نمایش مبدأ برای پروین اعتصامی (قصائد)/ای شده سوخته‌ی آتش نفسانی

{{سرصفحه
| عنوان = [[پروین اعتصامی (قصائد)]]
| مؤلف = پروین اعتصامی
| قسمت =(ای شده سوخته‌ی آتش نفسانی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای شده سوخته‌ی آتش نفسانی|سالها کرده تباهی و هوسرانی}}
{{ب|دزد ایام گرفتست گریبانت|بس کن ای بیخودی و سربگریبانی}}
{{ب|صبح رحمت نگشاید همه تاریکی|یوسف مصر نگردد همه زندانی}}
{{ب|راه پر خار مغیلان وتو بی موزه|سفره بی توشه و شب تیره و بارانی}}
{{ب|ای بخود دیده چو شداد، خدابین شو|جز خدا را نسزد رتبت یزدانی}}
{{ب|تو سلیمان شدن آموزی اگر، دیوان|نتوانند زدن لاف سلیمانی}}
{{ب|تا بکی کودنی و مستی و خودرائی|تا بکی کودکی و بازی و نادانی}}
{{ب|تو درین خاک سیه زر دل افروزی|تو درین دشت و چمن لاله‌ی نعمانی}}
{{ب|پیش دیوان مبر اندوه دل و مگری|که بخندند چو بینند که گریانی}}
{{ب|عقل آموخت بهر کارگری کاری|او چو استاد شد و ما چو دبستانی}}
{{ب|خود نمیدانی و از خلق نمیپرسی|فارغ از مشکل و بیگانه ز آسانی}}
{{ب|که برد بار تو امروز که مسکینی|که ترا نان دهد امروز که بی نانی}}
{{ب|دست تقوی بگشا، پای هوی بربند|تا ببینند که از کرده پشیمانی}}
{{ب|گهریهای حقیقت گهر خود را|نفروشند بدین هیچی و ارزانی}}
{{ب|دیده‌ی خویش نهان بین کن و بین آنگه|دامهائی که نهادند به پنهانی}}
{{ب|حیوان گشتن و تن پروری آسانست|روح پرورده کن از لقمه‌ی روحانی}}
{{ب|با خرد جان خود آن به که بیارائی|با هنر عیب خود آن به که بپوشانی}}
{{ب|با خبر باش که بی مصلحت و قصدی|آدمی را نبرد دیو به مهمانی}}
{{ب|نفس جو داد که گندم ز تو بستاند|به که هرگز ندهی رشوت و نستانی}}
{{ب|دشمنانند ترا زرق و فساد، اما|به گمان تو که در حلقه‌ی یارانی}}
{{ب|تا زبون طمعی هیچ نمیارزی|تا اسیر هوسی هیچ نمیدانی}}
{{ب|خوشتر از دولت جم، دولت درویشی|بهتر از قصر شهی، کلبه‌ی دهقانی}}
{{ب|خانگی باشد اگر دزد، بصد تدبیر|نتوان کرد از آن خانه نگهبانی}}
{{ب|برو از ماه فراگیر دل افروزی|برو از مهره بیاموز درخشانی}}
{{ب|پیش زاغان مفکن گوهر یکدانه|پیش خربنده مبر لعل بدخشانی}}
{{ب|گر که همصحبت تو دیو نبودستی|ز که آموختی این شیوه‌ی شیطانی}}
{{ب|صفتی جوی که گویند نکوکاری|سخنی گوی که گویند سخندانی}}
{{ب|بگذر از بحر و ز فرعون هوی مندیش|دهر دریا و تو چون موسی عمرانی}}
{{ب|اژدهای طمع و گرگ طبیعت را|گر بترسی، نتوانی که بترسانی}}
{{ب|بفکن این لاشه‌ی خونین، تو نه ناهاری|برکن این جامه‌ی چرکین، تو نه عریانی}}
{{ب|گر توانی، به دلی توش و توانی ده|که مبادا رسد آنروز که نتوانی}}
{{ب|خون دل چند خوری در دل سنگ، ای لعل|مشتریهاست برای گهر کانی}}
{{ب|گر چه یونان وطن بس حکما بودست|نیست آگاه ز حکمت همه یونانی}}
{{ب|کلبه‌ای را که نه فرشی و نه کالائیست|بر درش می‌نبود حاجت دربانی}}
{{ب|زنده با گفتن پندم نتوانی کرد|که تو خود نیز چو من کشته‌ی عصیانی}}
{{ب|کینه می‌ورزی و در دائره‌ی صدقی|رهزنی میکنی و در ره ایمانی}}
{{ب|تا کی این خام فریبی، تو نه یاجوجی|چند بلعیدن مردم، تو نه ثعبانی}}
{{ب|مقصد عافیت از گمشدگان پرسی|رو که بر گمشدگان خویش تو برهانی}}
{{ب|گوسفندان تو ایمن ز تو چون باشند|که شبانگاه تو در مکمن گرگانی}}
{{ب|گاه از رنگرزان خم تزویری|گاه بر پشت خر وسوسه پالانی}}
{{ب|تشنه خون خورد و تو خودبین به لب جوئی|گرسنه مرد و تو گمره بسر خوانی}}
{{ب|دود آهست بنائی که تو میسازی|چاه راهست کتابی که تو میخوانی}}
{{ب|دیده بگشای، نه اینست جهان بینی|کفر بس کن، نه چنین است مسلمانی}}
{{ب|چو نهالیست روان و تو کشاورزی|چو جهانیست وجود و تو جهانبانی}}
{{ب|تو چراغی، ز چه رو همنفس بادی|تو امیدی، ز چه همخانه‌ی حرمانی}}
{{ب|تو درین بزم، چو افروخته قندیلی|تو درین قصر، چو آراسته ایوانی}}
{{ب|تو ز خود رفته و وادی شده پر آفت|تو بخواب اندر و کشتی شده طوفانی}}
{{ب|تو رسیدن نتوانی بسبکباران|که برفتار نه ماننده‌ی ایشانی}}
{{ب|فکر فردا نتوانی که کنی دیگر|مگر امروز که در کشور امکانی}}
{{ب|عاقبت کشته‌ی شمشیر مه و سالی|آخر کار شکار دی و آبانی}}
{{ب|هوشیاری و شب و روز بمیخانه|همدم درد کشان همسر مستانی}}
{{ب|همچو برزیگر آفت زده محصولی|همچو رزم آور و غارت شده خفتانی}}
{{ب|مار در لانه، ولی مور بافسونی|گرد در خانه، ولی گرد بمیدانی}}
{{ب|دل بیچاره و مسکین مخراش امروز|رسد آنروز که بی ناخن و دندانی}}
{{ب|داستانت کند این چرخ کهن، هر چند|نامجوینده‌تر از رستم دستانی}}
{{ب|روز بر مسند پاکیزه‌ی انصافی|شام در خلوت آلوده‌ی دیوانی}}
{{ب|دست مسکین نگرفتی و توانائی|میوه‌ای گرد نکردی و به بستانی}}
{{ب|ظاهرست این که بد افتی چو شوی بدخواه|روشنست این که برنجی چو برنجانی}}
{{ب|دیو بسیار بود در ره دل، پروین|کوش تا سر ز ره راست نپیچانی}}
{{پایان شعر}}