نمایش مبدأ برای نظامی (خسرو و شیرین)/چه می‌گفتم سخن محمل کجا راند

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (خسرو و شیرین)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(چه می‌گفتم سخن محمل کجا راند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چه می‌گفتم سخن محمل کجا راند|کجا می‌رفتم و رختم کجا ماند}}
{{ب|به سلطانی چو شه نوبت فرو کوفت|غبار فتنه از گیتی فرو روفت}}
{{ب|شکوهش پنج نوبت بر فلک برد|نفاذش کرد هفت اقلیم را خرد}}
{{ب|خروش طبل وی گفتی دو میل است|که می‌دانست کان طبل رحیل است}}
{{ب|نفیر کوس گفتی تا دو ماهست|که را در دل که شه در کوچگاهست}}
{{ب|بران اورنگش آرام اندکی بود|چو برقش زادن و مردن یکی بود}}
{{ب|بری ناخورده از باغ جوانی|چو ذوالقرنین از آب زندگانی}}
{{ب|شهادت یافت از زخم بداندیش|که باداش آن جهان پاداش ازین بیش}}
{{ب|سه پایه بر فلک زد زین خرابی|گذشت از پایه خاکی و آبی}}
{{ب|گر آن دریا شد این درها بجایند|که بر ما بیش از آن درها گشایند}}
{{ب|گر او را سوی گوهر گرم شد پای|نسب‌داران گوهر باد بر جای}}
{{ب|گر او را فیض رحمت گشت ساقی|جهان بر وارثانش باد باقی}}
{{ب|گر او را خاک داد از تخته‌بندی|مباد این تخت گیران را گزندی}}
{{ب|گر او بی‌تاج شد تاجش رضاباد|سر این تاج‌داران را بقا باد}}
{{ب|خصوص آن وارث اعمار شاهان|نظرگاه دعای نیک خواهان}}
{{ب|موید نصره‌الدین کافرینش|ز نام او پذیرد نور بینش}}
{{ب|پناه خسروان اعظم اتابک|فریدون‌وار بر علم مبارک}}
{{ب|ابوبکر محمد کز سر داد|ابوبکر و محمد را کند شاد}}
{{ب|به شاهی تاج بخش تاج‌داران|به دولت یادگار شهریاران}}
{{ب|به دانائیش هفت اختر شکرخند|بمولائیش نه گردون کمربند}}
{{ب|ستاره پایه تخت بلندش|فلک را بوسه گه سم سمندش}}
{{ب|سریرش باد در کشور گشائی|وثیقت نامه کشور خدائی}}
{{ب|جهان را تا ابد شاه جهان باد|بر آنچ امید دارد کامران باد}}
{{ب|سعادت یار او در کامرانی|مساعد با سعادت زندگانی}}
{{ب|سخن را بر سعادت ختم کردم|ورق کاینجا رساندم در نوردم}}
{{ب|خدایا هر چه رفت از سهوکاری|بیامرز از کرم کامرزگاری}}
{{ب|روانش باد جفت شادکامی|که گوید باد رحمت بر نظامی}}
{{پایان شعر}}