نمایش مبدأ برای همه شب به کویت آیم به بهانه‌ی گدایی

{{سرصفحه
 | عنوان = همه شب به کویت آیم به بهانه‌ی گدایی
 | مؤلف = ادیب نیشابوری
 | قسمت = 
 | مترجم = 
 | قبلی = [[ما بدان قامت و بالا نگرانيم هنوز]]
 | بعدی = [[همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه‌ی ما]]
 | یادداشت = 
}}

{{شعر}}
{{ب|همه شب به کویت آیم به بهانه‌ی گدایی|که مگر شبی ز رحمت به رخم دری گشایی}}
{{ب|به خدا اگر توانم روم از درت به جایی|که مرا ز بند زلفت نبود سر رهایی}}
{{ب|همه تن به جمله چشمم که مگر ز در درآیی|همه جان به جمله گوشم که مگر لبی گشایی}}
{{ب|بنشین پیاله‌ گیر و بیا و بوسه‌ای ده|دم خویش نگهدار و مزن دم از جدایی}}
{{ب|به کدام کیش و آیین به کدام مذهب و دین|ببری قرار دل را به سراغ دل نیایی}}
{{ب|مده ای فقیه پندم که به پند تو بخندم|من و ترک پارسی گو و تو راه پارسایی}}
{{ب|تو اگر خدای جویی ز نگارخانه‌ی دل|بزدای رنگ مایی و بشوی رنگ مایی}}
{{ب|ز بلای خودستایی مگرت خدا رهاند|مگرت خدا رهاند ز بلای خودستایی}}
{{ب|به عبث بر طبیبان چه بنالی از حبیبان|تب عاشقان بی دل نبود دلا شفایی}}
{{ب|به طواف خانه رفتن چه اثر چه سود دارد|چه زمین کدام خانه که تواش نه کدخدایی}}
{{ب|اگرت وصال باید گذر از خیال باید|همه وجد و حال باید ز گزاف و خیره رایی}}
{{ب|بگشای چشم بینا که به نصرت الهی|بجهی به بام الّا ز گراف و خیره رایی}}
{{ب|فعلات فاعلاتن فعلاتن فاعلاتن|امل ادیب کامل بود آیت خدایی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:چامه‌ها]]