمیمانه است که همگی افسران و افراد نیروهای مسلح شاهنشاهی فرمانده تاجدار خود را تا سر حد پرستش گرامی داشته و همواره آماده برای جانبازی و فداکاری می‌باشند. ما سربازان شاهنشاه را قبله گاه امید و دلسوز  و حامی خود می‌دانیم و سرافرازیم که چه در زمان حیات و چه پس از مرگ، همواره خود و خانواده مان از فروغ مهر و عطوفت و مراحم شاهانه برخوردار می‌باشیم. نیروهای مسلح شاهنشاهی در سالی که گذشت ۲۹ افسر جان باخته در راه انجام وظیفه داشته است. ما افسران، درجه داران و سربازان نیروهای مسلح شاهنشاهی، در این آیین به روان پاک درود فرستاده و سوگند یاد می‌کنیم رهرو راهی باشیم که این آزاد مردان رفته‌اند.  
نخستین سبد گل از سوی افسران گارد شاهنشاهی پیشکش شد. این سبد گل از گل‌های کمیابی به نام « استرلیزیا » به اتاق علیاحضرت شهبانو برده شد. مردم که آگاهی یافته بودند در پیرامون بیمارستان گرد آمدند و هنگامی که شاهنشاه از بیمارستان بیرون رفتند با غریو شادی و جاوید شاه هیجان و شور خود را به شاهنشاه نشان دادند.


پس از گزارش ارتشبد ازهاری و یک دقیقه خاموش ماندن برای آرامش روان جان باختگان و درگذشتگان، سرود جانبازان خوانده شد. شاهنشاه آریامهر پشت میز بزرگی که نشان‌ها و فرمان‌ها بر روی آن قرارداشت رفتند، و مانند همیشه نام یک یک جان باختگان را خواندند و بازمانده درجه یک وی به کنار میز می‌رفت. در این آیین نام پسر سپهبد فرسیو نخستین نامی بود که خوانده شد.   شاهنشاه نشان جاوید را به سینه وی زدند و او دوباره آرام به جای خود بازگشت. در روز ۱۸ فروردین ماه ۱۳۵۰ سه تن از چریک‌های فدایی خلق با مسلسل و کوکتل مولوتف به خودروی سپهبد فرسیو یورش بردند و سپهبد را به مسلسل بستند. در پایان جشن جاوید بازماندگان جان باختگان سرافراز شدند که از نزدیک با شاهنشاه گفتگو کنند.
در نخستین سالگرد زادروز والاحضرت لیلا جشن باشکوهی در بیمارستان ارتش که به بیمارستان لیلا دگرگون شد برگزار شد. کیک زادروز فرخنده والاحضرت لیلا میان بیماران بستری در بیمارستان پخش شد.


آخرین روز جاوید در ایران در سال ۲۵۳۶ شاهنشاهی  برگزار شد. همزمان با برگزاری آیین جاوید در باشگاه افسران مرکز، این  آیین  در باشگاه افسران نیروی دریایی  شاهنشاهی و پادگان‌های رضاییه، گرگان، خرم آباد، شیراز، اهواز و دیگر پادگان‌ها در سراسر کشور برگزار شد و خانواده جانبازان به دریافت نشان جاوید سرافراز شدند.
والاحضرت لیلا در سال ۱۳۵۳ نوآموز کلاس اول در مدرسه رضا پهلوی در کاخ نیاوران شدند و دبستان را تا سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی گذراندند. در آشوبی که از سوی تروریست‌های اسلامی و تروریست‌های مجاهد و چریک فدایی و توده‌ای و نهضت آزادی زیر چتر کنفدراسیون دانشجویان خارج از کشور در ایران بر پا شد، والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی و والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی و والاحضرت علیرضا ناچار به ترک میهن خود شدند.
 
والاحضرت لیلا پهلوی در نیویورک در سال‌های ۲۵۳۸ و ۲۵۳۹ شاهنشاهی در مدرسه مریمانت دوره دبستان را به پایان رساندند و دوره راهنمایی را در مدرسه آمریکایی قاهره و در مدرسه پاین کابل در ویلیامزتان در ماساچوست سپری کردند. والاحضرت لیلا دبیرستان را در مدرسه رای کانتری دی در شهر رای در نیویورک در سال ۲۵۳۶ شاهنشاهی [۱۳۶۶ خورشیدی] به پایان رساندند و دوره چهار ساله دانشگاه را در دانشگاه براون در پراویدنس در رود آیلند گذراندند.
 
شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت/ روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت
 
گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود/ بار بربست و به گَردَش نرسیدیم و برفت
 
شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن/ در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت
 
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم/ کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
 
لندن – ۲۰ خرداد ماه  ۲۵۶۰ شاهنشاهی برابر با ۱۳۸۰ خورشیدی


روز جاوید را گرامی داریم و همه جانباختگان در راه ایران و همه افسران دلیری که به دست رژیم اسلامی و به کارگردانی کنفدراسیون دانشجویان خارج از کشور، همان تروریست‌های دست پرورده یاسر عرفات و معمر قذافی و به پشتیبانی استعمار جهانی  تیرباران شدند را به یاد آوریم - روانشان شاد - پاینده ایران
</onlyinclude>
</onlyinclude>


[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۱


زادروز فرخنده والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی
ShahbanouPrincessLyla5.jpg
PrincessLylaPahlavi5.jpg
ShahbanouRoyalFamily1.jpg

والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی - در ساعت هشت بامداد روز آدینه هفتم فروردین ماه سال ۱۳۴۹ خورشیدی والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی در بیمارستان خانوادگی ارتش زاده شدند. نوزاد ۳ کیلو و ۳۵۰ گرم وزن و ۵۰ سانتی متر قد دارد. والاحضرت لیلا چهارسد و بیست و چهارمین نوزادی بود که در بیمارستان ارتش زاده شد.

ساعت سه بامداد خودروی شاهنشاه آریامهر که خود آن را رانندگی می‌کردند در برابر در ورودی بیمارستان ارتش بازایستاد و علیاحضرت شهبانو پیاده شدند. سرکار علیه بانو فریده دیبا و دکتر جهانشاه صالح نیز همراه اعلیحضرتین بودند. بی درنگ علیاحضرت شهبانو و همراهان به اشکوب سوم، بخش زنان راهنمایی شدند. تیمسار هاشمی نژاد و همسر، اسداله علم وزیر دربار شاهنشاهی، بهادری رییس دفتر مخصوص وارد بیمارستان شدند و در پی آنان دو پزشک همکار دکتر جهانشاه صالح، دکتر حسین پارسا پزشک زنان و دکتر مرتضوی نیز وارد بیمارستان شدند. دکتر شاهپور صدری رییس بخش زایمان بیمارستان ارتش و خانم منیر امیرحسامی پرستار ویژه نیز به تیم پزشکی پیوستند. بانو دکتر لیوسا پیرنیا پزشک کودکان و پزشک ویژه والاحضرت‌ها از نخستین ساعت‌ها بر بالین علیاحضرت بود.

چند دقیقه پس از ساعت هشت بامداد خانم مینو امیرحسامی از اتاق زایمان بیرون دوید و با شادمانی فریاد زد:"به سلامتی به سلامتی وضع حمل کردند دختر"

ساعت ۹ بامداد شاهنشاه آریامهر به بالین شهبانو رفتند و پس از چند دقیقه والاحضرت لیلا پهلوی را به پیشگاه اعلیحضرتین بردند. نوزاد با چشمان درشت باز پیراموانش را می‌نگریست. در پاسخ به خبرنگاران شاهنشاه با شادمانی فرمودند: "البته این احساس یک حس مخصوص است که به انسان دست می‌دهد. خوشبختانه نوزاد دختر شد همان طور که می‌خواستیم".

ساعت ده بامداد ولیعهد، والاحضرت شاهدخت فرحناز و والاحضرت علیرضا با پیشکش هایشان به دیدار خواهرشان آمدند. ولیعهد یک جغجغه پر سر و سدا و یک خرگوش پارچه‌ای و والاحضرت شاهدخت فرحناز بسته بزرگی در دست داشتند. پیشکش والاحضرت علیرضا از خودش بزرگتر و سنگین تر بود. سدای خنده‌ها و شادی‌های کودکانه والاحضرت‌ها در راهروی بیمارستان پیچیده بود.

نخستین سبد گل از سوی افسران گارد شاهنشاهی پیشکش شد. این سبد گل از گل‌های کمیابی به نام « استرلیزیا » به اتاق علیاحضرت شهبانو برده شد. مردم که آگاهی یافته بودند در پیرامون بیمارستان گرد آمدند و هنگامی که شاهنشاه از بیمارستان بیرون رفتند با غریو شادی و جاوید شاه هیجان و شور خود را به شاهنشاه نشان دادند.

در نخستین سالگرد زادروز والاحضرت لیلا جشن باشکوهی در بیمارستان ارتش که به بیمارستان لیلا دگرگون شد برگزار شد. کیک زادروز فرخنده والاحضرت لیلا میان بیماران بستری در بیمارستان پخش شد.

والاحضرت لیلا در سال ۱۳۵۳ نوآموز کلاس اول در مدرسه رضا پهلوی در کاخ نیاوران شدند و دبستان را تا سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی گذراندند. در آشوبی که از سوی تروریست‌های اسلامی و تروریست‌های مجاهد و چریک فدایی و توده‌ای و نهضت آزادی زیر چتر کنفدراسیون دانشجویان خارج از کشور در ایران بر پا شد، والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی و والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی و والاحضرت علیرضا ناچار به ترک میهن خود شدند.

والاحضرت لیلا پهلوی در نیویورک در سال‌های ۲۵۳۸ و ۲۵۳۹ شاهنشاهی در مدرسه مریمانت دوره دبستان را به پایان رساندند و دوره راهنمایی را در مدرسه آمریکایی قاهره و در مدرسه پاین کابل در ویلیامزتان در ماساچوست سپری کردند. والاحضرت لیلا دبیرستان را در مدرسه رای کانتری دی در شهر رای در نیویورک در سال ۲۵۳۶ شاهنشاهی [۱۳۶۶ خورشیدی] به پایان رساندند و دوره چهار ساله دانشگاه را در دانشگاه براون در پراویدنس در رود آیلند گذراندند.

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت/ روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود/ بار بربست و به گَردَش نرسیدیم و برفت

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن/ در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم/ کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

لندن – ۲۰ خرداد ماه ۲۵۶۰ شاهنشاهی برابر با ۱۳۸۰ خورشیدی