الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹۴۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه می‌آید.  -->
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه می‌آید.  -->
<onlyinclude>
<onlyinclude>
*[[پرونده:ShahanshahiIran2500StadiumAryamehr25Mehr1350Shahanshah.jpg|thumb|left|290px|شاهنشاه استادیوم یک سد هزار نفری را می‌گشایند]]
*


[[پرونده:ShahanshahiIran2500StadiumAryamehr25Mehr1350g.jpg|thumb|left|290px|]]
'''[[جشن‌های ۲۵۰۰ سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران/استادیوم آریامهر]]''' - هفتمین رویداد جشن‌های ۲۵۰۰ سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران گشایش استادیوم یک سد هزار نفری آریامهر بود.  روز یکشنبه ۲۵ مهر ماه ۱۳۵۰ اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر شاهنشاه ایران در جشنی باشکوه با بودن شماری از سران کشورها و ایران شناسان، نمایندگان دین‌های گوناگون دنیا، و دیگر میهمانان بلندپایه که برای شرکت در جشن‌های سرافرازی ملت ایران به ایران آمده بودند استادیوم آریامهر را گشودند. این جشن را فرزندان این آب و خاک، پسران و دختران دبیرستان‌ها با موسیقی ایرانی و دست افشانی‌های موزون، پیشاهنگان، پهلوانان و ارتش شاهنشاهی در یاد ایرانیان جاودان ساختند.


روز یکشنبه ۲۵ مهر ماه تا ساعت ۱۴ بیشتر کسانی که به جشن گشایش استادیوم فراخوانده شده بودند در استادیوم چشم به راه ورود اعلیحضرت همایونی و علیاحضرت شهبانو بودند. در برابر جایگاه ویژه در درازای برگزاری جشن گشایش استادیوم آریامهر ۳۰۰۰ تن از سپاهیان دانش با نشان‌ها و مقواهایی که در دست داشتند ۱۰ دوره شاهنشاهی ایران از هخامنشی تا پهلوی و فرتورهای شاهنشاه را به نمایش گزاردند. دسته موزیک ارتش‌های شش کشور الجزایر، اردن، کویت، پاکستان، رومانی و سویس در استادیوم آهنگ می‌نواختند. پیش از ورود اعلیحضرتین و میهمانان بلندپایه ملت ایران، ایران شناسان ایرانی و خارجی کنگره وارد شدند و در دو سوی جایگاه جای گرفتند.  
[[پرونده:RoozDerakhtkaary15Esfand.mp4|thumb|left|220px|آیین جشن درختکاری نمودار تمدن کهن ایرانیان  ۱۵ اسفند ماه]]
[[پرونده:Shahanshah Treeplanting.jpg|thumb|left|170px|شاهنشاه آریامهر نهالی را می‌نشانند]]
[[پرونده:ShahanshahDerakhtKaryJashn1341.jpg|thumb|left|170px|شاهنشاه نهالی را می‌نشانند]]
[[پرونده:ShahanshahJashnDerakhtKarr15Esfand2534.jpg|thumb|left|۱۷0px|شاهنشاه بلوط سبزی را در [[شهستان پهلوی]] می‌کارند ۱۵ اسفند ۲۵۳۴ شاهنشاهی]]
[[پرونده:DerakhtKaryDayAhwaz1349a.jpg|thumb|left|170px|ایستاسازی شن‌های روان در خوزستان]]
[[پرونده:StampsJashnDerakhtKary1345.JPG|thumb|left|170px|تمبر یادبود جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه ۱۳۴۵]]
'''[[جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه]]''' - درختکاری و نگاهبانی درخت از برجسته‌ترین و انسانی‌ترین نمودارهای تمدن کهن ایرانیان است. ایرانیان از زمان هخامنشیان با کاشتن درخت در کنار کویرها و دامنه کوه‌ها و کرانه جویبارها جنگل بوجود می‌آوردند و سرزمین آریایی را سبز نگاه می‌داشتند و این کار را کاری بهشتی و آسمانی و انسانی می‌دانستند. زرتشت بزرگ با دست خود در بلخ درخت سرو را کاشت و آیین درختکاری را به مردم آموخت. اعلیحضرت رضا شاه بزرگ نخستین بار این سنت باستانی درختکاری را جشنی ملی و مردمی خواندند و دوباره این آیین والا را زنده کردند. جشن درختکاری که پراکنده از سوی کشاورزان ایران برگزار می‌شد به جشنی ملی و رسمی دگرگون شد. فرمان تاریخی ملی کردن جنگل‌ها که از دستاوردهای درخشان انقلاب شاه و مردم بود جلوی از بین رفتن منابع طبیعی را گرفت و یک بار دیگر سنت کهن درختکاری و نگاهبانی از درخت‌های جنگلی جان تازه‌ای به خود گرفت  جشن درختکاری در پاسداشت این دهش اهورایی است و هر سال در روز ۱۵ اسفند ماه این جشن از سوی شاهنشاه آریامهر با برنشاندن درختی انجام می‌شود.


ساعت ۱۶ شاهنشاه، شهبانو و والاحضرت ولیعهد، والاحضرت فرحناز و والاحضرت علیرضا پهلوی وارد استادیوم شدند و سران و بزرگان کشوری از اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها پیشباز کردند. در این هنگام دو تن از قهرمانان دختر و پسر هموند تیم‌های ملی ایران، دوشیزه فروزنده شمیرانی قهرمان تنیس روی میز و شمس الدین سید عباسی قهرمان کشتی دسته گل‌هایی به اعلیحضرتین پیشکش کردند و آنگاه شاهنشاه از لوحه استادیوم پرده برداری نمودند. سپس اعلیحضرتین از میهمانان ملت ایران که به استادیوم وارد شده بود پیشباز فرمودند و همگی از نمایشگاه فرتورهای ورزشی که برای جشن‌های شاهنشاهی ایران برپا شده بود، دیدن کردند و به همراه میهمانان به جایگاه ویژه در اشکوب دوم بخش غربی استادیوم گام نهادند. با دیدن شاهنشاه در جایگاه ویژه، جمعیت ۱۰۰٬۰۰۰ تنی که در استادیوم گردآمده بود غریو شادی‎اشان بلند شد و با نواخته شدن سرود ملی ایران اشک از دیدگان بسیاری جاری شد.  
'''۱۵ اسفند ماه ۲۵۳۴ شاهنشاهی''' در پیشگاه شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو و والاحضرت همایون ولیعهد ایران رضا پهلوی و دیگر هموندان خاندان شاهنشاهی ایران، آیین خجسته درختکاری برگزار شد. در این آیین شاهنشاه آریامهر و شهبانو و همه والاحضرت‌ها در ساعت ۱۱ بامداد به بلندی‌های [[شهستان پهلوی]] وارد شدند.  والاحضرت شاهپورها و شاهدخت‌ها، سرکار علیه بانو فریده دیبا، امیرعباس هویدا نخست وزیر و دبیرکل [[حزب رستاخیز ملت ایران]] ، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی و دیگر بلندپایگان برجسته کشوری و لشکری از اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها پیشباز کردند. هنگام ورود اعلیحضرتین وزیر کشاورزی و منابع طبیعی نشان‌های ویژه یادبود آیین درختکاری را به پیشگاه اعلیحضرتین پیشکش کرد . آنگاه اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها به جای برگزاری جشن رفتند. در این هنگام [[سرود شاهنشاهی ایران]] از سوی دسته موزیک پیشاهنگان نواخته شد. منصور روحانی وزیر کشاورزی و منابع طبیعی در گزارشی گفت:
:شاهنشاها علیاحضرتا
:در تعالیم زرتشت و سرمشق‌های باستانی همیشه و همه جا از آب و آبادانی، از کشاورزی و سرسبزی، از کشت و نگاهداری درخت به عنوان کارهایی مقدس و نیمه آسمانی یاد شده است. پادشاهان هخامنشی برکتیبه‌ها که کتاب روزگار و دورنمای زمان است بزرگترین آرزوهایشان یعنی نجات این کشور از خشکسالی را نقش می‌کردند. نه تنها این آرزوی شاهان هخامنشی و دستورهای زرتشت و سرمشق‌های نیاکان ما را تحقق نبخشد بلکه گهگاه بلایی آسمانی را مامور خشکسالی این سرزمین کرد و یا ابتلایی زمینی را به صورت حمله اقوام وحشی حواله جان مردم این دیار ساخته، با تمام این احوال ایران باقی ماند چرا که  اعتقاد قلبی ملت ایران به رژیم شاهنشاهی و مقدس و معزز شمردن شاهنشاهان این سرزمین ستون اصلی و بقا و محور اصیل امیدواری مردم ایران زمین بوده و هست و تا ابد خواهد بود.  آثار شوم و عوارض مسموم روزگاران گذشته در کشور ما نشانه‌هایی بسیار دارد. در شهرهای ما روستاهای ما در فرهنگ ما، درمناعت ما در کشاورزی و فلاحت ما ...
:اما در کار کشاورزی از این همه نشانه‌ها هیچکدام به سیاهی و زندگی مناسباتی نبوده که اربابان ستمکار با رعایای زحمتکش و بردبار خویش برقرارکرده بودند. قرن‌ها و فرن‌ها زمین در دست ارباب، کاریز و چشمه ساز یعنی آب در دست مالک و جنگل و مرتع و چراگاه در دست خوانین و متنفذین بود. نتیجه این مالکیت‌های ظالمانه بود که کشاورز ایرانی غمی در چهره داشت به نشانه فقر روحی زخمی بر بدن داشت به نشانه فقر جسمی و وصله‌ای بر پیراهن به نشانه فقر مادی لیکن طلوع شاهنشاهی دودمان پهلوی  فصلی تازه و عصری نوین به وجود آورد که می‌بایست چنین بساطی در هم کوفته و چنین ظلمی از میان برداشته شود. قریب سی و شش سال از شاهنشاهی پهلوی گذشت و حوادث و وقایع با میهن ما و با رهبری‌های میهن ما دست و پنجه بسیار نرم کرد تا سرانجام اندیشه تابناک شاهنشاه آریامهر هم چون خورشیدی ابر حوادث را به کناری زد و جان تازه و حیات تازه تری به ملت ایران واز جمله به کشاورز ایرانی عطا فرمود.
:تاریخ اعطای آزادی به کشاورز ایرانی به ظاهر در بهمن ۱۳۴۱ است لیکن همه می‌دانند از همان روزهای نخستین سلطنت و از همان لحظات و ساعات اولین که بر دوش جوانان وطن پرست و غیور به مجلس شورای ملی نزول اجلال فرمودید به فکر نجات این مردم به خصوص اعطای آزادی به طبقه کشاورز و کارگر بودید. و از همان روزها بود که به حکم آنچه در کتاب « ماموریت برای وطنم »  و کتاب « انقلاب سفید » مرقوم فرموده‌اید شبی نبود که با فکر مردم سر بر زمین نگذارید و صبحی نبود که با فکر خدمت به این مرز و بوم سر از بستر برنگیرید. و چنان بود که در انقلاب ششم بهمن نخستین پرچمی را که برافراشتید پرچم نجات زمین و آب بود از چنگ ارباب و نجات چراگاه‌ها و جنگل از دست خوانین در کنار این سه اصل انقلاب یعنی اصلاحات ارضی، ملی شدن جنگل‌ها و مراتع و ملی شدن آب‌های کشور، قانون درخت به عنوان شاه بیتی که از فکر شاهنشاه ایران الهام گرفته باشد و به عنوان یکی از انسانی‌ترین قوانین این سرزمین و به تصویب و تایید و اجرا رسید و ضامن و حامی با ارزش برای گسترش فضایی سبز، تامین سلامت محیط زیست و تعدیل خشکی هوای این سرزمین و تشویق مردم به درختکاری و بهره گیری صحیح و منطقی از این نعمت بهشتی شد. تا آنجا که به یمن نیت خیر و حقیقت محضی که خمیرمایه این اندیشه بهشتی بود، شهرها و روستاها به گسترش درختکاری دست زدند. و دولت نیز به سهم خود در این راه قدم‌های استواری برداشت که ارزش تقدیم گزارشی به پیشگاه مبارک را دارد.
:جمع جنگل کاری تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی [۱۳۵۴ خورشیدی ] بیش از ۲۹٬۵۰۰ هکتار است که از این رقم ۵ هزار هکتار آن مربوط به سال جاری است. در امر مبارزه با شن روان تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی بیش از ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار شن روان و اراضی کویری تثبیت شده است از این مقدار بیش از سه میلیون هکتار قرق، بیش از ۴۰۰ هزار هکتار بذرپاشی و ۳۰۰ هزار هکتار نهال کاری است که از جمع این دو رقم نزدیک به ۳۵ هزار هکتار با استفاده از مالچ تثبیت و کشت شده است.
:در امر پارک سازی تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی ۲۵ پارک بزرگ و کوچک جنگلی در جاهای گوناگون کشور ایجاد شد که بزرگ‌ترین این پارک‌ها پارک جنگلی نور با مساحتی حدود ۴۰۰۰ هکتار می‌باشد.
:شاهنشاها
:آنچه هخامنشیان آرزو می‌کردند و زرتشت پیامبر ندا می‌داد و نیاکان ما یادآور می‌شدند و نیاکان ما یادآور می‌شدند،خوشبختانه در این دوره از تاریخ ایران صورت عمل و اجرا به خود گرفت.


سپس تیمسار سپهبد امجدی معاون نخست وزیر و سرپرست سازمان تربیت بدنی خوش‌آمد گفت و سپاس ورزشکاران ایران را به پیشگاه اعلیحضرتین ابراز کرد. همزمان برگردان سخنان تیمسار امجدی به زبان انگلیسی روی صفحه الکترونیک نمایان می‌شد. تیمسار امجدی گفت:
شاهنشاها هم اکنون در این لحظات جاویدان که بر گذرگاه تاریخ کهن ایران ایستاده‌ایم، مردم ایران از دورترین روستاها تا پرجمعیت ترین شهرها با قلب‌هایی لبریز از احساس آریایی در برگزاری جشن دو هزار و پانصدمین سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران همه گوش به فرمانند و نمایندگان آنان با ایمانی استوار به حماسه پرشکوه شاهنشاهی ایران در این میعادگاه گرد آمده‌اند تا با کسب اجازه از پیشگاه مبارک شاهانه با کلام جان به نیایش برخیزند - نیایش به درگاه دادار جان آفرین که اورنگ شاهنشاهی مقدس ایران زمین را به خرد و هوشمندی شاهانه آریامهر دادگر زینت بخشیده و همه نیکی‌ها را به ملت ایران ارزانی داشته است.
پس از پایان گزارش معاون نخست وزیر و سرپرست سازمان تربیت بدنی و دادن پروانه آغاز جشن از سوی شاهنشاه، آیین نیایش با فر و شکوه انجام یافت. همزمان با برگزاری آیین نیایش در استادیوم، آیین نیایش در سراسر کشور انجام گرفت و در استادیوم آریامهر ۱۰۰٬۰۰۰ ایرانی  "آمین " گفتند. یک هزار تن از دانش آموزان تهران همراه با دسته‌های موزیک سرود جشن را خواندند. نخستین فرتوری که روبروی جایگاه پدیدار شد، درفش کاویانی بود و در این هنگام از دور تا دور استادیوم ۲۵۰۰ بادکنک به نشانه ۲۵۰۰ سال شاهنشاهی ایران به هوا پرتاب شد و ۱۰۰ خمپاره شلیک شد و همراه با آن چترهایی در هوا بازشدند که در دنباله آن پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران و آرنگ‌های (شعار) میهنی  به اهتراز درآمدند.  این بار آیین رژه آغاز شد، در پیشاپیش رژه‌روندگان تیمسار سپهبد امجدی گام بر می داشت و سپس پرچم تربیت بدنی بر دوش کریم زندی قهرمان پیشین دو و میدانی و به دنبال آن دکتر رهنوردی دبیر کل کمیته ملی المپیک، رییس‌های فدراسیون ورزشی، قهرمانان ملی دختر و پسر، نمایندگان دانشگاه‌ها و مدرسه‌های عالی با پرچم‌های ویژه، نمایندگان دانش آموزان دبیرستان‌های تهران، نمایندگان پیش آهنگان و نمایندگان سازمان جوانان شیر و خورشید، نمایندگان پلیس مدرسه‌ها، نمایندگان دانش آموزان آموزشگاه‌های خیریه فرح پهلوی، باشگاه‌های تهران، مدیریت تربیت بدنی ارتش و نیروهای مسلح شاهنشاهی از برابر جایگاه رژه رفتند. در درازای رژه همه باشندگان در استادیوم به پا خاسته بودند و هیجان زده شور و شادمانی خود را ابراز می‌کردند.
پس از پایان رژه، ورزش باستانی از سوی ۱۰۰۰ تن از ورزشکاران باستانی به نمایش گزارده شد. نخست خودروی مرشد که بسیار زیبا به نقش سرستون‌های تخت جمشید آذین یافته بود، وارد شد و در پی آن پهلوان شعبان جعفری به همراه ورزشکاران باستانی وارد پهنه استادیوم شدند و میل بازی، شنا، چرخ، بازی با کباده را به نمایش درآوردند. مرشد نیز با خواندن چامه‌های حماسی و زدن ضرب ورزشکاران را همراهی می‌کرد. زمانی که چامه‌های میهنی خوانده می شد، نگاره "همای" پرنده استوره‌ای شاهنشاهی هخامنشی روبروی جایگاه پدیدار گردید و پس از آن بناهای تخت جمشید یکی پس از دیگری نمایان شدند.
با پایان ورزش باستانی، از چهار سوی میدان ۱۰۰۰ دختر و پسر دانش آموز با پوشاک یکسان وارد پهنه چمن شدند، دخترها چیزی همانند بادبزن و پسران یک بشکه رنگی به دست داشتند و نرمش بسیار موزون و هماهنگی را انجام دادند  و از در جنوبی میدان بیرون رفتند. در این هنگام ۱۲۰۰ تن از دانشجویان دانشکده افسری شهربانی، هموندان باشگاه پاس وارد میدان شدند و نرمش‌های زیبایی را با ساختن پیرامیدهای گوناگون انجام دادند که همه باشندگان شگفت‌زده شدند و آنان را ستودند. همزمان بنای تخت جمشید، نگاره فَرَوَهر نشان زرتشت، آرامگاه کوروش در پاسارگاد، تاق کسری، مسابقه چوگان و دیگر نگاره‌های بناهای تاریخی اسپهان روبروی جایگاه یکی پس از دیگری به نمایش درآمد.
زمانی که دانشجویان دانشکده افسری شهربانی از پهنه چمن بیرون می‌رفتند، موتورسواران دختر و پسر پلیس وارد شدند و پس از زدن یک دور با موتور پیرامید ساختند. آنگاه دو راهبند (مانع) بر روی چمن به فرمی نهاده شد که در میان یکی از آن راهبندها ۴ خودرو که روی هر یک از سوی چپ به راست شماره‌های ۲ و ۵ و ۰ و ۰ نوشته شده بود که خوانده می‌شد ۲۵۰۰ جای داده شدند. موتورسواران یک دختر و یک پسر از دو راهبند که یکی در میان آن ۴  خودرو قرارداشت و با یک سراشیبی از زمین آغاز می‌شد و تا بلندای یک خودرو بالا می‌رفت و یک راهبند دیگر که بلندای ۴۰ تا ۵۰ سانتمتر داشت می‌گذشتند. در پایه راهبند دوم، نخست ۴ دختر پلیس موتورسوار دراز کشیدند و هر بار که یک موتور سوار از روی راهبند می‌گذشت یک دختر دیگر در کنار آنان دراز می‌کشید تا شمار آنان به ۱۲ تن رسید و موتورسواری که روی این راهبند می‌رسید می‌بایستی که از روی پهنای بدن ۱۲ تن می‌پرید. این برنامه با شور و هیجان همگان روبرو شد. هنگام اجرای این برنامه نگاره‌های سامانه افشاریان روبروی جایگاه به نمایش درآمد. سپس دانش آموزان آموزشگاه جمعیت خیریه فرح پهلوی با تکه‌های ریسمان و بادکنک وارد میدان شدند و پس از نرمش‌های چشمگیر بادکنک‌های خود را به هوا پرتاب کردند و در میان بادکنک یک کتیبه کوروش نمایان شد.
بخش پایانی این جشن باشکوه نرمش سربازان گارد شاهنشاهی به همراه تفنگ بود. در زمان نرمش‌های گارد شاهنشاهی جمله‌های "سلسله پهلوی" ، "خدا شاه میهن" ، "۲۵۰۰ سال شاهنشاهی" و "پاینده شاهنشاهی ایران" و فرتورهای شاهنشاه ایران، شهبانو و ولیعهد جدا از هم و باهم روبروی جایگاه ساخته شد و سپس در میان شور و هیجان مردم گارد شاهنشاهی سرود جشن‌ها را خواندند. با نواخته شدن سرود شاهنشاهی به پایان رسیدن جشن به آگاهی رسانده شد.  اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی آریامهر و علیاحضرت شهبانو  و والاحضرت‌ها و سران کشورها و میهمانان بلند پایه از استادیوم بیرون رفتند و راهی تهران شدند. مردم در استادیوم ماندند و برنامه‌های هنری از سوی هنرمندان رادیو تلویزیون ایران برگزار شد. کسانی که در این جشن گشایش استادیوم آریامهر بودند، یادواره این جشن را هیچگاه فراموش نخواهند کرد. شبانگاه این ۱۰۰۰۰۰ تن با نظم و آرامش به شهر بازگشتند.
اداره برنامه جشن با آقای رضا کاشفی معاون سازمان تربیت بدنی ابود. در این روز هیچکس پشت درهای استادیوم نماند و همه کسانی که آرزوی دیدن اعلیحضرتین را داشتند به آرزوی خود رسیدند. خبرنگاران خارجی درباره نیایش گفتند: نیایش آسمانی بود و تاکنون همانند آن را ندیده بودند.
۱۰ اسفند ماه ۱۳۴۴ به دستور شاهنشاه آریامهر وزارت آبادانی و مسکن ساختمان استادیوم یک سد هزار نفری  را آغاز خواهد کرد. شاهنشاه آریامهر هنگام بازگشت شاهنشاه از سفر اروپا به وزیر آبادانی و مسکن دستور فرمودند که پروژه ساختمان استادیوم یک سد هزار نفری هر چه زودتر آغاز شود. استادیوم یک سد هزار نفری در جاده کرج ساخته خواهد شد. ورزشگاه آریامهر در زمین‌های خرگوش دره کیلومتر ۲۲ اتوبان تهران - کرج در زمینی به پهنه ۶۰۰ هکتار بنا گردیده است. ساختمان این ورزشگاه از سال ۱۳۴۸ آغاز شد و بیش از ۱۰۰۰۰ تن مهندس، سرکارگر، کارگر فنی و کارگر ساده این بنای بسیار مدرن و زیبا را ساخند.
ورزشگاه بزرگ آریامهر دارای دیواره‌های بلند در شرق و غرب است و در دو طبقه ساخته شده است. طبقه نخست گنجایش ۴۰٬۰۰۰ تن و طبقه دوم گنجایش ۶۰٬۰۰۰ تن را دارد. استادیوم آریامهر دارای پارکینگ‌های مدرن و مجهز است که می‌تواند خودروهای تماشاگران را در خود جای دهد.  جایگاه ویژه‌ای در غرب استادیوم قراردارد، روبروی جایگاه در بخش شرقی نشان سلطنتی ایران شیرهای به پا خاسته برنشانده شده است. استادیوم آریامهر دارای زمین چمن فوتبال، پیست دو و میدانی، زمین پرش و پرتاب، لباس کنی، اتاق ماساژ، اتاق داوران، دوش، تابلوهای الکترونیک به زبان‌های پارسی و انگلیسی می‌باشد. در استادیوم ۵ چاه ژرف کنده شده است و در پشت استادیوم دریاچه‌ای به درازای ۲۴۰۰ متر و پهنای ۲۵۰ متر می‌باشد که گنجایش ۸۰۰ متر مکعب آب را دارد. استادیوم دارای ۸ در ورودی  است. یک در برای جایگاه ویژه، ورود خبرنگاران با آسانسور و ۷ در برای ورود و بیرون رفتن تماشاگران می‌باشد. استادیوم آریامهر دارای ۲۰ تلفن عمومی، ۲۰ تلفن خصوصی برای رادیو و تلویزیون و تلفن بین المللی و ۲ دستگاه تلکس است. افزون بر این، ۱۲ دستگاه تلکس دیگر نیز به راه خواهد افتاد. تلویزیون مداربسته رنگی نیز برای خبرنگاران کارگزاری شده‌اند.
از دو راه می‌توان از تهران  استادیوم رسید. یکی  بزرگ راه تهران - کرج و دیگری راه قدیم تهران - کرج که در بخش شرق و غرب استادیوم قراردارد. پهنه استادیوم یک سد هزار نفری ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ متر مربع است. استادیوم یک سد هزار نفری دارای دریاچه و پارکینگ می‌باشد. این مجموعه در پیرامون رودخانه کن در خرگوش دره بنا شده است.
مجموعه ورزشی آریامهر هم چنین از تسهیلات دیگری برخوردار است: استخر شنا -  بیمارستان - پیست اتومبیل رانی - پیست دوچرخه سواری - پیست موتور سواری - پیست و ساختمان‌های سوارکاری - تالار سخنرانی - جاده تندرستی (مسیر دور دریاچه) -  چندین زمین فوتبال - درمانگاه - رستوران شرقی - رستوران غربی - زمین بیس‌بال - زمین تمرین جنوبی - زمین تنیس - زمین چوگان - زمین هاکی - ساختمان - ساختمان خدمات جنوبی - سالن بسکتبال -  سالن پینگ پنگ - سالن تمرین  - سالن تمرین برای بسکتبال، والیبال، بدن سازی، کشتی - سالن تیراندازی ۲۵ متری  - سالن تیراندازی ۵۰ متری - سالن شمشیربازی -  سالن کوچکتر ۱۲٫۰۰۰ نفری - سالن والیبال  - سالن وزنه‌برداری -  ساندویچ فروشی  - کمپ تیم‌های ملی فوتبال - مرکز اداری و رسانه‌ها
استادیوم آریامهر مدرن‌ترین و ارزنده‌ترین ورزشگاه‌های قاره آسیا بود و هست. استادیوم آریامهر بزرگترین در خاورمیانه، در رده چهارم در آسیا و رده ششم دنیا قراردارد. ...'''[[جشن‌های ۲۵۰۰ سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران/استادیوم آریامهر|تاریخچه و گشایش استادیوم آریامهر را بخوانید - زادروز فرخنده اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر را به همه ایرانیان تهنیت می‌گوییم]]'''


بیابان سازی ایران - از سال ۱۳۵۸ با پای گرفتن رژیم اسلامی در ایران برنامه بیابان سازی ایران آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد: '''آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند'''
</onlyinclude>
</onlyinclude>


[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۹



آیین جشن درختکاری نمودار تمدن کهن ایرانیان ۱۵ اسفند ماه
شاهنشاه آریامهر نهالی را می‌نشانند
شاهنشاه نهالی را می‌نشانند
شاهنشاه بلوط سبزی را در شهستان پهلوی می‌کارند ۱۵ اسفند ۲۵۳۴ شاهنشاهی
ایستاسازی شن‌های روان در خوزستان
تمبر یادبود جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه ۱۳۴۵

جشن درختکاری ۱۵ اسفند ماه - درختکاری و نگاهبانی درخت از برجسته‌ترین و انسانی‌ترین نمودارهای تمدن کهن ایرانیان است. ایرانیان از زمان هخامنشیان با کاشتن درخت در کنار کویرها و دامنه کوه‌ها و کرانه جویبارها جنگل بوجود می‌آوردند و سرزمین آریایی را سبز نگاه می‌داشتند و این کار را کاری بهشتی و آسمانی و انسانی می‌دانستند. زرتشت بزرگ با دست خود در بلخ درخت سرو را کاشت و آیین درختکاری را به مردم آموخت. اعلیحضرت رضا شاه بزرگ نخستین بار این سنت باستانی درختکاری را جشنی ملی و مردمی خواندند و دوباره این آیین والا را زنده کردند. جشن درختکاری که پراکنده از سوی کشاورزان ایران برگزار می‌شد به جشنی ملی و رسمی دگرگون شد. فرمان تاریخی ملی کردن جنگل‌ها که از دستاوردهای درخشان انقلاب شاه و مردم بود جلوی از بین رفتن منابع طبیعی را گرفت و یک بار دیگر سنت کهن درختکاری و نگاهبانی از درخت‌های جنگلی جان تازه‌ای به خود گرفت جشن درختکاری در پاسداشت این دهش اهورایی است و هر سال در روز ۱۵ اسفند ماه این جشن از سوی شاهنشاه آریامهر با برنشاندن درختی انجام می‌شود.

۱۵ اسفند ماه ۲۵۳۴ شاهنشاهی در پیشگاه شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو و والاحضرت همایون ولیعهد ایران رضا پهلوی و دیگر هموندان خاندان شاهنشاهی ایران، آیین خجسته درختکاری برگزار شد. در این آیین شاهنشاه آریامهر و شهبانو و همه والاحضرت‌ها در ساعت ۱۱ بامداد به بلندی‌های شهستان پهلوی وارد شدند. والاحضرت شاهپورها و شاهدخت‌ها، سرکار علیه بانو فریده دیبا، امیرعباس هویدا نخست وزیر و دبیرکل حزب رستاخیز ملت ایران ، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی و دیگر بلندپایگان برجسته کشوری و لشکری از اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها پیشباز کردند. هنگام ورود اعلیحضرتین وزیر کشاورزی و منابع طبیعی نشان‌های ویژه یادبود آیین درختکاری را به پیشگاه اعلیحضرتین پیشکش کرد . آنگاه اعلیحضرتین و والاحضرت‌ها به جای برگزاری جشن رفتند. در این هنگام سرود شاهنشاهی ایران از سوی دسته موزیک پیشاهنگان نواخته شد. منصور روحانی وزیر کشاورزی و منابع طبیعی در گزارشی گفت:

شاهنشاها علیاحضرتا
در تعالیم زرتشت و سرمشق‌های باستانی همیشه و همه جا از آب و آبادانی، از کشاورزی و سرسبزی، از کشت و نگاهداری درخت به عنوان کارهایی مقدس و نیمه آسمانی یاد شده است. پادشاهان هخامنشی برکتیبه‌ها که کتاب روزگار و دورنمای زمان است بزرگترین آرزوهایشان یعنی نجات این کشور از خشکسالی را نقش می‌کردند. نه تنها این آرزوی شاهان هخامنشی و دستورهای زرتشت و سرمشق‌های نیاکان ما را تحقق نبخشد بلکه گهگاه بلایی آسمانی را مامور خشکسالی این سرزمین کرد و یا ابتلایی زمینی را به صورت حمله اقوام وحشی حواله جان مردم این دیار ساخته، با تمام این احوال ایران باقی ماند چرا که اعتقاد قلبی ملت ایران به رژیم شاهنشاهی و مقدس و معزز شمردن شاهنشاهان این سرزمین ستون اصلی و بقا و محور اصیل امیدواری مردم ایران زمین بوده و هست و تا ابد خواهد بود. آثار شوم و عوارض مسموم روزگاران گذشته در کشور ما نشانه‌هایی بسیار دارد. در شهرهای ما روستاهای ما در فرهنگ ما، درمناعت ما در کشاورزی و فلاحت ما ...
اما در کار کشاورزی از این همه نشانه‌ها هیچکدام به سیاهی و زندگی مناسباتی نبوده که اربابان ستمکار با رعایای زحمتکش و بردبار خویش برقرارکرده بودند. قرن‌ها و فرن‌ها زمین در دست ارباب، کاریز و چشمه ساز یعنی آب در دست مالک و جنگل و مرتع و چراگاه در دست خوانین و متنفذین بود. نتیجه این مالکیت‌های ظالمانه بود که کشاورز ایرانی غمی در چهره داشت به نشانه فقر روحی زخمی بر بدن داشت به نشانه فقر جسمی و وصله‌ای بر پیراهن به نشانه فقر مادی لیکن طلوع شاهنشاهی دودمان پهلوی فصلی تازه و عصری نوین به وجود آورد که می‌بایست چنین بساطی در هم کوفته و چنین ظلمی از میان برداشته شود. قریب سی و شش سال از شاهنشاهی پهلوی گذشت و حوادث و وقایع با میهن ما و با رهبری‌های میهن ما دست و پنجه بسیار نرم کرد تا سرانجام اندیشه تابناک شاهنشاه آریامهر هم چون خورشیدی ابر حوادث را به کناری زد و جان تازه و حیات تازه تری به ملت ایران واز جمله به کشاورز ایرانی عطا فرمود.
تاریخ اعطای آزادی به کشاورز ایرانی به ظاهر در بهمن ۱۳۴۱ است لیکن همه می‌دانند از همان روزهای نخستین سلطنت و از همان لحظات و ساعات اولین که بر دوش جوانان وطن پرست و غیور به مجلس شورای ملی نزول اجلال فرمودید به فکر نجات این مردم به خصوص اعطای آزادی به طبقه کشاورز و کارگر بودید. و از همان روزها بود که به حکم آنچه در کتاب « ماموریت برای وطنم » و کتاب « انقلاب سفید » مرقوم فرموده‌اید شبی نبود که با فکر مردم سر بر زمین نگذارید و صبحی نبود که با فکر خدمت به این مرز و بوم سر از بستر برنگیرید. و چنان بود که در انقلاب ششم بهمن نخستین پرچمی را که برافراشتید پرچم نجات زمین و آب بود از چنگ ارباب و نجات چراگاه‌ها و جنگل از دست خوانین در کنار این سه اصل انقلاب یعنی اصلاحات ارضی، ملی شدن جنگل‌ها و مراتع و ملی شدن آب‌های کشور، قانون درخت به عنوان شاه بیتی که از فکر شاهنشاه ایران الهام گرفته باشد و به عنوان یکی از انسانی‌ترین قوانین این سرزمین و به تصویب و تایید و اجرا رسید و ضامن و حامی با ارزش برای گسترش فضایی سبز، تامین سلامت محیط زیست و تعدیل خشکی هوای این سرزمین و تشویق مردم به درختکاری و بهره گیری صحیح و منطقی از این نعمت بهشتی شد. تا آنجا که به یمن نیت خیر و حقیقت محضی که خمیرمایه این اندیشه بهشتی بود، شهرها و روستاها به گسترش درختکاری دست زدند. و دولت نیز به سهم خود در این راه قدم‌های استواری برداشت که ارزش تقدیم گزارشی به پیشگاه مبارک را دارد.
جمع جنگل کاری تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی [۱۳۵۴ خورشیدی ] بیش از ۲۹٬۵۰۰ هکتار است که از این رقم ۵ هزار هکتار آن مربوط به سال جاری است. در امر مبارزه با شن روان تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی بیش از ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار شن روان و اراضی کویری تثبیت شده است از این مقدار بیش از سه میلیون هکتار قرق، بیش از ۴۰۰ هزار هکتار بذرپاشی و ۳۰۰ هزار هکتار نهال کاری است که از جمع این دو رقم نزدیک به ۳۵ هزار هکتار با استفاده از مالچ تثبیت و کشت شده است.
در امر پارک سازی تا پایان سال ۲۵۳۴ شاهنشاهی ۲۵ پارک بزرگ و کوچک جنگلی در جاهای گوناگون کشور ایجاد شد که بزرگ‌ترین این پارک‌ها پارک جنگلی نور با مساحتی حدود ۴۰۰۰ هکتار می‌باشد.
شاهنشاها
آنچه هخامنشیان آرزو می‌کردند و زرتشت پیامبر ندا می‌داد و نیاکان ما یادآور می‌شدند و نیاکان ما یادآور می‌شدند،خوشبختانه در این دوره از تاریخ ایران صورت عمل و اجرا به خود گرفت.


بیابان سازی ایران - از سال ۱۳۵۸ با پای گرفتن رژیم اسلامی در ایران برنامه بیابان سازی ایران آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد: آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند